Kristof Vliegen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kristof Vliegen
Kristof Vliegen
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Maaseik
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1982
Maaseik
Wzrost 193 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery lipiec 2011
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 30 (30 października 2006)
Australian Open 3R (2006)
Roland Garros 3R (2007)
Wimbledon 2R (2006, 2007, 2009)
US Open 1R (2003, 2004, 2006, 2007, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 49 (11 czerwca 2007)
Australian Open 2R (2006-2008)
Roland Garros 3R (2007)
Wimbledon 2R (2006, 2007)
US Open 3R (2006)

Kristof Vliegen (ur. 22 czerwca 1982 w Maaseik) – tenisista belgijski, reprezentant w Pucharze Davisa.

Występując jeszcze jako junior wygrał w roku 2000 deblowe zmagania o mistrzostwo Wimbledonu, partnerując Dominique Coene. W finale pokonał brytyjski debel Andrew Banks-Benjamin Riby 6:3, 1:6, 6:3 .

Karierę zawodową rozpoczął w 2001. Już w debiucie w cyklu ATP World Tour w turnieju w Adelajdzie w styczniu 2003 osiągnął finał; z powodzeniem przeszedł eliminacje, a następnie wygrał cztery pojedynki w turnieju głównym, pokonując m.in. Szweda Thomasa Enqvista i Holendra Richarda Krajicka; w finale uległ Rosjaninowi Nikołajowi Dawydience. Drugi zawodowy finał osiągnął w maju 2006, w Monachium. W finale przegrał z rodakiem Olivierem Rochusem w dwóch setach.

W grze podwójnej Belg doszedł do dwóch finałów rozgrywek ATP World Tour. Pierwszy finał z udziałem Vliegena miał miejsce w Sztokholmie w sezonie 2006, gdzie grał w parze z Olivierem Rochusem, natomiast drugi w lipcu 2010 w Atlancie. Partnerem deblowym Belga był wówczas Rohan Bopanna.

W 2003 debiutował w Pucharze Davisa. Rok później w meczu przeciwko Zimbabwe występując w parze z Olivierem Rochusem pokonał czołowych deblistów świata, Kevina Ullyetta i Wayne'a Blacka. Do końca sezonu 2011 rozegrał dla zespołu 22 meczów, z których 11 wygrał. W singlu triumfował w 6 pojedynkach, a w deblu zwyciężył w 5 spotkaniach.

W lipcu 2011 roku Vliegen z powodu przeciągających się kontuzji zakończył karierę tenisową[1].

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Finalista (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. 2003 Australia Adelajda Twarda Rosja Nikołaj Dawydienko 2:6, 6:7
2. 2006 Niemcy Monachium Ceglana Belgia Olivier Rochus 4:6, 2:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Finalista (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Szwecja Sztokholm Twarda Belgia Olivier Rochus Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:7(2), 4:6
2. 2010 Stany Zjednoczone Atlanta Twarda Indie Rohan Bopanna Stany Zjednoczone Scott Lipsky
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
3:6, 7:6(4), 10-12

Przypisy

  1. Kamakshi Tandon: Here's who's enjoying their downtime (ang.). espn.go.com, 21 lipca 2011. [dostęp 12 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]