Książę koronny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kronprinz)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Książę koronny, także książę korony (rzadsze formy to książę tronu, książę dziedzic) – tytuł arystokratyczny nadawany następcom tronu monarszego w niektórych państwach, wskazujący na ich szczególną pozycję wśród członków rodziny monarszej i arystokracji. W Polsce następcy tronu nosili podobnie jak wszystkie dzieci monarchy tytuł królewicza.

Tytuł noszony może być co do zasady jedynie przez najstarsze dziecko (syna lub córkę) monarchy. Nie przysługuje on następcy tronu, jeśli jest on w inny sposób spokrewniony z panującym monarchą. Nie może być dwóch książąt koronnych, w odniesieniu do jednej monarchii, w tym samym czasie.

Termin ten jest obecnie oficjalnym tytułem następcy tronu głównie w Azji, Skandynawii i na Bliskim Wschodzie. Nieformalnie jednak księciem koronnym tytułuje się też następców tronu w innych państwach. Tytuł księcia koronnego może automatycznie przynależeć następcy tronu z chwilą, gdy stał się pierwszą osobą w sukcesji tronu. W niektórych monarchiach nadawany jest jednak przez monarchę na mocy osobnej decyzji. Przykładem takiej monarchii jest Tajlandia, gdzie Maha Vajiralongkorn jest następcą tronu od momentu narodzenia tj. 28 lipca 1952. Tytuł księcia koronnego otrzymał jednak dopiero 28 grudnia 1972.

Kronprinz[edytuj | edytuj kod]

Tytuł charakterystyczny był zwłaszcza dla krajów języka niemieckiego. Niemiecki Kronprinz występował w cesarstwach oraz królestwach od XIX wieku. W księstwach jego zamiennikiem był tytuł dziedzicznego księcia (Erbprinz).

Monarchie z książętami koronnymi[edytuj | edytuj kod]

Historyczne monarchie, w których następca tronu nosił tytuł księcia koronnego oraz ostatnia osoba nosząca tytuł:

Współczesne monarchie, w których oficjalny tytuł następca tronu tłumaczony jest jako książę koronny (obecni następcy tronu w tych państwach zobacz: obecni następcy tronu):

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Koniec panowania dynastii Zogu
  2. Tytuł oznacza dosłownie - następca. Stosowany był już w starożytności. Obecnie tłumaczony jest na inne języki, najczęściej właśnie jako książę koronny
  3. Japoński tytuł następcy tronu to Kōtaishi, tłumaczony na księcia koronnego, lub po prostu księcia
  4. Strona Domu Cesarskiego Japonii

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paluszyński Tomasz, Historia Niemiec i państw niemieckich. Zarys dziejów politycznych, Oficyna Wydawnicza Wyższej Szkoły Języków Obcych w Poznaniu, wyd. II popr. i uzupełn., Poznań 2006