Laurentius Scholtz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Laurentius Scholtz także Wawrzyniec Scholz oraz Lorenz Scholz von Rosenau (ur. 20 września 1552 r. we Wrocławiu, zm. 22 kwietnia 1599 r. tamże) – czeski szlachcic, botanik i lekarz; pisał po łacinie.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Był synem wrocławskiego aptekarza. Ukończył klasyczne gimnazjum Elżbietanek a następnie studiował w latach 1572-1578 na uniwersytecie w Wittenberdze (Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg), Padwie oraz Bolonii medycynę oraz nauki przyrodnicze. W Bolonii mógł korzystać z pomocy naukowych jakie oferował tamtejszy ogród botaniczny. W 1579 r. wraz z kolegami z Wrocławia Mikołajem Rehdigerem (1551-1616), Mateuszem Wackenfelsem oraz Martinem Schillingiem odbyli wspólną podróż po Włoszech. Następnie już bez Schilinga podróżowali po Francji. Tam w Valence Scholtz otrzymał doktorat z medycyny i filozofii. W 1580 r. Scholtz wrócił do Wrocławia. Wkrótce ożenił się z córką wrocławskiego pastora Sarą Aurifaber. Praktykę lekarską odbywał w Świebodzinie oraz w Kożuchowie, od 1585 r. we Wrocławiu. Szczególnie dużo uwagi poświęcił badaniu morowej zarazy która wybuchła we Wrocławiu i okolicach w roku 1581 r. Scholtz opracował zarządzenie przeciw zarazie obowiązujące we Wrocławiu. Za skuteczną walkę z zarazą w czym posiłkował się ustaleniami Crato, cesarski palatyn nadał mu w 1596 r. tytuł Scholz von Rosenau, czeskie szlachectwo oraz herb. Laurentius Scholtz zmarł na gruźlicę w roku 1599 r.

Laurentius Scholtz wsławił się tłumaczeniami starożytnych, w mniejszym stopniu współczesnych greckich i arabskich dzieł medycznych. W efekcie wydaje w 1589 r. Aphorismorum medicinalium cum theoreticorum tum practicorum sectiones VIII – ówczesne kompendium wiedzy lekarskiej. Jako botanik interesował się zwłaszcza właściwościami roślin egzotycznych, obficie sprowadzanych z Ameryk i Azji do wrocławskiego ogrodu botanicznego. Udostępnione mu rośliny pokazywał również malarzowi Georgowi Freybergerowi. Przy jego współpracy Scholtz przygotował ilustrowane katalogi roślin egzotycznych wydane w 1587 oraz 1594 r. we Wrocławiu. W tym czasie ogród liczył 3 ha powierzchni i zajmował 4 kwatery oddzielone od siebie drogami dojazdowymi. Wśród eksponowanych roślin znajdowały się między innymi okazy ziemniaka. Na środku ogrodu znajdował się budynek jadalno-gościnny w którym przyjmowano zaproszone osobistości.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Aphorismorum medicinalium. Scharffenberg, Breslau 1589.
  • Catalogus arborum, fruticum et plantarum. Breslau 1594.
  • In Laurentii Scholzii Medici Wratisl. Hortum Epigrammata Amicorum. Baumann, Breslau 1594-98.
  • Consiliorum medicinalium, conscriptorum à praestantiss. atque exercitatiss. nostrorum temporum medicis. Wechelus, Marnius & Aubrius, Frankfurt, Hannover 1598-1626 p.m.
  • Epistolarum Philosophicarum Medicinalium, Ac Chymicarum à Summis nostrae Aetatis Philosophis ac Medicis Exaratarum, Volumen. Wechelus, Marnius & Aubrius, Frankfurt 1598-1610 p.m.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Allgemeine Deutsche Biographie. Hrsg. durch die historische Commission bei der Königl. [Bayerischen] Akademie der Wissenschaften. Band 32. [Nachdr. d. Ausg. Leipzig 1875-1912]. Berlin 1971, S. 229-230.