Wyspy Jońskie
Wyspy Jońskie (nwgr. Ιόνια Νησιά) – archipelag na Morzu Jońskim rozciągniętych wzdłuż zachodnich wybrzeży Grecji i częściowo Albanii.
Wyspy [edytuj]
W skład archipelagu wchodzą następujące większe wyspy:
- Kefalinia (781 km²)
- Korfu (641 km²)
- Zakintos (402 km²)
- Leukada (302 km²)
- Kithira (279 km²)
- Itaka (96 km²)
- Paksos (19 km²)
a także pomniejsze wysepek u zachodnich wybrzeży Grecji, m.in. Kalamos, Kastos, Skorpios, Antipaksos, Meganisi, Pandikonisi oraz te położone u południowo-wschodnich wybrzeży Peloponezu jak Antikithira i Elafonisos.
Przynależność administracyjna [edytuj]
Większą część archipelagu Wysp Jońskich obejmuje grecki region Wyspy Jońskie ze stolicą w Korfu. Region ten nie obejmuje jednak wysp położonych w południowej części, którymi administruje region Attyka.
Historia [edytuj]
W latach 1267-1386 należały do Królestwa Sycylii. W 1386 podbiła je Republika Wenecka. W 1797 włączone do Francji. W 1800 utworzono tu Republikę Siedmiu Wysp pod protektoratem rosyjsko-tureckim. W 1807 zwrócono wyspy Francji (od 1809 w składzie Prowincji Iliryjskich). W 1810 Wyspy Jońskie przejęła pod kontrolę Wielka Brytania. W 1815 Wyspy Jońskie stały się niepodległą republiką pod częściowym protektoratem Wielkiej Brytanii. W 1864 republikę włączono do Grecji.
|
|||||||||||||||||
