Magnus Carlsen
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Magnus Carlsen | |
.jpg) Magnus Carlsen (2012) |
|
| Państwo |  Norwegia |
| Data i miejsce urodzenia | 30 listopada 1990 Tønsberg |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2004) |
| Ranking | 2868 (01.05.2013) |
| Miejsce w kraju | 1 |
| FIDE Top 100 | 1 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
 Norwescy arcymistrzowie szachowi |
|
| Strona internetowa | |
Magnus Øen Carlsen (ur. 30 listopada 1990 w Tønsbergu) – norweski szachista, arcymistrz od 2004 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
Pierwsze szachowe turnieje rozegrał w roku 2001, szybko ściągając na siebie uwagę szachowych ekspertów. Po dwóch latach posiadał już tytuł mistrza międzynarodowego, a w roku 2004 otrzymał tytuł arcymistrza, stając się drugim najmłodszym w historii zawodnikiem (po Siergieju Karjakinie), któremu nadano ten tytuł.
Sukcesy i ważniejsze występy w kolejnych latach:
- 2002 – II m. w mistrzostwach świata juniorów do 12 lat w Heraklionie,
- 2003 – III m. w mistrzostwach Europy juniorów do lat 14 w Budvie,
- 2004 – zwycięstwo w turnieju Corus C w Wijk aan Zee, srebrny medal w mistrzostwach Norwegii w Oslo, występ na mistrzostwach świata w Trypolisie (porażka w I rundzie z Lewonem Aronjanem), trzykrotne wypełnienie norm arcymistrzowskich (pierwsza w Wijk aan Zee, kolejne w Moskwie i Dubaju),
- 2005 – I m. w mistrzostwach Norwegii w Molde, zwycięstwo w otwartym turnieju w Gausdal, X m. w Pucharze Świata w Chanty-Mansijsku i sukces w postaci awansu do meczów pretendentów,
- 2006 – w styczniu po raz pierwszy przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych, I-II m. w turnieju Corus B w Wijk aan Zee, I m. w silnie obsadzonym turnieju szachów szybkich w Reykjavíku (m.in. zwycięstwo 2-0 w półfinale z Viswanathanem Anandem), II m. w turnieju Midnight Sun w Tromsø, zdobycie tytułu mistrza Norwegii po pokonaniu w barażu Simena Agdesteina (3-1), zwycięstwo (wraz z Liviu-Dieterem Nisipeanu oraz Władimirem Małachowem) w turnieju Bosna w Sarajewie,
- 2007 – w lipcu po raz pierwszy przekroczył granicę 2700 punktów rankingowych, II-III m. (wraz z Aleksandrem Moroziewiczem) w turnieju elity w Morelii i Linares[1], I m. w turnieju Classics 2007 w Gausdal[2], występ w rozegranych w Eliście meczach pretendentów (porażka w I rundzie z Lewonem Aronjanem)[3], I m. w Biel Chess Festival (po pokonaniu w dogrywce Aleksandra Oniszczuka)[4],
- 2008 – I-II m. (wspólnie z Lewonem Aronianem) w turnieju Corus A w Wijk aan Zee, II m. (za Viswanathanem Anandem) w Linares[5], dz. I m. (wspólnie z Wugarem Gaszimowem i Wang Yue) w I turnieju FIDE Grand Prix 2008/2009 w Baku[6], I m. w Foros (turniej Aerosvit-2008)[7], II-III m. (za Weselinem Topałowem, wspólnie z Lewonem Aronianem) w turnieju Final Chess Masters w Bilbao,
- 2009 – I m. w León (po zwycięstwie w finale nad Wasilijem Iwanczukiem)[8], I m. w Nankinie (turniej elity Nanjing Pearl Spring Chess Tournament, z wynikiem 8/10 pkt i uzyskanym rankingiem 3002 pkt)[9], 1 listopada został piątym w historii szachistą, który przekroczył granicę 2800 punktów rankingowych, I m. w mistrzostwach świata w szachach błyskawicznych[10], I m. w turnieju London Chess Classic w Londynie[11],
- 2010 – najmłodszy w historii lider światowej listy rankingowej (na liście 1 stycznia 2010, w wieku 19 lat)[12], I m. w turnieju Corus A w Wijk aan Zee[13], I m. w turnieju Kings' Tournament w Baznie[14], prestiżowe zwycięstwo nad mistrzem świata Viswanathanem Anandem w finale turnieju szachów szybkich Arctic Securities Chess Stars w Kristiansundzie[15], zwycięstwo w meczu przeciwko szachistom z całego świata (wspieranym przez Maxime Vachiera-Lagrave, Hikaru Nakamurę i Judit Polgár)[16][17], I m. w turnieju Nanjing Pearl Spring Chess Tournament w Nankinie[18], I m. w turnieju London Chess Classic w Londynie[19],
- 2011 – dz. I m. (wspólnie z Siergiejem Kariakinem) w turnieju Kings Tournament w Bukareszcie[20], I m. w Biel[21], I m. w turnieju Chess Masters Firnal w São Paulo i Bilbao[22], dz. I m. w Moskwa (memoriał Michaiła Tala, wspólnie z Lewonem Aronjanem)[23],
- 2012 – I m. w Moskwie (memoriał Michaiła Tala)[24], II m. (za Siergiejem Kariakinem) w mistrzostwach świata w szachach szybkich w Astanie[25], dz. I m. w Sao Paulo/Bilbao (wspólnie z Fabiano Caruaną)[26], I m. w turnieju Chess Classic w Londynie[27],
- 2013 – I m. w Wijk aan Zee (turniej Tata Steel–A)[28], I m. w turnieju pretendentów w Londynie[29].
W latach 2004–2008 trzykrotnie reprezentował Norwegię na olimpiadach szachowych, za każdym razem na I szachownicy[30].
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lutego 2013 r., z wynikiem 2872 punktów zajmował wówczas 1. miejsce na światowej liście FIDE[31]. Jest to najwyższy w historii ranking uzyskany przez szachistę. Po pobiciu tego rekordu, w wywiadzie dla tygodnika Polityka powiedział:[32]
 |
W latach 2009–2010 Magnus Carlsen współpracował z byłym wieloletnim mistrzem świata, Garrim Kasparowem, który karierę zakończył w 2005 roku[33][34]. W 2012 r. Kasparow wyraził opinię, iż jego zdaniem Carlsen mógłby stosunkowo szybko osiągnąć poziom 2900 punktów rankingowych, gdyby tylko "zaczął pracować na poważnie"[35].
W 2013 r. został wybrany do corocznego zestawienia tygodnika "Time", obejmującego 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie, w kategorii Tytani[36][37].
Galeria [edytuj]
-
2004 -
Warszawa 2005 -
Linares 2007 -
Londyn 2010
.JPG)
Przypisy
- ↑ Anand wins Morelia/Linares 2007 by a full point
- ↑ Gausdal Classics 2007
- ↑ Candidates Matches 2007
- ↑ 40th Biel Chess Festival 2007
- ↑ Linares 2008: Anand wins Super-GM
- ↑ First FIDE Grand Prix in Baku
- ↑ Aerosvit 2008: Carlsen wins by a full point
- ↑ XXII León Masters 2009: Carlsen beats Ivanchuk in final. [dostęp 2009-06-11].
- ↑ Nanjing 2009: Carlsen wins Pearl Spring with 3002 performance. [dostęp 2009-10-09].
- ↑ World Blitz Championship 2009: Carlsen wins by three-point margin. [dostęp 2009-11-18].
- ↑ Carlsen wins London Chess Classic 2009. [dostęp 2009-12-17].
- ↑ It's official: Magnus Carlsen is number one!. [dostęp 2010-01-01].
- ↑ Tata Steel Chess: Biography of Carlsen, Magnus
- ↑ Kings' Tournament Medias Bazna/Romania 2010
- ↑ Carlsen beats Anand, wins Arctic Securities Rapid
- ↑ Magnus Carlsen pokonuje Świat!
- ↑ Magnus pounds The World in RAW Chess Challenge
- ↑ Nanjing R10: Magnus wins with 2900+ performance
- ↑ London Chess Classic 2010. [dostęp 2010-12-16].
- ↑ Media Kings Rd10: Carlsen-Karjakin draw, Carlsen wins Medias 2011
- ↑ Biel Rd.10: Morozevich wins game, Carlsen set and match
- ↑ Bilbao Masters – Carlsen takes first after blitz tiebreak
- ↑ Tal Memorial 2011 – Aronian, Carlsen tie for first; Carlsen wins on tiebreak
- ↑ Седьмой Мемориал Таля 2012
- ↑ Karjakin wins the Astana World Rapid Chess Championship 2012
- ↑ 5th Final Masters Sao Paulo Bilbao 2012
- ↑ LCC R9: Carlsen first, Kramnik second, both with big wins
- ↑ Tata R13: Carlsen wins Wijk 2013 by 1½ points
- ↑ Candidates 2013 – leaders lose, Carlsen qualifies
- ↑ OlimpBase
- ↑ Top lists records: Carlsen, Magnus
- ↑ „Opus Magnus”, Polityka nr 5/2013 [dostęp 2012-07-13
- ↑ Breaking news: Carlsen and Kasparov join forces. [dostęp 2009-09-08].
- ↑ Kasparov on ending his work with Carlsen (ang.). [dostęp 2011-01-18].
- ↑ Magnus Carlsen in the news (ang.). [dostęp 2012-12-08].
- ↑ The 2013 TIME 100
- ↑ Magnus Carlsen: "Titan"
Bibliografia [edytuj]
- Simen Agdestein Wonderboy: How Magnus Carlsen became the Youngest Chess Grandmaster in the World, Interchess 2004, ISBN 90-5691-131-7
- Individual Calculations: Carlsen, Magnus (ang.)
- Title Applications (GM): Carlsen, Magnus (ang.)
- Magnus Carlsen – Store norske leksikon (norw.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Magnus Carlsen – wybrane partie szachowe (ang.)
- Magnus Carlsen – karta na stronie FIDE (ang.)
- Magnus Carlsen – now we are eighteen (ang.)
- Wirtuozi szachów: Magnus Carlsen
Kontrola autorytatywna (osoba):
