Mario Zatelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mario Zatelli
Imię i nazwisko Mario Zatelli
Data i miejsce
urodzenia
21 grudnia 1912[1]
Satif, Algieria francuska
Data i miejsce
śmierci
7 stycznia 2007
Sainte-Maxime, Francja
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1935–1938
1938–1940
1940–1943
1943–1944
1943–1944
1945–1948
Olympique Marsylia
Racing Club de France
Toulouse FC
Montpellier-Languedoc
Marseille-Provence
Olympique Marsylia
64 (58)



14 (2)
50 (26)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1939  Francja 1 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1952–1953
1959–1964
1964–1966
1968–1970
1972
19473
OGC Nice
FC Nancy
Olympique Marsylia
Olympique Marsylia
Olympique Marsylia
Olympique Marsylia

Mario Zatelli (ur. 21 grudnia 1912[1], zm. 7 stycznia 2004) – francuski piłkarz i trener.

Wychowywał się w Algierii, na początku lat 30. przeniósł się wraz z rodziną do Maroka. Tam też rozpoczął występy piłkarskie. W Casablance został dostrzeżony przez poszukiwaczy talentów z czołowego klubu francuskiego Olympique Marsylia.

Od 1935 był zawodnikiem Olympique. Grał na pozycji napastnika; 1937 klub zdobył mistrzostwo Francji, 1938 Puchar Francji. Zatelli został zauważony i powołany do reprezentacji narodowej. Wystąpił tylko w jednym meczu, zakończonym wysokim zwycięstwem Francji nad Polską 4:0; Zatelli strzelił ostatnią z bramek (22 stycznia 1939).

W latach 1939-1940 występował w klubie paryskim RC Paris, następnie w Toulouse FC, wraz z którym zdobył mistrzostwo Francji w 1943, krótko przed zawieszeniem ligi w okresie wojennym. Po wojnie ponownie zawodnik Olympique Marsylia, 1948 po raz trzeci świętował klubowe mistrzostwo kraju.

Po zakończeniu kariery zawodniczej uzyskał certyfikat trenera; już swój pierwszy klub, OGC Nice, doprowadził do dwóch tytułów mistrza Francji (1951 i 1952) oraz Pucharu Francji (1952). Zespół FC Nancy z trenerem Zatellim dotarł do finału Pucharu Francji.

W latach 1963-1973 pracował jako trener Olympique Marsylia. Pozostawał w konflikcie z prezydentem klubu, Marcelem Leclercem, który zwalniał go trzykrotnie. Jednocześnie jednak Zatelli zapewnił klubowi marsylskiemu sukcesy - Puchar Francji 1969, mistrzostwo Francji 1971, a także pierwszy w historii klubu dublet - Puchar i mistrzostwo w jednym sezonie (1972). Kluczem do dobrych wyników była polityka transferowa; Zatelli postawił na dwóch piłkarzy zagranicznych - Szweda Rogera Magnussona i Jugosłowianina Josipa Skoblara. Szczególnie zapamiętany został Skoblar, który w 1972 ustanowił rekord strzelecki - 44 bramki w 36 meczach ligowych.

Zatelli odszedł od futbolu po kolejnym zwolnieniu go przez prezydenta Leclerca w 1973.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Statystyki w bazie playerhistory.com

Przypisy

  1. 1,0 1,1 ZATELLI Mario (fr.). fff.fr. [dostęp 4 lutego 2012].