Mahmud Dżibril
| Mahmud Dżibril | |
 |
|
| Data urodzenia | 1952 |
 Premier rządu Narodowej Rady Tymczasowej |
|
| Okres urzędowania | od 23 marca 2011 do 23 października 2011 |
| Poprzednik | Al-Baghdadi Ali al-Mahmudi (jako sekretarz Generalnego Komitetu Ludowego) |
| Następca | Ali Tarhouni (p.o.) |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Mahmud Dżibril (ur. 1952) – libijski polityk, premier rządu tymczasowego powołanego przez Narodową Radę Tymczasową w czasie wojny domowej w Libii, która przejęła władzę w państwie. Swój urząd sprawował od 23 marca do 23 października 2011.
Biografia [edytuj]
Mahmud Dżibril urodził się w 1952 w Libii. W 1975 zdobył licencjat z ekonomii i nauk politycznych na Uniwersytecie Kairskim w Egipcie. W 1980 ukończył studia magisterskie z dziedziny nauk politycznych na University of Pittsburgh w Stanach Zjednoczonych. Cztery lata później obronił na tej uczelni doktorat z planowania strategicznego. Przez kolejnych kilka lat pracował tam jako wykładowca[1].
W czasie swojej kariery naukowej opublikował 10 książek z dziedziny planowania i zarządzania strategicznego. Był organizatorem dwóch konferencji na ten temat w państwach arabskich w 1987 i w 1988. Angażował się w prowadzenie programów szkoleniowych dla kadry zarządzającej w takich krajach, jak Egipt, Arabia Saudyjska, Libia, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Kuwejt, Jordania, Bahrajn, Maroko, Tunezja, Turcja i Wielka Brytania[1].
W latach 2007–2011 pełnił funkcję dyrektora Narodowego Urzędu na rzecz Rozwoju Gospodarczego (Nedb), odpowiedzialnego za zagraniczne inwestycje w Libii oraz promującego prywatyzację i liberalizację w gospodarce[2].
5 marca 2011, w czasie wojny w Libii, w powołanej przez powstańców Narodowej Radzie Tymczasowej wszedł w skład zespołu wykonawczego odpowiedzialnego za sprawy zagraniczne. Został oddelegowany do prowadzenia rozmów na rzecz pozyskania jak najszerszego uznania międzynarodowego przez Radę[3]. Dzięki jego staraniom 10 marca 2011 Francja jako pierwsze państwo na świecie uznała Radę za prawomocne władze Libii[4].
23 marca 2011 Narodowa Rada Tymczasowa mianowała go szefem powołanego przez siebie rządu tymczasowego[2][4][5]. Wraz z ofensywą powstańców, wspieranych z powietrza przez siły NATO, wzrastało uznanie międzynarodowe dla Narodowej Rady Tymczasowej. 23 sierpnia 2011 powstańcy zdobyli kwaterę Kaddafiego w Trypolisie, zmuszając go do ucieczki, a Rada efektywnie (de facto) przejęła władzę w kraju[6]. 16 września 2011 została oficjalnie uznana przez ONZ, a jej przedstawiciel uzyskał mandat w Zgromadzeniu Ogólnym[7].
Zgodnie z zapowiedzią zrezygnował ze stanowiska premiera 23 października 2011, w dniu oficjalnej deklaracji zakończenia działań wojskowych w Libii. Pełniącym obowiązki został wówczas minister Ali Tarhouni. 31 października 2011 Narodowa Rada Tymczasowa nowym szefem przejściowego rządu wybrała Abdela Rahima al-Kiba[8][9].
12 września 2012 był jednym z kandydatów na urząd nowego szefa rządu. W drugiej turze głosowania w nowo wybranym Zgromadzeniu Narodowym przegrał jednak z Mustafą Bu Szagurem stosunkiem głosów 94 do 96[10].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Transitional National Council - Council members (ang.). ntclibya.org. [dostęp 2011-03-28].
- ↑ 2,0 2,1 Il possibile successore di Gheddafi (wł.). it.peacereper.net, 24 marca 2011. [dostęp 2011-03-28].
- ↑ Founding Statement of the Interim Transitional National Council (TNC) (ang.). ntclibya.org, 5 marca 2011. [dostęp 2011-03-28].
- ↑ 4,0 4,1 Libyan rebels form 'interim government' (ang.). aljazeera.net, 22 marca 2011. [dostęp 2011-03-28].
- ↑ Rewolucjoniści mają rząd w Bengazi (pol.). zyciewarszawy.pl, 23 marca 2011. [dostęp 2011-03-28].
- ↑ Libyan rebels overrun Gaddafi HQ, say he's 'finished' (ang.). Reuters, 24 sierpnia 2010. [dostęp 2011-09-20].
- ↑ UN assembly recognizes Libya's interim government (ang.). Reuters, 16 września 2011. [dostęp 2011-09-20].
- ↑ Libya: Abdurrahim al-Keib named new interim PM (ang.). BBC News, 1 listopada 2011. [dostęp 2011-11-01].
- ↑ Libya (ang.). rulers.org. [dostęp 2011-11-03].
- ↑ US-trained engineer picked as Libya's next premier (ang.). Reuters, 13 września 2012. [dostęp 2012-09-18].
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
