Magnus Carlsen
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Magnus Carlsen | |
 Magnus Carlsen, Londyn 2010 |
|
| Państwo |  Norwegia |
| Data i miejsce urodzenia | 30 listopada 1990 Tønsberg |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2004) |
| Ranking | 2835 (01.01.2012) |
| Miejsce w kraju | 1 |
| FIDE Top 100 | 1 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
 Norwescy arcymistrzowie szachowi |
|
| Strona internetowa | |
Magnus Øen Carlsen (ur. 30 listopada 1990 w Tønsbergu) – norweski szachista, arcymistrz od 2004 roku[1].
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
Pierwsze szachowe turnieje rozegrał w roku 2001, szybko ściągając na siebie uwagę szachowych ekspertów. Po dwóch latach posiadał już tytuł mistrza międzynarodowego, a w roku 2004 otrzymał tytuł arcymistrza, stając się drugim najmłodszym w historii zawodnikiem (po Siergieju Karjakinie), któremu nadano ten tytuł.
Sukcesy i ważniejsze występy w kolejnych latach:
- 2002 – II m. w mistrzostwach świata juniorów do 12 lat w Heraklionie,
- 2003 – III m. w mistrzostwach Europy juniorów do lat 14 w Budvie,
- 2004 – zwycięstwo w turnieju Corus C w Wijk aan Zee, srebrny medal w mistrzostwach Norwegii w Oslo, występ na mistrzostwach świata w Trypolisie (porażka w I rundzie z Lewonem Aronianem), trzykrotne wypełnienie norm arcymistrzowskich (pierwsza w Wijk aan Zee, kolejne w Moskwie i Dubaju),
- 2005 – I m. w mistrzostwach Norwegii w Molde, zwycięstwo w otwartym turnieju w Gausdal, X m. w Pucharze Świata w Chanty-Mansijsku i sukces w postaci awansu do meczów pretendentów,
- 2006 – w styczniu po raz pierwszy przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych, I-II m. w turnieju Corus B w Wijk aan Zee, I m. w silnie obsadzonym turnieju szachów szybkich w Reykjavíku (m.in. zwycięstwo 2-0 w półfinale z Viswanathanem Anandem), II m. w turnieju Midnight Sun w Tromsø, zdobycie tytułu mistrza Norwegii po pokonaniu w barażu Simena Agdesteina (3-1), zwycięstwo (wraz z Liviu-Dieterem Nisipeanu oraz Władimirem Małachowem) w turnieju Bosna w Sarajewie,
- 2007 – w lipcu po raz pierwszy przekroczył granicę 2700 punktów rankingowych, II-III m. (wraz z Aleksandrem Morozewiczem) w turnieju elity w Morelii i Linares[2], I m. w turnieju Classics 2007 w Gausdal[3], występ w rozegranych w Eliście meczach pretendentów (porażka w I rundzie z Lewonem Aronianem)[4], I m. w Biel Chess Festival (po pokonaniu w dogrywce Aleksandra Oniszczuka)[5],
- 2008 – I-II m. (wspólnie z Lewonem Aronianem) w turnieju Corus A w Wijk aan Zee, II m. (za Viswanathanem Anandem) w Linares[6], dz. I m. (wspólnie z Wugarem Gaszimowem i Wang Yue) w I turnieju FIDE Grand Prix 2008/2009 w Baku[7], I m. w Foros (turniej Aerosvit-2008)[8], II-III m. (za Weselinem Topałowem, wspólnie z Lewonem Aronianem) w turnieju Final Chess Masters w Bilbao,
- 2009 – I m. w León (po zwycięstwie w finale nad Wasilijem Iwanczukiem)[9], I m. w Nankinie (turniej elity Nanjing Pearl Spring Chess Tournament, z wynikiem 8/10 pkt i uzyskanym rankingiem 3002 pkt)[10], 1 listopada został piątym w historii szachistą, który przekroczył granicę 2800 punktów rankingowych, I m. w mistrzostwach świata w szachach błyskawicznych[11], I m. w turnieju London Chess Classic w Londynie[12],
- 2010 – najmłodszy w historii lider światowej listy rankingowej (na liście 1 stycznia 2010, w wieku 19 lat)[13], I m. w turnieju Corus A w Wijk aan Zee[14], I m. w turnieju Kings' Tournament w Baznie[15], prestiżowe zwycięstwo nad mistrzem świata Viswanathanem Anandem w finale turnieju szachów szybkich Arctic Securities Chess Stars w Kristiansundzie[16], zwycięstwo w meczu przeciwko szachistom z całego świata (wspieranym przez Maxime Vachiera-Lagrave, Hikaru Nakamurę i Judit Polgár)[17][18], I m. w turnieju Nanjing Pearl Spring Chess Tournament w Nankinie[19], I m. w turnieju London Chess Classic w Londynie[20],
- 2011 – dz. I m. (wspólnie z Siergiejem Kariakinem) w turnieju Kings Tournament w Bukareszcie[21], I m. w Biel[22], I m. w turnieju Chess Masters Firnal w São Paulo i Bilbao[23].
W latach 2004–2008 trzykrotnie reprezentował Norwegię na olimpiadach szachowych, za każdym razem na I szachownicy[24].
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2012 r., z wynikiem 2835 punktów zajmował wówczas 1. miejsce na światowej liście FIDE[25].
W latach 2009–2010 Magnus Carlsen współpracował z byłym wieloletnim mistrzem świata, Garrim Kasparowem, który karierę zakończył w 2005 roku[26][27].
[edytuj] Galeria
-
2004 -
Warszawa 2005 -
Linares 2007
.JPG&filetimestamp=20070329082426)
Przypisy
- ↑ Title Applications (GM): Carlsen, Magnus
- ↑ Anand wins Morelia/Linares 2007 by a full point
- ↑ Gausdal Classics 2007
- ↑ Candidates Matches 2007
- ↑ 40th Biel Chess Festival 2007
- ↑ Linares 2008: Anand wins Super-GM
- ↑ First FIDE Grand Prix in Baku
- ↑ Aerosvit 2008: Carlsen wins by a full point
- ↑ XXII León Masters 2009: Carlsen beats Ivanchuk in final. [dostęp 2009-06-11].
- ↑ Nanjing 2009: Carlsen wins Pearl Spring with 3002 performance. [dostęp 2009-10-09].
- ↑ World Blitz Championship 2009: Carlsen wins by three-point margin. [dostęp 2009-11-18].
- ↑ Carlsen wins London Chess Classic 2009. [dostęp 2009-12-17].
- ↑ It's official: Magnus Carlsen is number one!. [dostęp 2010-01-01].
- ↑ Tata Steel Chess: Biography of Carlsen, Magnus
- ↑ Kings' Tournament Medias Bazna/Romania 2010
- ↑ Carlsen beats Anand, wins Arctic Securities Rapid
- ↑ Magnus Carlsen pokonuje Świat!
- ↑ Magnus pounds The World in RAW Chess Challenge
- ↑ Nanjing R10: Magnus wins with 2900+ performance
- ↑ London Chess Classic 2010. [dostęp 2010-12-16].
- ↑ Media Kings Rd10: Carlsen-Karjakin draw, Carlsen wins Medias 2011
- ↑ Biel Rd.10: Morozevich wins game, Carlsen set and match
- ↑ Bilbao Masters – Carlsen takes first after blitz tiebreak
- ↑ OlimpBase
- ↑ Top lists records: Carlsen, Magnus
- ↑ Breaking news: Carlsen and Kasparov join forces. [dostęp 2009-09-08].
- ↑ Kasparov on ending his work with Carlsen (ang.). [dostęp 2011-01-18].
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Magnus Carlsen – wybrane partie szachowe (ang.)
- Magnus Carlsen – karta na stronie FIDE (ang.)
- Magnus Carlsen – now we are eighteen (ang.)
