Mauro Giuliani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mauro Giuliani

Mauro Giuliani (ur. 27 lipca 1781 w Bisceglie, zm. 8 maja 1829 w Neapolu) - włoski kompozytor i wirtuoz gitary. Twórca prawdopodobnie pierwszego w historii koncertu gitarowego (Koncert na gitarę i orkiestrę smyczkową A-dur, Op. 30 z 1808 roku).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Mauro Giuliani był jednym z największych przedstawicieli okresu klasycznego gitary. Po sukcesie na estradach Włoch i Francji przybył w 1807 do Wiednia, gdzie działał jako pedagog, kompozytor i wirtuoz. Do jego uczniów należeli również m.in. także Polacy: Feliks Horecki, Jan Nepomucen Bobrowicz. W 1819 wrócił do Włoch, gdzie występował z Rossinim i Paganinim. Ostatnie lata spędził w Neapolu, korzystając z opieki władców Królestwa Obojga Sycylii. Jako wirtuoz należał do najlepszych gitarzystów europejskich; jego pełna temperamentu gra wywoływała podziw i zachwyt słuchaczy.

Najważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Koncert na gitarę i orkiestrę smyczkową A-dur, Op. 30 (1808) - najbardziej znany utwór kompozytora, cieszący się olbrzymią popularnością wśród melomanów
  • 6 Rossiniane, Opp. 119-124 (1820-1828) - seria fantazji na gitarę solo
  • Jego znanym utworem jest również etiuda nr 7 w tonacji G-dur

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]