Mauritz Johan von Nassau-Siegen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johanmauritsvannassau.jpg

Mauritz Johan von Nassau-Siegen (ur. 17 lipca 1604 w Dillenburgu, zm. 20 grudnia 1679) - holenderski gubernator generalny holenderskiej Brazylii, książę Nassau.

Mauritz Johan był wnukiem Johana VI von Nassau-Dillenburg, który był młodszym bratem Wilhelma I Orańskiego. Ukończył uniwersytety w Bazylei i Genewie. W okresie wojny trzydziestoletniej był dowódcą regimentu.

Kompania Zachodnioindyjska[edytuj | edytuj kod]

W latach 1636 - 1644 pełnił funkcję gubernatora generalnego posiadłości holenderskich w Brazylii. Równocześnie objął dowództwo wojsk lądowych i floty Zjednoczonych Prowincji oraz Kompanii Zachodnioindyjskiej. Objął urząd w momencie trwania rozejmu w wojnie Holandii i Francji przeciwko Hiszpanii. Po bitwie wygranej przez wojska Kompanii Zachodnioindyjskiej dowodzonych przez admirała Pieta Heyna nad armią hiszpańską Don Luisa de Rojas y Borja, nastał okres zawieszenia broni i umacniania zajmowanych pozycji.

25 stycznia 1636 roku, gubernator Nassau wyruszył na 12 okrętach z 2700 żołnierzami i 40 uczonymi, na kampanię wojenną do Pernambuco. Tam dołączył do 6000 tysięcznej armii będącą pod komendą płk Sigismunda von Schkoppego oraz płk Krzysztofa Arciszewskiego. Przeciwnikiem holendrów była armia hrabiego Bagnuolo, stacjonująca na pograniczu kapitanii Pernambuco i Bahii, w forcie Porto Calvo. Mauritz Nassau zebrawszy wszystkie oddziały, zaatakował wojska Bagnuolo i po dwutygodniowym oblężeniu zmusił je do kapitulacji.

W 1639 roku obie strony konfliktu wysłały naprzeciw siebie silne floty. Starły się one w 1640 roku, w pobliżu wyspy Itamaraca na północ od Pernambuco. Po czterech dniach flota dowodzona przez admirała Willema Loosa pokonała hiszpańsko-portugalskie siły. W 1641 roku w Hadze podpisano zawieszenie broni.

Johanmaurits.JPG

Działalność w Brazylii[edytuj | edytuj kod]

Po zawieszeniu broni Mauritz Johan von Nassau-Siegen zajął się zarządzaniem koloniami. Na jej terytorium ogłosił swobody religijne, nawiązał dobre stosunki z Indianami, otoczył opieką portugalskich plantatorów trzciny cukrowej, popierał żydowskich i holenderskich kupców. Z powodu braku czarnych niewolników, którzy podczas wojny zbiegli do dżungli w rejony rzeki São Francisco i utworzyli republikę Palmares, wyruszył do Angoli po nowych niewolników. Wiele fortów zostało odbudowanych lub wzmocnionych, ożył handel ze Starym Kontynentem (głównie melasa i drewno). Nassau założył również nowe miasto na wyspie Antonio Vaz nazwane Muritstaad, które było połączone mostem z Pernambuco. W mieście wybudował pałac Vrijburg z ogrodem botanicznym i zoologicznym. Wspierał wielu naukowców m.in. przyrodnika Wilhelma Piso i Georga Mardgrafa, którzy napisali wielkie dzieło Historia naturalis Brasiliae czy historyka Caspara Berlaeusa, autora dzieła Rerum per octenium in Brasilia.

W 1644 roku Mauritz Johan von Nassau-Siegen zrezygnował z funkcji gubernatora z powodu niedostatecznych funduszy Kompanii na jego pomysły i powrócił do Europy. Jego miejsce zajął Sigismund von Schkoppe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Mickiewicz, W. Mickiewicz Słownik odkrywców i zdobywców, wyd. ATENA, Poznań 1996 ISBN 83-85414029-0