Latarnia Morska Kołobrzeg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Latarnia Morska Kołobrzeg
Latarnia Morska w Kołobrzegu
Latarnia Morska w Kołobrzegu
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Miejscowość Kołobrzeg
Wysokość wieży 26 m
Wysokość światła 36 m n.p.m.
Zasięg światła 16 Mm
Charakterystyka światła Błyskowe
Okres: 3 s
Światło: 1 s
Przerwa: 2 s
Data budowy 1945
Administrator Urząd Morski w Słupsku
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Latarnia Morska Kołobrzeg
Latarnia Morska Kołobrzeg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Latarnia Morska Kołobrzeg
Latarnia Morska Kołobrzeg
Ziemia 54°11′17″N 15°33′22″E/54,188056 15,556111Na mapach: 54°11′17″N 15°33′22″E/54,188056 15,556111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Latarnia Morska Kołobrzeglatarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, nad Zatoką Pomorską położona w mieście Kołobrzeg, w województwie zachodniopomorskim.

Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Niechorze (ok. 34 km na zachód), a Latarnią Morską Gąski (około 22 km na wschód).

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Słupsku i jest udostępniona do zwiedzania.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy światło zapalane dla celów nawigacyjnych pojawiło się w Kołobrzegu w 1666 roku. Wykorzystywano do tego celu wieżyczkę budynku zarządu portu. Światło to było zapalane tylko okazjonalnie w czasie zawijania statków do portu. W późniejszym czasie światło zapalano na falochronie.

W 2. połowie XIX wieku do wskazywania statkom drogi wykorzystywano, zasilaną olejem, lampę z soczewką Fresnela umieszczoną na wysokości około 8 m n.p.m. o zasięgu około 6 NM.

W 1899 roku wybudowano w technice ryglowej nowy budynek przeznaczony na stację pilotów, z wysoką na 25 m wieżą, wykorzystywaną jako latarnia morska. Zasięg tej latarni wynosił 8 Mm, a źródło światła znajowało się na wysokości 14 m n.p.m.

W 1909 roku lekki budynek ryglowy zastąpiono solidniejszą budowlą z cegły. Zasięg latarni wzrósł do 12 Mm, a zasilane gazem światło żarowe znalazło się na wysokości 25 m n.p.m.

W 1945 roku latarnię wysadzili niemieccy saperzy, ponieważ stanowiła doskonały punkt orientacyjny dla polskich artylerzystów podczas walk o Kołobrzeg w marcu 1945 roku.

Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do budowy nowej latarni. Wybudowano ją w nieco innym miejscu, wykorzystując fundamenty potężnych zabudowań fortecznych (poprzednia latarnia stała przed fortem, obecna stoi na jego głównej platformie).

W latach 1979-1981 dokonano kapitalnego remontu latarni, wymieniając między innymi laternę oraz schody.

W 2005 r. stylizowany wizerunek latarni morskiej w Kołobrzegu znalazł się na rewersie monety okolicznościowej NBP o nominale 2 zł[1]. W 2008 r. Urząd Miasta Kołobrzeg wydał monetę 7 Kołobrzeżanek, na której znalazł się stylizowany wizerunek latarni morskiej z dwoma konikami morskimi[2].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 54°11'17" N 15°33'22" E
  • Wysokość wieży: 26 m
  • Wysokość światła: 36 m n.p.m.
  • Zasięg nominalny światła: 16 Mm (29,6 km)
  • Sektor widzialności światła: 079,5°-242°(162,5°)
  • Charakterystyka światła: Błyskowe
    • Światło: 1 s
    • Przerwa: 2 s
    • Okres: 3 s

Remont[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001 Urząd Miasta Kołobrzeg będący właścicielem obiektu podjął decyzję o gruntownym remoncie latarni. Dotyczyło to wykonania prac remontowo - konserwatorskich na własny koszt. W ramach remontu zostały wykonane następujące prace:

  • wymiana posadzki fortu
  • wykopanie i odtworzenie "suchej fosy” wokół fortu
  • adaptacja jednej z sal na tawernę
  • zbicie cementowych tynków i odtwarzanie pierwotnego wyglądu dwóch pozostałych sal (wystawy tematyczne)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 2 złote - Kołobrzeg. W: Katalog Monet [on-line]. NBP. [dostęp 2012-06-08].
  2. 7 Kołobrzeżanek Kołobrzeg Latarnia Morska. W: Internetowy Katalog Monet [on-line]. Bestbit. [dostęp 2011-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Czerner: Latarnie morskie polskiego wybrzeża, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1986, ISBN 83-210-0602-7