Karol Tausig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Tausig

Karol Tausig, także Carl (ur. 4 listopada 1841 w Warszawie, zm. 17 lipca 1871 w Lipsku) – polski pianista wirtuoz, kompozytor i pedagog pochodzenia czeskiego

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym nauczycielem gry na fortepianie był ojciec. Od 1855 roku Tausig pobierał nauki u Franciszka Liszta w Weimarze. W roku 1859 zadebiutował w Berlinie, z towarzyszeniem orkiestry pod batutą Hansa von Bülowa. W latach 1866-1870 Tausig dawał w Wiedniu kursy mistrzowskie.

W swoim czasie był niezmiernie popularny za sprawą mistrzowskiej techniki pianistycznej. Jego repertuar obejmował muzykę od barokowej (m.in. Domenico Scarlatti), do twórców jemu współczesnych (np. F. Liszt).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Karol Tausig napisał kilkanaście utworów fortepianowych, w tym transkrypcje koncertowe utworów Johanna Straussa (Nouvelles soirées de Vienne – Valses caprices d'après Strauss) czy Stanisława Moniuszki (Réminiscences de Halka).

Źródła/Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6