Konstantyn (książę Hohenzollern-Hechingen)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstantyn
KonstantinHohenzHech.jpg
książę Hohenzollern-Hechingen
Okres panowania od 13 września 1838
do 7 grudnia 1849
Dane biograficzne
Urodziny 16 lutego 1801
Żagań
Śmierć 3 września 1869
Nietków
Ojciec Fryderyk
Matka Paulina Żagańska
Żona 1.Eugenia von Leuchtenberg, 2.Amalia Schenk von Geyern
Dzieci 1.Fryderyka von Rothenburg, 2. Fryderyk von Rothenburg, 3. Wilhelm von Rothenburg, 4. Ludwika Zofia

Friedrich Wilhelm Konstantin Hermann Thassilo von Hohenzollern-Hechingen (urodził się 16 lutego 1801 na zamku Żagań, na Dolnym Śląsku; zmarł 3 września 1869 w pałacu Nietków koło Zielonej Góry) po ataku apopleksji. Ciało złożono w rodzinnym grobowcu w Hechingen. Był ostatnim (dziewiątym) i trzecim suwerennym księciem Hohenzollern-Hechingen.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Konstantyn był jedynym dzieckiem księcia Fryderyka von Hohenzollern-Hechingen (1776–1838) z jego małżeństwa z księżniczką Pauliną Biron z Kurlandii (1782–1845). Z powodu choroby swojego ojca objął regencję w 1834, a rządy przejął w 1838 rok.

W wyniku śmierci Doroty Żagańskiej, siostry swojej matki, Konstantyn został w 1842 także księciem Żagania. W następstwie rewolucji marcowej 1848 roku zrzekł się w wyniku umowy z 7 grudnia 1849 władzy (razem ze spokrewnionym rodem Hohenzollern-Sigmaringen) i przekazał księstwo królowi Prus, w zamian za dożywotnią rentę w wysokości 10 000 talarów. Od tego czasu mieszkał on w Lwówku Śląskim gdzie szczególnie zajmował się muzyką, utrzymując doskonałą orkiestrę.

Orkiestra dworska[edytuj | edytuj kod]

Konstantyn był wielbicielem muzyki i mecenasem twórców. Utrzymywał orkiestrę dworską liczącą 45 muzyków, której kapelmistrzami byli – w latach 1827-1857 Thomas Täglichsbeck, a w latach 1857-1869 Max Seifriz. W swym pałacu we Lwówku Śląskim wybudował salę koncertową na 600 osób. Do dyrygowania i występów zapraszani byli znani twórcy: Franciszek Liszt, Hektor Berlioz, Ryszard Wagner, Hans von Bülow, Ludwig Spohr, David Popper, Henri Vieuxtemps, Karol Tausig, Hans von Bronsart i inni.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Konstantyn ożenił się 22 maja 1826 z 18-letnią księżniczką Eugenią von Leuchtenberg (1808-1847) – córką pasierba Napoleona Eugeniusza de Beauharnais. Po śmierci Eugenii we wrześniu 1847 od 1850 w związku morganatycznym z baronówną Amalią Schenk von Geyern (1832–1897), która od króla Prus otrzymała tytuł hrabiny Rothenburg. Z drugą żoną miał następujące dzieci:

  • Fryderyka Wilhelmina Elżbieta (* 13 lutego 1852; † 31 grudnia 1914), hrabina von Rothenburg
∞ 23 kwietnia 1869 (rozwód 1878) Artur von Rosen
∞ 14 czerwca 1879 Juliusz von Lübtow (†30 września 1905)
  • Fryderyk Wilhelm Karol (* 19 lutego 1856; † 23 sierpnia 1912), hrabia von Rothenburg
∞ 29 kwietnia 1877 (rozwód 1884) Dorota Schirmer (* 15 grudnia 1852; † 7 maja 1898)
∞ 14 kwietnia 1885 (rozwód 1892) baronówna Elfryda von Krane (* 5 lutego 1861; † 12 listopada 1943)
∞ 14 maja 1892 Katarzyna Billig (*18 lipca 1869; † 21 stycznia 1934)
  • Wilhelm (1861–1929), hrabia von Rothenburg
∞ 6 maja 1894 hrabina zu Dohna-Schlodien (* 21 kwietnia 1873; † 18 czerwca 1959)

Poza tym pozostawił pozamałżeńską córkę z Zofią Scherer (* 24 sierpnia 1824; † 12 maja 1884):

  • Ludwika Zofia (1824–1884) ∞ 30 maja 1842 Rudolf Gfrörer von Ehrenburg (*3 lipca 1820; † 1899)

Ponieważ syn z jego drugiego małżeństwa nie posiadał prawa dziedziczenia, ze śmiercią Konstantyna kończy się książęca linia Hohenzollern-Hechingen.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Anton-Heinrich Buckenmaier, Michael Hakenmüller: Friedrich-Wilhelm Constantin. Der letzte Fürst. Glückler, Hechingen 2005
  • Gustav Schilling: Geschichte des Hauses Hohenzollern, in genealogisch fortlaufenden Biographien aller seiner Regenten von den ältesten bis auf die neuesten Zeiten, nach Urkunden und andern authentischen Quellen, F. Fleischer, 1843, s. 257
  • Mariusz Olczak: "Lwówek Śląski i okolice, przewodnik historyczny" Oppidium, Warszawa 2000 s. 11