Komunistyczna Partia Kambodży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Komunistyczna Partia Kambodży została utworzona w 1951 przez przekształcenie regionalnego komitetu Komunistycznej Partii Indochin w Khmerską Partię Ludowo-Rewolucyjną (KPRP), która powołała legalną Partię Ludową (Krom Pracheachon). Partię od początku rozdzierał konflikt pomiędzy frakcją prowietnamską (Tou Samouth) i antywietnamską (Sieu Heng); o ile pierwsza była ugodowa w stosunku do monarchii Norodoma Sihanouka, druga domagała się rewolucji i zarzucała wietnamskim komunistom zdradę. Stopniowo wpływy w KPRP zdobywała antywietnamska tzw. "grupa paryska" (Khieu Samphan, Hou Yuon, Hu Nim, Pol Pot, Ieng Sary).

We wrześniu 1960 KPRP przekształcona została w Robotniczą Partię Kambodży (RPK)[1], która zawarła kompromis z rządzącą monarchistyczną Powszechną Wspólnotą Socjalistyczną (Sangkum Reastr Niyum)[2]. Po zamordowaniu przywódcy RPK Tou Samoutha przez policję (lipiec 1962) kierownictwo partii w lutym 1963 przeszło w ręce "grupy paryskiej".

Chroniąc się przed represjami władz zwolennicy Pol Pota założyli bazę w północno-wschodniej prowincji Ratanakiri, pozyskując tam sympatyków spośród mniejszości etnicznej Khmer Loeu (Khmerów Górskich)[3], zaś sam Pol Pot udał się na szkolenie do Chin. We wrześniu 1966 ugrupowanie zmienia nazwę na Komunistyczna Partia Kambodży[4]. Na czele partii stanęła ściśle tajna Angkar Loeu (Najwyższa Organizacja)[5], w skład której wchodzili m.in. Pol Pot, Ieng Sary, Vorn Vet, Son Sen, Yun Yat, Touch Phoeun, Thiounn Thioeun, Ieng Thirith.

W kwietniu 1967 w prowincji Battambang wybuchło spontaniczne powstanie chłopskie, do którego przyłączyli się komuniści. W styczniu 1968 utworzona przez KPK Armia Rewolucyjno-Wyzwoleńcza rozpoczęła partyzancką ofensywę przeciw armii królewskiej[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Adam W. Jelonek, Kambodża, Warszawa: Trio 2008, s. 104-112
  2. Adam W. Jelonek, Kambodża, Warszawa: Trio 2008, s. 122
  3. Monika Warneńska, Śladami pol Pota, Warszawa : Świat Książki 1999, s. 106-108
  4. Adam W. Jelonek, Kambodża, Warszawa: Trio 2008, s. 113-114
  5. Wiesław Górnicki, Bambusowa klepsydra, Warszawa: PIW 1980 s. 216-217
  6. Piotr Ostaszewski, Kambodża: zapomniana wojna 1970-1975 (dojście Czerwonych Khmerów do władzy), Toruń 2003, s. 74, 120