Kordon sanitarny (polityka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kordon sanitarny – od roku 1919 pojęcie stosowane w przenośni wobec łańcucha państw (nazywanych także "państwami buforowymi"), odgradzających od potencjalnego agresora bądź państwa niebezpiecznego ideologicznie.

Takim "kordonem sanitarnym" był - według twórcy tego pojęcia, francuskiego dyplomaty Georges'a Clemenceau - łańcuch nowo powstałych po I wojnie światowej państw europejskich (kraje nadbałtyckie, Polska, Czechosłowacja, Węgry i Rumunia), odgradzających "starą Europę" od "bolszewickich wpływów"[1] z Rosji Radzieckiej. Po II wojnie światowej pojęcie nadal było używane w polityce międzynarodowej (m.in. za sprawą amerykańskiego dyplomaty George'a Kennana, architekta "zimnej wojny") wobec grupy krajów tzw. demokracji ludowej, odgradzających Europę Zachodnią od ZSRR. Po "Jesieni Ludów" w roku 1989, rozwiązaniu Układu Warszawskiego i upadku ZSRR, pojęcie kordonu sanitarnego używane jest rzadziej albo też wobec innych niż niegdyś zagadnień politycznych.

Nazwa nawiązuje do rozwiązania stosowanego podczas epidemii chorób zakaźnych, mającego zapobiegać rozprzestrzenianiu się choroby i nazywanego także kordonem sanitarnym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Z memoriału przygotowanego dla rządu francuskiego (prawdopo­dobnie przez francuskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych) z dnia 20 grudnia 1918 r.:
    Quote-alpha.png
    Jest ona [Polska] jed­nym z solidnych ogniw kordonu sanitarnego, który trzeba rozciągać wokół Ro­sji chorej i niosącej zarazę. Nie skończymy z bolszewizmem inaczej jak tylko wtedy, gdy będziemy mogli oprzeć się na Polsce i posłużyć się jej armiami

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]