Starszy marynarz (stopień wojskowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oznaki stopnia:
od 1921
Czapka-podoficer marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst starszy marynarz.svg
insygnia
POL PMW pagon1 starszy marynarz.svg
naramiennik
POL PMW pagonold starszy marynarz.svg
(1952-1956)
POL PMW pagon2 starszy marynarz.svg
"lewy przód"

Starszy marynarz (st. mar.) – stopień wojskowy w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający starszemu szeregowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Tytuł marynarza wywodzi się z terminu majtka[potrzebne źródło], który był szeregowym członkiem załogi na statkach i okrętach. Marynarze także byli najniższym szczeblem stanu osobowego. Do ich obowiązków należało wykonywanie podstawowych prac pokładowych, takich jak dbanie o czystość jednostki, stawianie żagli oraz przeładowywanie amunicji. Z czasem, podobnie jak i inne tytuły marynarz przekształcił się w stopień wojskowy.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Stopień starszego marynarza powstał w Polsce w 1921, wraz z pozostałymi pierwszymi stopniami wojskowymi w Marynarce Wojennej. Wcześniej, od 1918 używano zapożyczonego z Wojsk Lądowych stopnia starszego szeregowego marynarki. Od 1921 starszy marynarz znajduje się w hierarchii pomiędzy marynarzem, a matem. Przez cały czas istnienia starszy marynarz jest odpowiednikiem starszego szeregowego.

Stopień wojskowy starszego marynarza jest zaszeregowany w grupie uposażenia nr 1, a w kodzie NATO określony jest jako OR-02.