Margherita (partia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demokracja to Wolność – Stokrotka
Lider Francesco Rutelli
Data założenia 24 marca 2002
Data rozwiązania 14 października 2007
Deklarowana
ideologia polityczna
socjalliberalizm, chrześcijańska demokracja, centryzm
Europejska Grupa
Parlamentarna
ALDE
Barwy niebieski

Margherita (wł. Democrazia è Libertà – La Margherita, dosł. Demokracja to Wolność – Stokrotka, DL) – włoska centrowa partia polityczna skupiająca polityków o poglądach chadecko-liberalnych, działająca w latach 2002–2007.

Była jednym z najważniejszych ugrupowań wchodzących w skład wyborczych koalicji Drzewo Oliwne i L'Unione.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stokrotka powstała w październiku 2000 w ramach Drzewa Oliwnego jako koalicja czterech ugrupowań zamierzających stworzyć wspólną listę w wyborach 2001. W jej skład weszły:

Lista Stokrotki w wyborach do włoskiej Izby Deputowanych, na której czele stanął burmistrz Rzymu Francesco Rutelli z Demokratów (jednocześnie kandydat na premiera całej koalicji), uzyskała 14,5% głosów (tylko 2% mniej niż największa partia Drzewa Oliwnego – Demokraci Lewicy)[1]. Po tych wyborach, w 2002 PPI, Demokraci i RI zjednoczyły się w jednolitą partię[2] (z działającymi wewnątrz frakcjami).

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004[3] i zwycięskich dla centrolewicowej Unii wyborach parlamentarnych w 2006[4] Stokrotka startowała na wspólnej liście Drzewa Oliwnego, które wygrywało te wybory. W 2004 uzyskała 7 deputowanych w PE, a w 2008 około 40 senatorów, wspólny klub Ulivo w Izbie Deputowanych XV kadencji liczył zaś blisko 200 posłów. Jeszcze w 2005 partia rozważała opuszczenie centrolewicowej koalicji z uwagi podjęcie współpracy z Odrodzeniem Komunistycznym. Decyzji tej zapobiegła zdecydowana wygrana bliskiego Stokrotce (chociaż formalnie bezpartyjnego) Romano Prodiego w prawyborach mających wyłonić wspólnego kandydata na nowego premiera i lidera bloku oraz niekorzystne dla niezblokowanych formacji zmiany w ordynacji wyborczej.

Po wyborczym zwycięstwie w 2006 działacze Stokrotki objęli 7 ministerstw w nowo powołanym rządzie. M.in. jej lider Francesco Rutelli został powołany na wicepremiera, Arturo Parisi na ministra obrony narodowej[5], nadto wywodzącego się z PPI Franco Mariniego wybrano na przewodniczącego Senatu[2].

14 października 2007 na kongresie zjednoczeniowym Stokrotki, Demokratów Lewicy i kilku mniejszych partii bloku powołano nowe ugrupowanie pod nazwą Partia Demokratyczna[2]. Wcześniej partię opuścił Lamberto Dini, tworząc ze swoimi zwolennikami Liberalnych Demokratów.

Przez cały okres działalności partii (2002–2007) funkcję jej przewodniczącego sprawował Francesco Rutelli[2].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Stokrotka należała do partii centrowych i liberalnych z silnym nurtem katolickim. Partia opowiadała się za dalszą integracją w ramach Unii Europejskiej. W Parlamencie Europejskim jej posłowie wchodzili w skład Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Camera 13/05/2001 (wł.). interno.it. [dostęp 2013-01-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Leaders of Italy (ang.). terra.es. [dostęp 2013-01-11].
  3. Europee 12/06/2004 (wł.). interno.it. [dostęp 2013-01-11].
  4. Camera 09/04/2006 (wł.). interno.it. [dostęp 2013-01-11].
  5. I Ministri del Governo Prodi II (wł.). governo.it. [dostęp 2013-01-11].
  6. Szósta kadencja Parlamentu. europarl.europa.eu. [dostęp 2013-01-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]