Leszek Bubel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszek Bubel
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1957
Węgrów
Prezes Polskiej Partii Narodowej
Przynależność polityczna Polska Partia Narodowa
Okres urzędowania od 22 marca 2004
Poseł I kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Polska Partia Przyjaciół Piwa
Okres urzędowania od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Leszek Bubel (pierwszy od prawej) i Janusz Rewiński (drugi od prawej) podczas spotkania zarządu PPPP

Leszek Henryk Bubel (ur. 19 stycznia 1957 w Węgrowie) – polski polityk, publicysta, wydawca, z zawodu złotnik, kandydat na urząd Prezydenta RP w 1995 i 2005, poseł na Sejm I kadencji w latach 1991–1993, piosenkarz disco polo.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1980 ukończył liceum ogólnokształcące. W okresie PRL pracował jako dyplomowany złotnik, prowadząc własną działalność. W stanie wojennym został internowany we wrześniu 1982 na okres około dziesięciu dni.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji z ramienia Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Początkowo pozostawał związany z Polskim Programem Gospodarczym (frakcją Duże Piwo Janusza Rewińskiego), pod koniec kadencji pozostawał posłem niezrzeszonym. Został później prezydentem PPPP, która jednak nie prowadziła po 1993 jakiejkolwiek działalności. Następnie powołał Forum Walki z Bezprawiem, występujące z postulatem powszechnej amnestii, jednak i ta organizacja nie rozwinęła większej aktywności.

Wystartował w wyborach prezydenckich w 1995, uzyskując w pierwszej turze 6825 głosów (0,04% poparcia) i zajmując tym samym ostatnie (13.) miejsce[1].

W 2004 kandydował w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu katowickim, w których uzyskał 167 głosów[2].

Zgłosił także swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2005 jako przedstawiciel Polskiej Partii Narodowej. Poparły go Narodowy Front Walki Młodych, a także kierowane przez niego Polskie Stowarzyszenie Nie dla Unii Europejskiej i Stowarzyszenie Przeciwko Antypolonizmowi. Jego komitet wyborczy został zarejestrowany 20 czerwca. W głosowaniu uzyskał 18 828 głosów (0,13%), co dało mu 10 miejsce.

Kieruje m.in. PPN oraz jednym z licznie rejestrowanych po 1989 Stronnictw Narodowych.

Działalność wydawnicza[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się działalnością wydawniczą. Deklaruje fakt wydania około tysiąca książek, w tym pięćdziesięciu swojego autorstwa[3].

Wydaje m.in. takie pisma, jak: "Tylko Polska", "Polonia. Pismo Patriotyczne", "Miesięcznik Narodowy", "Kwartalnik Narodowy", "Super Detektyw", "Supertygrys", "Tajemnice Świata", "Samoobrona. Gazeta Ogólnopolska"[4], "ABC Humoru", "Szybki Kontakt", "Ściśle Tajne", "Poradnik Turystyczny"[5].

Na początku 2008 Leszek Bubel pojawił się na portalu YouTube z nagraną przez siebie piosenką "Longinus Zerwimycka". Piosenka wywołała liczne protesty. Jednocześnie zapoczątkowała ona jego działalność muzyczną pod szyldem zespołu Bubel Band, który wydaje płyty, zamieszczane jako dodatki do redagowanych przez niego czasopism.

Zarzuty i procesy sądowe[edytuj | edytuj kod]

Oskarżany przez różne środowiska o szerzenie rasizmu, antysemityzmu[6][7], znieważanie religii, tożsamości kulturowej Żydów i ich samych jako narodu, oraz o nakłanianie czytelników do czynnej, wrogiej postawy wobec przedstawicieli społeczności żydowskiej[8].

Obiektem krytyki są m.in. publikacje Jak rozpoznać Żyda, Prawda o żydowskich mordach rytualnych, Polsko-żydowska wojna o krzyże. W tej ostatniej Leszek Bubel używał określeń: "obrzezano im mózgi" (o studentach, którzy złożyli pozew przeciwko ks. Henrykowi Jankowskiemu), "pejsaty paplament" (o Sejmie III kadencji), "podstępne jest żydowskie nasienie"[9].

Sam Leszek Bubel w wywiadach określa siebie jako "naczelnego antysemitę RP"[10].

28 października 2005 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi uznał go za winnego znieważenia polskiego parlamentu, a odstępując od wymierzenia kary, zastosował środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 2,5 tys. zł na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża. 14 lutego 2006 warszawski Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, skazując Leszka Bubla na karę grzywny w wymiarze 5 tys. zł[10].

Przypisy

  1. Dz. U. z 1995 r. Nr 126, poz. 604
  2. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2089
  3. Nota biograficzna na stronie Polskiej Partii Narodowej. [dostęp 5 grudnia 2010].
  4. Samoobrona z ambicjami Bubla. rp.pl, 17 września 2002. [dostęp 5 grudnia 2010].
  5. Wydawnictwa. ppn.org.pl. [dostęp 5 grudnia 2010].
  6. Każdy chce być czarnym koniem. rp.pl, 30 września 2005. [dostęp 5 grudnia 2010].
  7. Stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita chce pozwać Leszka Bubla. money.pl, 16 października 2006. [dostęp 5 grudnia 2010].
  8. Poznań: Leszek Bubel oskarżony o antysemityzm. money.pl, 28 lutego 2007. [dostęp 5 grudnia 2010].
  9. Grzywna dla Leszka Bubla. lewica.pl, 17 lutego 2006. [dostęp 5 grudnia 2010].
  10. 10,0 10,1 Sąd zaostrzył karę dla Leszka Bubla za antysemityzm. wp.pl, 14 lutego 2006. [dostęp 5 grudnia 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]