Kwik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwik
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Pisz
Liczba ludności (2007) ok. 130 osób
Strefa numeracyjna (+48) 87
Kod pocztowy 12-200 Pisz
Tablice rejestracyjne NPI
SIMC 0764329
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Kwik
Kwik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kwik
Kwik
Ziemia 53°44′29″N 21°49′39″E/53,741389 21,827500Na mapach: 53°44′29″N 21°49′39″E/53,741389 21,827500

Kwik (Krzyk) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Pisz nad jeziorem Białoławki.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku naszej ery zamieszkiwało te ziemie pruskie plemię Galindów. Na ślad ich natrafiono również w Kwiku. Nie było jednak do dotychczas prowadzonych żadnych badań archeologicznych. Spuścizną po Galindach jest nazwa miejscowości od słowa quike oznaczającego wodę.

Pierwszym majątkiem nadanym w północnej części gminy Pisz był Kwik. Majątek wówczas należał do wójtostwa ryńskiego. Kwik powstał w 1434 r. na 30 włókach, na prawie chełmińskim. Pierwszym właścicielem był Sędek. Epidemie dżumy (czarnej śmierci), które nawiedzały Prusy pochłaniając tysiące ofiar, oszczędziły Kwik.

Na początku XX w. w Kwiku istniała szkoła sześcioklasowa. Budynek posiadał trzy izby i mieszkanie dla nauczyciela. Pierwszym nauczycielem był Niemiec Eicher. Na skutek wzrostu ludności w Kwiku, w 1936 r. wybudowano nowa szkołę. Były w niej cztery sale lekcyjne, pokój nauczycielski oraz mieszkania dla nauczycieli. Zatrudnionych w tej szkole było 3 nauczycieli.

Po II wojnie światowej część mieszkańców wyjechała do Niemiec. Na terenie majątku utworzono PGR. Do 2000 r. funkcjonowała tu szkoła podstawowa (najpierw ośmioklasowa, potem sześcioklasowa). Istniał także tu Klub Rolnika. Nad jeziorem Białoławki stoi pomnik upamiętniający 500-lecie wsi.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się kilka pensjonatów, domki do wynajęcia, pole biwakowe oraz sklep spożywczo-przemysłowy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciejewska J., Pisz z dziejów miasta i powiatu, wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1970 r.