Latarnia Morska Kołobrzeg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 54°11′17″N 15°33′22″E/54,188056 15,556111

Latarnia Morska Kołobrzeg
Latarnia Morska Kołobrzeg
Latarnia Morska Kołobrzeg
Kontynent Europa
Państwo Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kołobrzeski
Miejscowość Kołobrzeg
Położenie 54° 11' 17 '' N
15° 33' 22 '' E
Rok budowy 1945
Wysokość wieży 26 m
Wysokość światła 36 m n.p.m.
Zasięg światła 16 Mm
Charakterystyka światła Błyskowe
Okres: 3 s
Światło: 1 s
Przerwa: 2 s
Administrator Urząd Morski w Słupsku
Udostępniona do zwiedzania Tak
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Polskie latarnie morskie

Latarnia Morska Kołobrzeglatarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, nad Zatoką Pomorską położona w mieście Kołobrzeg, w województwie zachodniopomorskim.

Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Niechorze (ok. 34 km na zachód), a Latarnią Morską Gąski (około 22 km na wschód).

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Słupsku i jest udostępniona do zwiedzania.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy światło zapalane dla celów nawigacyjnych pojawiło się w Kołobrzegu w 1666 roku. Wykorzystywano do tego celu wieżyczkę budynku zarządu portu. Światło to było zapalane tylko okazjonalnie w czasie zawijania statków do portu. W późniejszym czasie światło zapalano na falochronie.

W 2. połowie XIX wieku do wskazywania statkom drogi wykorzystywano, zasilaną olejem, lampę z soczewką Fresnela umieszczoną na wysokości około 8 m n.p.m. o zasięgu około 6 NM.

W 1899 roku wybudowano w technice ryglowej nowy budynek przeznaczony na stację pilotów, z wysoką na 25 m wieżą, wykorzystywaną jako latarnia morska. Zasięg tej latarni wynosił 8 Mm, a źródło światła znajowało się na wysokości 14 m n.p.m.

W 1909 roku lekki budynek ryglowy zastąpiono solidniejszą budowlą z cegły. Zasięg latarni wzrósł do 12 Mm, a zasilane gazem światło żarowe znalazło się na wysokości 25 m n.p.m.

W 1945 roku latarnię wysadzili niemieccy saperzy, ponieważ stanowiła doskonały punkt orientacyjny dla polskich artylerzystów podczas walk o Kołobrzeg w marcu 1945 roku.

Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do budowy nowej latarni. Wybudowano ją w nieco innym miejscu, wykorzystując fundamenty potężnych zabudowań fortecznych (poprzednia latarnia stała przed fortem, obecna stoi na jego głównej platformie).

W latach 1979-1981 dokonano kapitalnego remontu latarni, wymieniając między innymi laternę oraz schody.

W 2005 r. stylizowany wizerunek latarni morskiej w Kołobrzegu znalazł się na rewersie monety okolicznościowej NBP o nominale 2 zł[1]. W 2008 r. Urząd Miasta Kołobrzeg wydał monetę 7 Kołobrzeżanek, na której znalazł się stylizowany wizerunek latarni morskiej z dwoma konikami morskimi[2].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 54°11'17" N 15°33'22" E
  • Wysokość wieży: 26 m
  • Wysokość światła: 36 m n.p.m.
  • Zasięg nominalny światła: 16 Mm (29,6 km)
  • Sektor widzialności światła: 079,5°-242°(162,5°)
  • Charakterystyka światła: Błyskowe
    • Światło: 1 s
    • Przerwa: 2 s
    • Okres: 3 s

Remont[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001 Urząd Miasta Kołobrzeg będący właścicielem obiektu podjął decyzję o gruntownym remoncie latarni. Dotyczyło to wykonania prac remontowo - konserwatorskich na własny koszt. W ramach remontu zostały wykonane następujące prace:

  • wymiana posadzki fortu
  • wykopanie i odtworzenie "suchej fosy” wokół fortu
  • adaptacja jednej z sal na tawernę
  • zbicie cementowych tynków i odtwarzanie pierwotnego wyglądu dwóch pozostałych sal (wystawy tematyczne)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 2 złote - Kołobrzeg. W: Katalog Monet [on-line]. NBP. [dostęp 2012-06-08].
  2. 7 Kołobrzeżanek Kołobrzeg Latarnia Morska. W: Internetowy Katalog Monet [on-line]. Bestbit. [dostęp 2011-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Czerner: Latarnie morskie polskiego wybrzeża, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1986, ISBN 83-210-0602-7