Konstrukcja sumikowo-łątkowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Konstrukcja sumikowo-łątkowa – rodzaj szkieletowej konstrukcji ściany składającej się z następujących elementów:
- podwalina – belka pozioma oparta na fundamencie
- słupki (łątki) – elementy pionowe połączone na czopy z podwaliną i oczepem. W słupkach w konstrukcji tradycyjnej są wykonane podłużne wyżłobienia, czasem bruzdy otrzymuje się przez nabicie listew.
- oczep – górna belka zamykająca ścianę
- sumiki – poziome bale wsuwane w wyżłobienia w łątkach[1]
- miecze – czasem stosowanych w narożach budynku. Pełnią podobną rolę jak zastrzały w konstrukcji ryglowej (mur pruski), czyli usztywniają konstrukcję.
Zobacz opis elementów konstrukcji dla hasła: mur pruski.
Budynki o tej konstrukcji można spotkać jeszcze na terenach wiejskich całej Polski. Część budynków zostało przeniesionych do skansenów etnograficznych.
Przypisy
- ↑ Agnieszka Zielińska: Domy na działkę (pol.). dom.gazeta.pl, 2004-02-16. [dostęp 2009-06-28].