Konstrukcja sumikowo-łątkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kultura łużycka

Konstrukcja sumikowo-łątkowa – rodzaj szkieletowej konstrukcji ściany składającej się z następujących elementów:

  • podwalina – belka pozioma oparta na fundamencie
  • słupki (łątki) – elementy pionowe połączone na czopy z podwaliną i oczepem. W słupkach w konstrukcji tradycyjnej są wykonane podłużne wyżłobienia, czasem bruzdy otrzymuje się przez nabicie listew.
  • oczep – górna belka zamykająca ścianę
  • sumiki – poziome bale wsuwane w wyżłobienia w łątkach[1]
  • miecze – czasem stosowanych w narożach budynku. Pełnią podobną rolę jak zastrzały w konstrukcji ryglowej (mur pruski), czyli usztywniają konstrukcję.

Zobacz opis elementów konstrukcji dla hasła: mur pruski.

Budynki o tej konstrukcji można spotkać jeszcze na terenach wiejskich całej Polski. Część budynków zostało przeniesionych do skansenów etnograficznych.

Przypisy

  1. Agnieszka Zielińska: Domy na działkę (pol.). dom.gazeta.pl, 2004-02-16. [dostęp 2009-06-28].