Leonid Leonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leonid Leonow
Leonid Leonow w 1929 roku
Leonid Leonow w 1929 roku
Imiona i nazwisko Leonid Maksimowicz Leonow (Леонид Максимович Леонов)
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1901
Imperium Rosyjskie Moskwa
Data i miejsce śmierci 13 maja 1956
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo rosyjskie (przed 1917), radzieckie, rosyjskie (po 1991)
Okres 1915–1994
Gatunki proza, dramat
Ważne dzieła Piramida, Złodziej, Skutariewski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Leonid Maksimowicz Leonow (ros. Леонид Максимович Леонов, ur. 19 maja?/31 maja 1899 w Moskwie, zm. 8 sierpnia 1994 w Moskwie) – pisarz rosyjski, dramaturg i dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leonid Leonow urodził się w Moskwie. Jego ojciec, poeta Maksim Leonow pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej. Jego żona była córką moskiewskiego kupca i mecenasa sztuki Wasilija Nikiticza Sabasznikowa. W 1910 roku Maksim Leonow wraz z rodziną został zesłany do Archangielska za działalność rewolucyjną. Debiutował w 1915 roku w archangielskiej gazecie ,,Siewiernoje utro", w której pracował jego ojciec. Tam też publikowane były jego pierwsze wiersze, recenzje teatralne oraz szkice literackie. W 1918 roku Leonow ukończył gimnazjum i rozpoczął naukę na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1920 roku wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej i walczył na froncie południowym. W 1921 roku Leonow został zdemobilizowany i zawodowo zajął się literaturą. Jest autorem kilku powieści, powstałych na przestrzeni wielu lat: ,,Borsuki", ,,Złodziej", ,,Nad rzeką Socią", ,,Eugenia Iwanowna",,Rosyjski las". Praca nad filozoficzno- mistyczną powieścią ,,Piramida" zajęła mu aż 45 lat.

Proza Leonowa dotyczyła głównie konfliktów moralnych i psychologicznych. Duży wpływ na jego twórczość wywarli Fiodor Dostojewski, Maksym Gorki i Anton Czechow. Leonow był także dramaturgiem, autorem licznych sztuk, m.in. ,,Wilk", ,,Najazd" i ,, Złota kareta". Napisał pamiętnik zatytułowany ,,Literatura i życie".

Leonow należał do Akademii Nauk ZSRR, był laureatem Nagrody Leninowskiej i Nagrody Stalinowskiej. W latach 1946-1970 był deputowanym II-VIII Zjazdu Rady Najwyższej ZSRR. Należał do kolegium redakcyjnego czasopism ,,Roman-gazieta" oraz ,,Nauka i żizn". Leonow umarł 8 sierpnia 1994 roku i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • "Borsuki" (1924, wyd. polskie 1932, o walce klasowej na wsi)
  • "Złodziej" (1927, wyd. polskie 1935, o okresie NEP-u w środowisku przestępczym)
  • "Nad rzeką Socią" (1929, wyd. pol. 1935)
  • "Skutariewski" (1932, wyd. polskie 1934, o problemie stosunku inteligencji do rewolucji)
  • "Droga na ocean" (1935, wyd. polskie 1936–1937)
  • "Eugenia Iwanowna" (1938, wyd. polskie 1963)
  • "Rosyjski las" (1953, wyd. polskie 1956)
  • "Mrs. Eugenia Iwanowna" (1963, wyd. pol. 1965)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • "Połowczańskie sady" (1939)
  • "Najazd" (1942, wyd, polskie 1946)
  • "Lonuszka" (1943)
  • "Złota kareta" (1944, wyd, polskie 1956)
  • "Zamieć" (1963, przekład polski Dialog 1963)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN