Gianni Bugno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gianni Bugno
Gianni BUGNO.jpg
Bugno podczas jazdy na czas na Tour de France 1993
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1964
Brugg, Szwajcaria
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa świata
Złoto
Stuttgart 1991 Start wspólny
Złoto
Benidorm 1992 Start wspólny
Brąz
Utsunomiya 1990 Start wspólny
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1990

Gianni Bugno (ur. 14 lutego 1964 w Brugg w Szwajcarii) - włoski kolarz szosowy, trzykrotny medalista mistrzostw świata i zdobywca Pucharu Świata. W pierwszej połowie lat 90. jednym z najbardziej wszechstronnych kolarzy w zawodowym peletonie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Bugno został zawodowcem w roku 1985. Swój przełom świętował w roku 1990, kiedy po zwycięstwie w wiosennym klasyku Mediolan-San Remo, bezapelacyjnie zwyciężył w Giro d'Italia, prowadząc od pierwszego do ostatniego etapu w klasyfikacji generalnej. Ostatecznie zwyciężył też w końcowej klasyfikacji sezonu 1990 Pucharu Świata. W tym samym roku był trzeci w wyścigu ze startu wspólnego na mistrzostwach świata w Utsunomiya. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Belgowie: Rudy Dhaenens i Dirk De Wolf. Ponadto na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w 1991 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Benidorm zdobywał w tej samej konkurencji złote medale. W pierwszym przypadku w finałowym sprincie pokonał Miguela Induraina a w następnym roku Laurenta Jalaberta.

Najbardziej jednak zwrócił na siebie uwagę podczas Tour de France 1991. Już rok wcześniej uzyskał 7. lokatę, wygrywając 2 etapy (w tym jeden górski na L'Alpe d'Huez). W roku 1991 osiągnął drugie miejsce, z 3 i półminutową stratą do nowej gwiazdy, niepobitego wówczas Induraina, jednak ponownie wygrał etap na L'Alpe d'Huez. W roku 1992 Bugno był trzeci, jednak pasmo największych sukcesów miał już za sobą.

Ostatnim wielkim zwycięstwem był wyścig Dookoła Flandrii w roku 1994. Potem jednak odgrywał w peletonie już tylko rolę "podawacza wody". Zakończył swoją karierę w roku 1998, wygrywając jeszcze jeden etap na Vuelta a España.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]