Konfederacja warszawska (1704)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy konfederacji z 1704. Zobacz też: Konfederacja warszawska (1573).

Konfederacja warszawska – zawiązana 16 lutego 1704 w Warszawie pod egidą prymasa Polski Michała Stefana Radziejowskiego, wymierzona była przeciwko Augustowi II Mocnemu.

Konfedracja ta wyrosła z wcześniejszej konfederacji wielkopolskiej. Konfederacja zdetronizowała Sasa i ogłosiła bezkrólewie. 12 lipca 1704 w Warszawie w asyście szwedzkich armat ogłosiła królem Stanisława Leszczyńskiego, co było uzurpacją, bowiem król w Rzeczypospolitej mógł być wybrany tylko w wolnej elekcji. Spowodowało to, iż zwolennicy Sasa zawiązali przy nim konkurencyjną konfederację sandomierską 20 maja 1704. Był to rzeczywisty początek wojny domowej w Polsce 1704-1706. 30 sierpnia 1704 August II podpisał w Narwie sojusz z Piotrem I. Od tego czasu Polska była formalnie w stanie wojny ze Szwecją.