Mark Cavendish
| Mark Cavendish | |
Mark Cavendish podczas Tour de France 2012 |
|
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 21 maja 1985 |
| Pseudonim | Manx Missile Manx Express Cannonball Cavendish The Cad Cav |
| Wzrost | 1.75 m |
| Waga | 69 kg |
| Drużyna | Omega Pharma-Quick Step |
| Największy sukces | mistrzostwo świata ze startu wspólnego dwukrotne mistrzostwo świata na torze (Madison) 23 zwycięstwa etapowe w Tour de France 14 zwycięstw etapowych w Giro d'Italia 3 zwycięstwa etapowe w Vuelta a España |
| Strona WWW | www.markcavendish.co.uk |
| Drużyny | |
| 2006 2007 2008 - 2011 2012 2013 - |
Team Sparkasse T-Mobile Team HTC-Highroad Sky Procycling Omega Pharma-Quick Step |
| Dyscypliny | kolarstwo torowe, kolarstwo szosowe | ||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
Mark Cavendish MBE (ur. 21 maja 1985 w Laxey na Wyspie Man) – brytyjski kolarz szosowy i torowy, zawodnik profesjonalnej grupy Omega Pharma-Quick Step.
Jest dwukrotnym mistrzem świata w madisonie (2005, 2008) oraz mistrzem świata wyścigu elity ze startu wspólnego (2011). Tytuł wywalczył 25 września 2011 na mistrzostwach świata w Kopenhadze.
Zanotował również wiele zwycięstw etapowych: m.in. w wyścigach dookoła Berlina, Turyngii, Katalonii, Danii, w Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków, KBC Driedaagse van De Panne-Koksijde, Ster Elektrotoer, Circuit Franco-Belge i Tour of Britain, a w 2008 roku również w Giro d'Italia i Tour de France. W 2009 zanotował sześć zwycięstw etapowych w Tour de France 2009, najszybciej w peletonie finiszując na etapach płaskich. 11 czerwca 2011 roku został powołany na członka Orderu Imperium Brytyjskiego[1].
W Wielkiej Pętli Marka Cavendisha możemy oglądać od 2007. Do tej pory w sześciu występach na Tour de France wywalczył 23 zwycięstwa etapowe (2008 – cztery, 2009 – sześć, 2010 – pięć, 2011 – pięć, 2012 – trzy), w tym cztery razy pod rząd zwyciężył na mecie finałowego etapu na Polach Elizejskich (w latach 2009-2012). 25 września 2011 roku Mark Cavendish został mistrzem świata ze startu wspólnego.
Spis treści |
Wczesne lata [edytuj]
Cavendish urodził się w Douglas na Wyspie Man. Jest synem Davida Cavendisha (który pochodzi z Wyspy Man) i Adele z Yorkshire w Wielkiej Brytanii. Jak pisze w swojej książce "Boy Racer" zaczynał w młodym wieku od jazdy na BMX w Narodowym Centrum Sportu w Douglas. W wieku 12 lat zaczął się ścigać w kolarstwie górskim. Jego mama na 13 urodziny kupiła mu rower górski. Mark spotkał na jednym z wyścigów na Wyspie Man Davida Millara, co zainspirowało go bardzo. Po skończeniu szkoły przez 2 lata pracował w banku, by zdobyć pieniądze na karierę zawodowca.
Kariera zawodowa [edytuj]
Początki [edytuj]
Cavendish zaczynał swoją karierę w kolarstwie torowym. Pierwszy raz dał się poznać, gdy zajął 2 miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii w kolarstwie szosowym juniorów. Często stawał na podium w wyścigach torowych m.in. na mistrzostwach Europy juniorów.
2005 [edytuj]
Jego pierwszym poważnym sukcesem było mistrzostwo świata w madisonie w mistrzostwach świata UCI w kolarstwie torowym w Los Angeles razem z Robem Haylesem. Wyprzedzili zespoły Belgii i Holandii zdobywając czwarty złoty medal dla Wielkiej Brytanii na tych mistrzostwach. Następnie w scratchu zajął czwarte miejsce, a zwycięzcą został reprezentant Danii Alex Rasmussen. Mark wygrał także Mistrzostwa Europy w wyścigu punktowym, a w scratchu znowu był czwarty. Następnie wystartował w wyścigach szosowych z zespołem Team Sparkasse w Tour of Berlin i wygrał jeden etap, a w Tour of Britain był trzeci na 2. etapie.
2006 [edytuj]
Cavendish, reprezentując Wyspę Man w Igrzyskach Wspólnoty Narodów, zdobył złoty medal w scratchu, a wyścigu szosowym był siódmy. W mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym do lat 23 zajął jedenastą pozycję. Wystartował także w mistrzostwach świata w kolarstwie torowym, gdzie zajął czwarte miejsce w madisonie, a na pucharze świata w Sydney w tej samej konkurencji był trzeci. Mark wystartował w Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków, gdzie zwyciężył na 3. etapie z metą w Kielcach. Wygrał także 5. etap Thuringen Rhundfahrt. W Tour of Berlin pokazał się z dobrej strony wygrywając 2., 4. i 5. etap, a także klasyfikację punktową i sprinterską, kończąc cały wyścig na drugiej pozycji. Jego świetna postawa w tym wyścigu przyczyniła się do przejścia do bardzo znanej drużyny T-Mobile Team. Podczas Tour of Britain był na podium podczas trzech etapów, a także wygrał klasyfikację punktową.
2007 [edytuj]
Cavendish wygrał prestiżowe Grote Scheldeprijs. W wyścigu Cztery Dni Dunkierki wygrał 3. i 6. etap oraz klasyfikację punktową. Następnie w wyścigu Dookoła Katalonii wygrał również dwa etapy. Przyczyniło się to do jego startu w Tour de France, jednak już w pierwszych dwóch etapach miał kraksy i wycofał się na ósmym etapie. Cavendish wygrał także prolog i pierwszy etap w Tour of Britain, jadąc w żółtej koszulce przez dwa etapy, potem etap w Ster Elektrotoer, etap i klasyfikację punktową w Danmark Rundt oraz etap i klasyfikację punktową w Eneco Tour. W październiku wygrał etap na Circuit Franco-Belge i wyrównał rekord Alessandro Petacchiego – jedenaście zwycięstw w debiutanckim sezonie.
2008 [edytuj]
Na początku sezonu Mark wrócił na tor i wystartował w Mistrzostwach świata w kolarstwie torowym w Manchesterze, na których wspólnie z Bradleyem Wigginsem zdobyli złoty medal. Na szosie odniósł swoje pierwsze sukcesy w Wielkich Tourach: najpierw wygrał dwa etapy Giro d'Italia, a następnie cztery etapy w Tour de France. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Châteauroux, a potem wygrał 8., 12. i 13. etap, zostając pierwszym Brytyjczykiem, który wygrał cztery etapy w jednym wyścigu zaliczanym do Wielkich Tourów. Po 13. etapie Mark skupił się na starcie w Igrzyskach Olimpijskich[2] w Pekinie i nie wystartował w Alpach. Jednak duetowi Wiggins-Cavendish tym razem nie udało się zdobyć medalu – zmagania zakończyli na dziewiątej pozycji. Mark był jedynym brytyjskim kolarzem torowym, który nie przywiózł z tej imprezy medalu. Mark i Bradley pokłócili się i nie rozmawiali ze sobą przez następny miesiąc. Cavendish miał także pretensje do Brytyjskiej Federacji Kolarskiej o to, że za mało czasu poświęcała na madison. Dalsza część sezonu była bardzo udana, Mark odniósł jeszcze 11 zwycięstw.
2009 [edytuj]
Sezon 2009 Cavendish rozpoczął od startu w Tour of Qatar. Cały wyścig wygrał Tom Boonen, jednak dwa etapy padły łupem Brytyjczyka. Następnie wygrał dwa etapy w Tour of California, ponownie pokonując Belga na finiszu[3].
Najważniejsze osiągnięcia [edytuj]
tor
- 2004
- 2005
1. miejsce w mistrzostwach świata (madison - z Rob Hayles)1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (wyścig druż. na dochodzenie)
- 2008
1. miejsce w mistrzostwach świata (madison - z Bradley Wiggins)1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (madison - z Peter Kennaugh)
szosa
- 2007
- 1. miejsce w Grote Scheldeprijs
- 2008
- 1. miejsce w Grote Scheldeprijs
- 1. miejsce w prologu Tour de Romandie
- 1. miejsce na 4. i 13. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce na 5., 8., 12. i 13 etapie Tour de France
- 2009
- 1. miejsce na 4. i 6. etapie Tour of Qatar
- 1. miejsce na 4. i 5. etapie Tour of California
- 1. miejsce na 7. etapie Tirreno-Adriático
- 1. miejsce w Mediolan-San Remo
- 1. miejsce na 1., 9., 11. i 13. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce na 3. i 6. etapie Tour de Suisse
- 1. miejsce na 2., 3., 10., 11., 19. i 21. etapie Tour de France
- 2010
- 1. miejsce na 2. etapie Volta Ciclista a Catalunya
- 1. miejsce na 2. etapie Tour de Romandie
- 1. miejsce na 1. etapie Tour of California
- 1. miejsce na 5., 6., 11., 18. i 20. etapie Tour de France
- 1. miejsce na 12., 13. i 18. etapie Vuelta a España
- 2011
- 1. miejsce w Grote Scheldeprijs
- 1. miejsce na 10. i 12. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce na 5., 7., 11., 15. i 21. etapie Tour de France
1. miejsce w mistrzostwach świata (start wspólny)
- 2012
- 1. miejsce na 3. i 5. etapie Tour of Qatar
- 1. miejsce na 2. etapie Tirreno-Adriático
- 1. miejsce na 2., 5. i 12 etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce na 2., 18. i 20. etapie Tour de France
- 2013
- 1. miejsce w Tour of Qatar
- 1. miejsce na 3., 4., 5. i 6. etapie
- 1. miejsce na 1. etapie Tour de San Luis
- 9. miejsce w Mediolan-San Remo
- 1. miejsce na 2. etapie Driedaagse van De Panne-Koksijde
- 2. miejsce w Scheldeprijs
- 1. miejsce na 1., 6., 12. i 13. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce w Tour of Qatar
Bibliografia [edytuj]
Przypisy
- ↑ Manx cyclist Mark Cavendish honoured by Queen (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-23].
- ↑ Mark Cavendish Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 18 maja 2012].
- ↑ California double for Cavendish (ang.). BBC Sport. [dostęp 22 luty 2012].
|
|||||
|
|||||