Marynarz (stopień wojskowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oznaki stopnia:
od 1921
Czapka-podoficer marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst marynarz.svg
insygnia
POL PMW pagon1 marynarz.svg
Naramiennik
POL PMW pagonold marynarz.svg
(1952-1956)
POL PMW pagon2 marynarz.svg
"lewy przód"

Marynarz (mar.) – stopień wojskowy w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający szeregowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Tytuł marynarza wywodzi się z terminu majtka[potrzebne źródło], który był szeregowym członkiem załogi na statkach i okrętach. Marynarze także byli najniższym szczeblem stanu osobowego. Do ich obowiązków należało wykonywanie podstawowych prac pokładowych, takich jak dbanie o czystość jednostki, stawianie żagli oraz przeładowywanie amunicji. Z czasem, podobnie jak i inne tytuły marynarz przekształcił się w stopień wojskowy.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Stopień marynarza powstał w Polsce w 1921, wraz z pozostałymi pierwszymi stopniami wojskowymi w Marynarce Wojennej. Wcześniej, od 1918 używano zapożyczonego z Wojsk Lądowych stopnia szeregowego marynarki. Od 1921 marynarz jest najniższym stopniem wojskowym i znajduje się w hierarchii poniżej starszego marynarza. Przez cały czas istnienia marynarz jest odpowiednikiem szeregowego. Stopień wojskowy marynarza w kodzie NATO określony jest jako OR-01.