Wyspy Jońskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy archipelagu. Zobacz też: hasło dotyczące greckiego regionu administracyjnego o tej nazwie.
Archipelag Wysp Jońskich

Wyspy Jońskie (nwgr. Ιόνια Νησιά) – archipelag na Morzu Jońskim rozciągnięty wzdłuż zachodnich wybrzeży Grecji i częściowo Albanii.

Wyspy[edytuj | edytuj kod]

W skład archipelagu wchodzą następujące większe wyspy:

a także pomniejsze wysepek u zachodnich wybrzeży Grecji, m.in. Kalamos, Kastos, Skorpios, Antipaksos, Meganisi, Pandikonisi oraz te położone u południowo-wschodnich wybrzeży Peloponezu jak Antikithira i Elafonisos.

Przynależność administracyjna[edytuj | edytuj kod]

Większą część archipelagu Wysp Jońskich obejmuje grecki region Wyspy Jońskie ze stolicą w Korfu. Region ten nie obejmuje jednak wysp położonych w południowej części, którymi administruje region Attyka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1267-1386 należały do Królestwa Sycylii. W 1386 podbiła je Republika Wenecka. W 1797 włączone do Francji. W 1800 utworzono tu Republikę Siedmiu Wysp pod protektoratem rosyjsko-tureckim. W 1807 zwrócono wyspy Francji (od 1809 w składzie Prowincji Iliryjskich). W 1810 Wyspy Jońskie przejęła pod kontrolę Wielka Brytania. W 1815 Wyspy Jońskie stały się niepodległą republiką pod częściowym protektoratem Wielkiej Brytanii. W 1864 republikę włączono do Grecji.

Wikimedia Commons