Manuel Godoy

Manuel Godoy y Álvarez de Faria

Manuel Godoy y Álvarez de Faria Sanchez Ríos Zarzosa (ur. 12 maja 1767 w Badajoz, zm. 7 października 1851 w Paryżu) – książę, polityk hiszpański zwany książę pokoju.

Urodził się jako syn José de Godoy y Sánchez de los Ríos, zubożałego pułkownika z arystokratycznymi korzeniami. Jego matką była Maria Antonia Justa Álvarez de Faria y Sánchez-Sarzosa. W 1784, w wieku 17 lat, Godoy przeniósł się do Madrytu i wstąpił do straży królewskiej. W 1788 spotkał ówczesnego następcę tronu, który w przyłości został królem Karolem IV. Godoy szybko został ulubieńcem Karola IV i jego żony – Marii Ludwiki.

30 grudnia 1788 otrzymał urząd pałacowego Cadete supernumerario. W maju 1789 awansował na pułkownika. W listopadzie 1789 został kawalerem Orderu św. Jakuba. W lutym 1791 otrzymał urząd mariscal de campo, w marcu – gentilhombre de cámara, a w lipcu został kawalerem Wielkiego Krzyża Orderu Karola III. W roku 1792 został pierwszym ministrem. Wewnątrz kraju kontynuował politykę światłego absolutyzmu króla Karola III. Na zewnątrz został zmuszony do wojny z Francją – w 1795 zawarł pokój w Bazylei i zbliżył się do niej z powrotem. Popadł w pozorną niełaskę i w 1797 stracił urząd pierwszego ministra. Jego kochanką, ale nie jedyną, była królowa hiszpańska Maria Ludwika i dlatego pozostał nadal cichym kierownikiem polityki hiszpańskiej. Drugą jego kochanką była Josefa de Tudó (Pepita Tudó), mianowana 1. hrabiną Castillo Fiel. W 1797 królowa Maria Ludwika zaranżowała małżeństwo Godoya i miała nadzieję, że to odciągnie jego uwagę od Pepity. 2 października 1797 w Escorial, Godoy ożenił się z Marią Teresą de Borbón y Vallabriga, siostrą cioteczną Karola IV, córką z morganatycznego małżeństwa jego wuja wygnanego z dworu – Ludwika Antoniego. Godoy żył dalej w jednym domu z kochanką i żoną. Z Marią Teresą doczekał się jednego dziecka – córki:

• Carloty Luisy Manueli de Godoy y Borbón (ur. 7 października 1800, zm. 13 maja 1886), 2. księżnej Sueca, 2. markizy Boadilla del Monte, 2. hrabiny Evoramonte.

W 1801 odzyskał dawne stanowisko i próbował sprzymierzyć się z Napoleonem Bonaparte przeciw Portugalii. W roku 1808 został ponownie obalony i udał się na wygnanie. W 1828 w Paryżu zmarła jego żona Maria Teresa, a rok później Godoy ożenił się ze swoją długoletnią kochanką – Pepitą Tudó. Jeszcze na długo przed ślubem Pepita urodziła mu dwóch synów:

• Manuela Luisa de Godoy de Bassano y Tudó (ur. 29 marca 1805, zm. 24 sierpnia 1871), który odziedziczył tytułu matki,
• Luisa de Godoy de Bassano y Tudó (ur. 1807, zm. 1818).

Poprzednik Pedro de Aranda

Hiszpański pierwszy sekretarz stanu 1792-1798

Następca Francisco de Saavedra y Sangronis