Lilak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lilak
Morfologia (lilak pospolity)
Morfologia (lilak pospolity)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina oliwkowate
Rodzaj lilak
Nazwa systematyczna
Syringa L.
Sp. Pl. 9. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Lilak pospolity

Lilak (Syringa L.) – rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych. Rodzaj liczy ok. 30 gatunków występujących we wschodniej Azji, głównie w Chinach, oraz w południowo-wschodniej Europie. Gatunkiem typowym jest Syringa vulgaris L.[2]. Potocznie lilaki nazywane są "bzami", jednak jest to określenie błędne, gdyż nazwa ta odnosi się do roślin z rodzaju Sambucus.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Krzewy lub małe drzewa. Ulistnienie skrętoległe, liście całobrzegie, opadające na zimę. Korona długa, rurkowata, zrośnięta z 4 płatków. Kwiaty zebrane w gęste wiechy, szczytowe lub boczne, czasem silnie rozgałęzione. Owoce: suche, skórzaste torebki z 2–4 nasionami.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Synonimy[3]

Busbeckia Hécart, Ligustrina Rupr., Lilac Mill., Lilaca Raf., orth. var., Liliacum P. Renault.

Homonimy[2]

Syringa P. Miller = Philadelphus Linnaeus

Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system system APG III z 2009)

Należy do rodziny oliwkowatych (Oleaceae) Hoffmanns. & Link, która jest jednym z kladów w obrębie rzędu jasnotowców (Lamiales) Bromhead z grupy astrowych spośród roślin okrytonasiennych[1].

Pozycja rodzaju w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa jasnotowe (Lamiidae Takht. ex Reveal), nadrząd Oleanae Takht., rząd oliwkowce (Oleales Lindl.), podrząd Oleineae Engl., rodzina oliwkowate (Oleaceae Hoffmanns. & Link), podrodzina Syringoideae Leurss., plemię Syringeae Burnett, rodzaj lilak (Syringa L.)[4].

Gatunki[3][5]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośliny ozdobne. W Polsce najczęściej uprawiane są odmiany ozdobne lilaka pospolitego, rzadziej l. chiński i l. Josiki. Lilak jest jednym z nielicznych kwiatów, z których nie da się otrzymać substancji zapachowych. Związków wonnych nie udaje się wydzielić ani metodą ekstrakcji, ani destylacji. Olejki bzowe używane w przemyśle to syntetyczne odpowiedniki.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. 2,0 2,1 Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-03-22].
  3. 3,0 3,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-17].
  4. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Syringa (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-03-22].
  5. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Alicja Szweykowska, Jerzy (red.) Szweykowski: Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.