Lasówka potokowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lasówka potokowa
Parkesia motacilla[1]
(Vieillot, 1809)
Lasówka potokowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina lasówki
Rodzaj Parkesia
Gatunek lasówka potokowa
Synonimy

Seiurus motacilla

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lasówka potokowa (Parkesia motacilla) – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny lasówek. Występuje w południowej Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Meksyku. Niezagrożony wyginięciem. Monotypowy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi około 15 cm[3], z czego około 6 cm przypada na ogon, zaś 1,9 cm na dziób. Skrzydło mierzy 8,2-9,5 cm[4]. Rozpiętość skrzydeł stanowi około 23 cm. Masa ciała waha się między 19 a 21 g[3]. Wierzch ciała, wraz z krótkimi sterówkami i ogonem, ciemnobrązowy. Występuje brew o barwie białej do płowej oraz wąs. Gardło czyste, niepokryte plamami, natomiast spód ciała koloru brudnobiałego pokrywają brązowe plamy (podobne do droździch). Nogi i stopy różowe[3]. Tęczówka brązowa[4].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Lasówka potokowa jest gatunkiem wędrownym. Obszary lęgowe znajdują się w południowo-wschodniej Kanadzie oraz wschodnich Stanach Zjednoczonych, od Minnesoty, wschodnią Nebraskę i wschodni Teksas do okolic New Hampshire i Karoliny Południowej. Obszary zimowania leżą od północnego Meksyku po południową Panamę, rzadko północną Kolumbię i Wenezuelę oraz na Karaibach, głównie Wielkich Antylach[5]. Środowisko życia stanowią górskie potoki w gęstych lasach, także wybrzeża mokradeł i stawów. Często spotykana również w kamienistych rzekach[3].

Behawior[edytuj | edytuj kod]

P. motacilla przebywa zwykle na ziemi, raczej chodząc niż skacząc, stale powolnie dygając ogonem. Pożywienia szuka na podłożu brzegu koryta rzecznego, zbierając wodne owady i inne bezkręgowce, także mięczaki, skorupiaki i małe lub średnie owady. Niekiedy zjada małą rybę lub żabę. Może odwracać płynącego nurtem rzeki liścia celem znalezienia zdobyczy lub przeszukiwać mech i kamienie[3].

Zawołanie stanowi krótkie czink. W trakcie zalotów obie płcie odzywają się zizz. Zwykle pieśń tworzy 2-5 głośnych, czystych gwizdów na wstępie i przechodzące w niewyraźne siiup-siiup-siiup, po którym następuje kilka nagłych, nieregularnie wydawanych dźwięków. Samica wykonuje zubożałą wersję pieśni[3].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo lasówki potokowej utworzone jest na ziemi, ukryte w roślinności przy brzegu strumienia lub w korzeniach upadłego drzewa, szczelinie skalnej lub półce wąwozu. Preferuje miejsca zapewniające osłonę gniazda od góry. Często obszar od gniazda do wody wyścieła liśćmi. Gniazdo stanowi powstały z mchu, liści, kordy i korzeni kubeczek. Oba ptaki z pary zbierają materiały, jednak często samica buduje sama. W lęgu 4-6 białych lub kremowobiałych jaj pokrytych czerwonobrązowymi plamkami. Samica wysiaduje sama przez 14-16 dni. Zarówno samiec jak i samica karmią pisklęta, a samiec nawet częściej. Młode są w pełni opierzone po 10 dniach od wyklucia, zaś po kolejnych 6 są w stanie latać; dzień później potrafią same zdobywać pożywienie[3]. Maksymalna odnotowana długość życia wynosi 8 lat[6].

Przypisy

  1. Parkesia motacilla w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Parkesia motacilla. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Nicole Bouglouan: Louisiana Waterthrush. Oiseaux-Birds, 11 marca 2013.
  4. 4,0 4,1 Spencer Fullerton Baird: Birds. 1858, s. 483.
  5. del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie, D.A.: Handbook of the Birds of the World. T. 15. Weavers to New World Warblers. Lynx Edicions, 2010, s. 767. ISBN 9788496553682.
  6. Avian Longevity Records. Wildlife Rehabber. [dostęp 26 marca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]