Laurent Blanc
| Laurent Blanc | ||
| Imię i nazwisko | Laurent Robert Blanc | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 listopada 1965 Alès, Francja |
|
| Pozycja | Obrońca | |
| Wzrost | 192 cm | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | ||
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1983–1991 1991–1992 1992–1993 1993–1995 1995–1996 1996–1997 1997–1999 1999–2001 2001–2003 |
Montpellier HSC SSC Napoli Nîmes Olympique AS Saint-Etienne AJ Auxerre FC Barcelona Olympique Marsylia Inter Mediolan Manchester United |
251 (77) 31 (6) 29 (1) 70 (18) 24 (2) 33 (1) 79 (17) 76 (6) 72 (4) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1989–2000 | 97 (16) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2007–2010 2010– |
Girondins Bordeaux |
|
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Laurent Blanc, (ur. 19 listopada 1965 w Alès) – francuski trener piłkarski i były piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, mistrz świata 1998 i mistrz Europy 2000, zdobywca drugiego złotego gola w historii finałów Mistrzostw Świata, od 2010 selekcjoner reprezentacji Francji.
Swoją karierę klubową Laurent Blanc rozpoczynał w 1983 roku w zespole Montpellier HSC, w którym występował do 1991 roku. Wraz z klubem z Montpellier zdobył mistrzostwo francuskiej Ligue 2 w 1987 roku i Puchar Francji w 1990 roku. W 1991 odszedł do Serie A, do klubu SSC Napoli, gdzie występował m.in. u boku Diego Maradony. Tam jednak nie zagrał dłużej niż jeden sezon i w 1992 był zawodnikiem Nîmes Olympique. W 1993 przeniósł się z Nîmes do AS Saint-Étienne, jednak klub Les Verts nie odnosił już takich sukcesów jak dawniej i w 1995 roku Blanc, jeden z najlepszych graczy w klubie, został zatrudniony przez potentata Ligue 1 AJ Auxerre, z którym w 1996 roku zdobył zarówno mistrzostwo Ligue 1, jak i Puchar Francji. W sezonie 1996/1997 został zawodnikiem słynnego FC Barcelona, z którym zdobył Superpuchar Hiszpanii. Jeszcze przed finałami Mistrzostw Świata przeniósł się do Olympique Marsylia, z którą dotarł w 1999 roku do finału Pucharu UEFA. Ostatnimi klubami Blanca były Inter Mediolan (od 1999) oraz Manchester United (od 2001), z którym zdobył mistrzostwo Anglii w 2003 i zakończył karierę.
Z reprezentacją Francji Laurent Blanc występował już na Mistrzostwach Europy 1992 i 1996, jednak największe sukcesy odnosił wraz z drużyną Aimé Jacqueta na Mistrzostwach Świata 1998, kiedy to po finale z Brazylią Francuzi zdobyli tytuł, choć sam z powodu czerwonej kartki w meczu z Chorwacją nie zagrał w finale. Blanc strzelił również pierwszego w historii finałów Mistrzostw Świata złotego gola, w meczu 1/8 finału przeciwko Paragwajowi, wygranym 1:0. Pod wodzą Rogera Lemerre'a na Mistrzostwach Europy 2000 drużyna z Blankiem w składzie także zdobyła tytuł. Po turnieju Laurent Blanc zakończył karierę reprezentacyjną, a jego dorobek wynosi 97 meczów i 16 strzelonych bramek.
6 czerwca 2007 został trenerem Girondins Bordeaux, z którym w sezonie 2008/2009 zdobył mistrzostwo Francji. 2 lipca 2010 objął stanowisko selekcjonera francuskiej drużyny narodowej[1].
[edytuj] Ciekawostki
- Blanc znany był z pewnego przesądu, który polegał na tym, że przed meczem całował łysą głowę bramkarza Fabiena Bartheza, co miało zapewnić drużynie powodzenie.
Przypisy
- ↑ Laurent Blanc nommé, www.fff.fr, 2 lipca 2010 [dostęp 4 lipca 2010]
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
- Reprezentanci Francji w piłce nożnej
- Francuscy trenerzy piłkarscy
- Piłkarze Montpellier HSC
- Piłkarze AJ Auxerre
- Piłkarze AS Saint-Étienne
- Piłkarze FC Barcelona
- Piłkarze Interu Mediolan
- Piłkarze Manchesteru United
- Piłkarze Napoli
- Piłkarze Nîmes Olympique
- Piłkarze Olympique Marsylia
- Trenerzy piłkarscy Girondins Bordeaux
- Selekcjonerzy reprezentacji Francji w piłce nożnej
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1992
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1996
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2000
- Urodzeni w 1965
- Kawalerowie Legii Honorowej