Latarnia Morska Hel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 54°36′06″N 18°48′56″E/54,601667 18,815556

Latarnia Morska Hel
Latarnia Morska Hel
Latarnia Morska Hel
Kontynent Europa
Państwo Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Miejscowość Hel
Położenie 54° 36' 06 '' N
18° 48' 56 '' E
Rok budowy 1942
Wysokość wieży 41,50 m
Wysokość światła 40,80 m n.p.m.
Zasięg światła 17 Mm
Charakterystyka światła Izofazowe
Okres: 10,00 s
Blask: 5,00 s
Przerwa: 5,00 s
Administrator Urząd Morski w Gdyni
Dozorowana tak
Udostępniona do zwiedzania tak
Polskie latarnie morskie

Latarnia Morska Hellatarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mieście Hel (powiat pucki, województwo pomorskie), na końcu Mierzei Helskiej. Administrowana przez Urząd Morski w Gdyni.

Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Jastarnia a Latarnią Morską Gdańsk Port Północny.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 54°36'06" N 18°48'56" E
  • Wysokość wieży: 41,50 m (do górnej krawędzi radaru)
  • Wysokość światła: 40,80 m n.p.m. (38,8 m n.p.m. według niemieckiego Spisu Świateł z 1944 r.)[1], od 2013.03.01 wysokość św. 39 m[2]
  • Zasięg nominalny światła: 17 Mm (31,5 km)
  • Sektor widzialności światła: 151°-102°
  • Charakterystyka światła: izofazowe
    • Światło: 5,0 s
    • Przerwa: 5,0 s
    • Okres: 10,0 s

Wieża ma kształt ośmioboczny i wykonana jest z czerwonej cegły.

Historia latarni morskiej na Helu[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą latarnię morską na Helu wybudowano już w roku 1826, a jej otwarcie miało miejsce 1 sierpnia 1827 roku. Wieża latarni miała przekrój okrągły, o wysokości 42 metrów. Była ona zasilana olejem rzepakowym. W 1926 zainstalowano tam lampę naftową (palnik Arganda) z czterema soczewkami. W roku 1929 latarnię otynkowano i pomalowano w biało-czerwone pasy. W 1938 zainstalowano na latarni żarówkę elektryczną o mocy 3000 W. W czasie obrony Helu, latarnia została wysadzona w powietrze 19 września 1939 roku przez polskich saperów, dla utrudnienia celowania niemieckiej artylerii. W roku 1942, w czasie okupacji niemieckiej latarnię odbudowano. W roku 2001 latarnia przeszła remont.

Latarnię z 1942 roku wybudowano około 10 metrów na południowy wschód od fundamentu pierwszej latarni z lat 1826–1939. Do czasu remontu z 2001 roku, miejsce po fundamencie starej latarni było oznaczone kwietnikiem w betonowym murku[3], o zarysie fundamentu starej latarni, na trawniku przed nową latarnią. W ramach remontu w 2001 roku usunięto kwietnik, prowadząc przez niego nowy chodnik z kostki betonowej. Oznaczenia śladu po fundamencie latarni z 1826 roku wysadzonej w 1939 roku nie zachowano.

1 lipca 1928 latarnię odwiedził marszałek Józef Piłsudski, co upamiętnia tablica wmurowana w ścianę latarni 1 lipca 1999 roku przez stowarzyszenie "Przyjaciele Helu".

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Czerner: Latarnie morskie polskiego wybrzeża. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1967.

Przypisy

  1. Niemiecki Spis Świateł z 1944 r.
  2. Wiadomości Żeglarskie nr 10 z 8 marca 2013 (wiadomość nr *240 dla map i oddzielna informacja dla Spisu Świateł tom I
  3. Przed wejściem do latarni – tam, gdzie na zdjęciu dziś widać żywopłot – za: M. Czerner, "Latarnie morskie polskiego wybrzeża"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]