Limp Bizkit

Limp Bizkit
Limp Bizkit podczas koncertu w Paryżu 5 lipca 2009
Rok założenia	1994
Pochodzenie	Stany Zjednoczone Jacksonville (Floryda)
Gatunek	Rap metal, funk metal, alternative metal, heavy metal
Wytwórnia płytowa	Flip Records, Interscope Records, Geffen Records, Cash Money Records
Powiązania	House of Pain, KoЯn
Obecni członkowie
Fred Durst Sam Rivers John Otto DJ Lethal Wes Borland
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Limp Bizkit – amerykański zespół muzyczny grający muzykę z gatunku rapcore i nu metal.

Historia

Grupa została założona w 1994 roku przez Freda Dursta, Sama Riversa i jego kuzyna Johna Otto. Nazwa pochodzi od gry zwanej limp biscuit, która jest elementem inicjacji niektórych amerykańskich bractw uczelnianych (ang. fraternities). Z innych źródeł wynika, iż podczas rozmowy Freda z jego znajomym padło słowo "mój mózg jest jak zmiękły biszkopt" (ang. "limp biscuit"). Wokaliście przypadło to do gustu i taką nazwę przyjęto dla zespół (zmieniono jedynie pisownię słowa "biscuit" na "bizkit"). Grupa została wypromowana przez zespół KoRn. Wszyscy członkowie Limp Bizkit pochodzą z Jacksonville na Florydzie (oprócz DJ Lethala, który dołączył do grupy podczas trasy koncertowej, jaką odbywała ona z zespołem House of Pain (DJ Lethal należał wcześniej do tego zespołu).

W 1997 roku wyszedł debiutancki album Three Dollar Bill, Y'All$, który sprzedał się w samej Ameryce w ilości ok. 1.5 miliona egzemplarzy, dzięki czemu uzyskał status platynowej płyty.

W następnych latach Limp Bizkit stawał się coraz bardziej popularny dzięki albumom Significant Other (1999) i Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water (2000). Oba wydawnictwa również otrzymały status platynowej płyty. Grupa zdobywała też liczne nagrody (m.in. od stacji MTV).

Od października 2001 roku nastąpił kryzys, kiedy to odszedł Wes Borland. Przez cały rok 2002 zespół szukał nowego gitarzysty, którym został ostatecznie Mike Smith. 23 września 2003 miała miejsce premiera albumu Results May Vary, który podobnie jak poprzednie, zyskał status platynowej płyty, jednak sprzedawał się znacznie gorzej od poprzedników i został chłodno przyjęty zarówno przez fanów, jak i krytyków.

W 2004 nastąpiło spotkanie Dursta i Wesa Borlanda, po którym obaj stwierdzili, iż "nie dzieli ich tak wiele, jak im się wydawało" - w konsekwencji czego 15 sierpnia 2004 roku były gitarzysta grupy powrócił w jej szeregi. Oznaczało to równocześnie odejście Smitha.

Powrót Borlanda wzmacnił zespół i już pod koniec 2004 grupa rozpoczęła nagrywanie nowego albumu w Kalifornii. W wyniku decyzji Freda nagrywanie prowadzone było również w czeskiej Pradze. Podczas nagrywania albumu, ze względu na stan zdrowotny Johna Otto, tymczasowo jego obowiązki przejął Sammy Siegler. 15 kwietnia 2005 ukazał się owoc pracy w postaci piosenki "The Truth".

3 maja 2005 została wydana płyta The Unquestionable Truth (Part One). Nie była to jednak pełnowymiarowa płyta: trwała zaledwie 30 minut i została wydana jako EP. Zespół postanowił w ogóle nie promować dzieła – nie powstały żadne teledyski ani single, nie licząc wypuszczonego do internetu nagrania pokazującego grupę w trakcie wykonywania piosenki "The Truth" w studiu. Na nowym materiale muzycy powrócili do "brudnego grania", jakie znane było z pierwszej płyty. Główny nacisk położono na gitary, wokal Freda Dursta często był porównywany do stylu Zacka de la Rochy z Rage Against the Machine. Mimo otrzymania dobrych recenzji i dobrego przyjęcia przez fanów zostało sprzedanych zaledwie kilkadziesiąt tysięcy kopii albumu, co było skutkiem znikomej promocji płyty. Zespół zapowiedział powstanie The Unquestionable Truth (Part Two)'".

Grupa przez 3 lata nie grała żadnych koncertów, Wes Borland ponownie opuścił szeregi Limp Bizkit na rzecz swojego projektu (Black Light Burns), a na stronie zespołu od czasu do czasu pojawiały się informacje o pracy w studiu.

Fred Durst (z prawej) podczas koncertu LB w Chile. Z lewej Wes Borland

12 lutego 2009 zespół oficjalnie ogłosił swój powrót w oryginalnym składzie. Oficjalnie potwierdzona przez zespół została także letnia trasa koncertowa po krajach Europy. Po zakończeniu trasy koncertowej zespół miał w planach rozpoczęcie nagrywania 6-ego albumu studyjnego.

24 czerwca 2009 zespół wystąpił na Szczecin Rock Festiwal. Był to pierwszy koncert Limp Bizkit w Polsce. 9 października 2010 roku grupa wystąpiła w klubie Stodoła w Warszawie. W czasie koncertu Fred Durst zapowiedział, że zespół w 2011 roku ponownie zagra w Polsce.

Nowy, szósty album grupy został wydany 28 czerwca 2011 roku po tytułem Gold Cobra Nagrania zadebiutowały na 44. miejscu listy OLiS w Polsce[3]. Album promują single pt. Gold Cobra i Shotgun.

W 2011 grupa zakończyła współpracę z wytwórnią Interscope Records, a w lutym 2012 podpisała nowy kontrakt z wytwórnią Cash Money Records

Członkowie zespołu

Aktualny skład

• Fred Durst – wokal (od 1994)
• Wes Borland – gitara (1995-2001, 2004, od 2009)
• Sam Rivers – gitara basowa (od 1994)
• John Otto – perkusja (od 1994)
• DJ Lethal – sample, konsola, syntezator (od 1994)

Byli członkowie

• Mike Smith – gitara, obecnie Evolver (2003-2004)
• Rob Waters – gitara (1994-1996)
• Scott Borland - instrumenty klawiszowe (1996-2001)

Muzycy sesyjni

• Sam Siegler – perkusja (zastępował Johna Otto na płycie The Unquestionable Truth (Part One), obecnie członek zespołu Skratch of Death)
• John Macay – gitara (zastępował Wes'a Borlanda na koncercie w Berlinie w 2001)

Dyskografia

Albumy studyjne

• Three Dollar Bill, Y'All$ (1997)
• Significant Other (1999)
• Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water (2000)
• Results May Vary (2003)
• The Unquestionable Truth (Part One) (2005, EP)
• Gold Cobra (2011)

Albumy z remiksami

• New Old Songs (2001)

Kompilacje

• Greatest Hitz (2005)
• Collected (2008)

Single

• Counterfeit Countdown (1997)
• Faith (1998)
• Nookie (1999)
• Re-Arranged (1999)
• N 2 Gether Now / Break Stuff (1999)
• Take a Look Around (2000)
• My Generation (2000)
• Rollin' (Air Raid Vehicle) (2001)
• My Way (2001)
• Boiler (2001)
• Eat You Alive (2003)
• Behind Blue Eyes (2003)
• Home Sweet Home / Bittersweet Symphony (2005)
• The Truth (2005)/* Single */
• Shotgun (2011)
• Gold Cobra (2011)

Wideografia

Teledyski

Rok	Teledysk	Reżyser
1997	"Counterfeit"	Roger Pistole, Johnathan Craven
1998	"Counterfeit" (Lethal Dose mix)	Michael McNamara
	"Sour"	Fred Durst, Roger Pistole
	"Faith"	Fred Durst
1999	"Nookie"	Fred Durst, Steve Paley
	"Re-Arranged"	Fred Durst
	"N 2 Gether Now"
2000	"Break Stuff"
	"Take a Look Around"
	"Rollin' (Air Raid Vehicle)"
	"My Generation"
2001	"My Way"
	"Boiler"	Fred Durst, Dave Meyers
2003	"Eat You Alive"	Fred Durst
	"Behind Blue Eyes"
2005	"The Truth"
	"Bittersweet Home"
2011	"Gold Cobra"
	"Autotunage"

DVD

• Family values 98 (1998)
• Kick Some @$$ (nieoficjalne) (1999)
• Off the hook (nieoficjalne) (1999)
• Woodstock 99 DVD (1999)
• Rollin' (2000)
• Rollin' (2000)
• TRL (2000)
• Boiler (2000)
• Greatest Videoz (2005)
• Rock im Park 2001 (nieoficjalne) (2008)

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona zespołu (ang.)