Luke McShane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luke McShane
Luke McShane 2013.jpg
Luke McShane, Warszawa 2013
Państwo  Anglia
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1984
Londyn
Tytuł szachowy arcymistrz (2000)
Ranking 2696 (01.11.2013)
Miejsce w kraju 2
FIDE Top 100 52
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Brytyjscy arcymistrzowie szachowi

Luke McShane (ur. 7 stycznia 1984 w Londynie) – angielski szachista, arcymistrz od roku 2000 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Luke McShane,
Duisburg 1992

W wieku ośmiu lat zdobył tytuł mistrza świata juniorów w kategorii do 10 lat. Jako szesnastolatek został najmłodszym brytyjskim arcymistrzem w historii. W 2002 r. zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów w Goa. Od 2003 r. brał udział w turniejach z udziałem czołowych szachistów świata. Do największych jego sukcesów należy V miejsce na turnieju w Reykjavíku, w którym wyprzedził najsilniejszego szachistę Wielkiej Brytanii Michaela Adamsa i zremisował swoje partie z Wiktorem Korcznojem i Aleksiejem Szyrowem, a także III miejsce na turnieju w Malmö, gdzie zremisował ze zwycięzcą turnieju, Wasilijem Iwanczukiem. Triumfował również w turniejach w Esbjergu (wraz z Krishnanem Sasikiranem i Aleksiejem Driejewem, turniej The North Sea Cup) oraz w drugim turnieju w Malmö. Na przełomie 2003 i 2004 r. podzielił I miejsce (wraz z Miguelem Illescasem Cordobą i Emilem Sutovskim) w Pampelunie. Również w 2004 r. zajął III miejsce w Drammen. W 2005 r. triumfował w Igualadzie, natomiast w 2006 r. zajął III miejsce w mistrzostwach Unii Europejskiej rozegranych w Liverpoolu. W 2010 r. zwyciężył w turniejach Canadian Open w Toronto[1] oraz Remco Heite Schaaktoernooi w Wolvedze[2], podzielił również II miejsce (za Magnusem Carlsenem, wspólnie z Viswanathanem Anandem) w bardzo silnie obsadzonym turnieju London Chess Classic w Londynie[3]. W 2011 r. zwyciężył (wspólnie z Davidem Navarą) w turnieju Tata Steel Chess-B w Wijk aan Zee.

Wielokrotnie reprezentował Anglię w turniejach drużynowych, m.in.:

Jest trzecim w historii Anglikiem (po Michaelu Adamskie i Nigelu Shorcie), który przekroczył granicę 2700 punktów rankingowych. Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2012 r., z wynikiem 2713 punktów zajmował wówczas 32. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Michaelem Adamsem) wśród angielskich szachistów[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]