Mauro Giuliani
 |
Ten artykuł od 2013-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Mauro Giuliani (ur. 27 lipca 1781 w Bisceglie, zm. 8 maja 1829 w Neapolu) - włoski kompozytor i wirtuoz gitary. Twórca prawdopodobnie pierwszego w historii koncertu gitarowego (Koncert na gitarę i orkiestrę smyczkową A-dur, Op. 30 z 1808 roku).
Biografia [edytuj]
Mauro Giuliani był jednym z największych przedstawicieli okresu klasycznego gitary. Po sukcesie na estradach Włoch i Francji przybył w 1807 do Wiednia, gdzie działał jako pedagog, kompozytor i wirtuoz. Do jego uczniów należeli również m.in. także Polacy: Feliks Horecki, Jan Nepomucen Bobrowicz. W 1819 wrócił do Włoch, gdzie występował z Rossinim i Paganinim. Ostatnie lata spędził w Neapolu, korzystając z opieki władców Królestwa Obojga Sycylii. Jako wirtuoz należał do najlepszych gitarzystów europejskich; jego pełna temperamentu gra wywoływała podziw i zachwyt słuchaczy.
Najważniejsze utwory [edytuj]
- Koncert na gitarę i orkiestrę smyczkową A-dur, Op. 30 (1808) - najbardziej znany utwór kompozytora, cieszący się olbrzymią popularnością wśród melomanów
- 6 Rossiniane, Opp. 119-124 (1820-1828) - seria fantazji na gitarę solo
- Jego znanym utworem jest również etiuda nr 7 w tonacji G-dur
