Aleksander Karadziordziewić (ur. 1945)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Karadziordziewić
Jego Królewska Wysokość następca tronów Serbii i Czarnogóry
HRH The Crown Prince of Serbia.jpg
Pretendent do tronu Serbii
Okres panowania od 3 listopada 1970
Poprzednik Piotr II Karadziordziewić
Dane biograficzne
Dynastia Karadziordziewiciowie
Urodziny 17 lipca 1945
w Londynie
Ojciec Piotr II Karadziordziewić
Matka Aleksandra Glücksburg
Żona 1. Maria da Gloria Orleańska-Bragança
2. Katarzyna Batis
Dzieci Piotr, Filip, Aleksander
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Karadziordzia (Serbia) Wielki Mistrz Order Korony Jugosłowiańskiej Wielki Mistrz Orderu Białego Orła (Serbia) Wielki Mistrz Orderu św. Sawy (Serbia) Krzyż Wielki Cesarskiego Orderu Piotra I (Brazylia) Krzyż Wielki Cesarskiego Orderu Róży (Brazylia) Order św. Januarego Order Niepokalanej Matki Boskiej z Vila Viçosa (Portugalia) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Krzyż Wielki Konstantyńskiego Orderu Wojskowego św. Jerzego
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

JKW Aleksander II Karadźordźewić (ur. 17 lipca 1945 w Londynie) – królewicz serbski, ostatni następca tronu Królestwa Jugosławii, pretendent do tronu Serbii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aleksander jest jedynym dzieckiem ostatniego króla Jugosławii Piotra II z dynastii Karadźordźewić i jego małżonki Aleksandry Greckiej (1921–1993), córki króla Aleksandra I. Ze strony ojca pochodzi z Karadziordziewiciów, Hohenzollernów rumuńskich i króla Czarnogóry Mikołaja I Petrowicia-Niegosza, ze strony matki z Oldenburgów, Romanowów, Hohenzollernów pruskich, Welfów i Wettynów (Sachsen-Coburg-Gotha), przy tym również z kupców ateńskich o nazwisku „Manos”.

Gdy się rodził, rodzice przebywali na wygnaniu w Londynie, gdzie dwór i rząd jugosłowiański wynajmowali sławny hotel Claridge. Na dzień jego narodzin rząd brytyjski ogłosił eksterytorialność hotelu, by mógł przyjść na świat na ziemi jugosłowiańskiej. Ochrzczono go w rytuale prawosławnym w opactwie Westminster, rodzicami chrzestnymi byli m.in. król brytyjski Jerzy VI i obecna królowa Elżbieta II.

Wkrótce po jego narodzinach komunistyczny rząd Tita ogłosił Jugosławię republiką, zadekretował konfiskatę majątku rodziny królewskiej i pozbawił ją obywatelstwa. Rodzina królewska musiała pozostać na wygnaniu. Wychowaniem wnuka zajęła się babka Aspasia Manos (1896–1972), matka królowej Aleksandry. Królewicza wysłano na naukę do Le Rosey, szwajcarskiej szkoły z internatem. Potem kontynuował studia w USA, w wojskowej Culver Academy w stanie Indiana i brytyjskich szkołach: Gordonstoun i Millfield.

W 1966 książę Aleksander wstąpił do Armii Brytyjskiej i służył tam do 1972, m.in. w RFN, na Bliskim Wschodzie i w Irlandii Północnej. W 1972 wziął abszyt w stopniu kapitana i poświęcił się działalności handlowej w sektorze bankowości.

Po upadku rządów Miloševicia w Jugosławii księciu Aleksandrowi II i jego rodzinie zezwolono na powrót i zwrócono dwa pałace w okolicach Belgradu, Pałac Królewski (Kraljevski Dvor) i Biały Pałac (Beli Dvor) w Dedinje, wybudowane z prywatnej szkatuły dziadka Aleksandra I w latach 20 i 30 XX wieku. Aleksander II Karadziordziewić jest popierany przez partię Vuka Draškowica, która w dużej mierze składa się z monarchistów.

Małżeństwa[edytuj | edytuj kod]

Książę Aleksander II poślubił w 1972 księżną Marię da Gloria Orleańską-Bragança (ur. 1946), córkę Piotra Gastona Brazylijskiego, w 10 pokoleniu potomkinię króla Stanisława Leszczyńskiego. Urodziło im się trzech synów – tak, że przyszłość najstarszej linii dynastii jest zapewniona (potomków męskich, pochodzących od stryja Aleksandra – Tomisława, jest trzech, pochodzących od drugiego stryja – Andrzeja, jest dwóch, pochodzących od dalszego krewnego – regenta Pawła, jest czterech):

  • Piotr (ur. 1980)
  • Filip (ur. 1982)
  • Aleksander (ur. 1982)

W 1985 Aleksander rozwiódł się z żoną i poślubił Greczynkę Katarzynę Batis (ur. 1943). Małżeństwo jest bezdzietne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Geoffrey Hindley, The Royal Families of Europe, London 1974

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]