Mark Cavendish

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mark Cavendish
Mark Cavendish podczas Tour de France 2012
Mark Cavendish podczas Tour de France 2012
Narodowość  Wielka Brytania
Data urodzenia 21 maja 1985
Pseudonim Manx Missile
Manx Express
Cannonball Cavendish
The Cad
Cav
Wzrost 1.75 m
Drużyna Omega Pharma-Quick Step
Największy sukces mistrzostwo świata ze startu wspólnego
dwukrotne mistrzostwo świata na torze (Madison)
25 zwycięstw etapowych w Tour de France
16 zwycięstw etapowych w Giro d'Italia
3 zwycięstwa etapowe w Vuelta a España
Strona WWW www.markcavendish.co.uk
Drużyny
2006
2007
2008 - 2011
2012
2013 -
Team Sparkasse
T-Mobile Team
HTC-Highroad
Sky Procycling
Omega Pharma-Quick Step
Dyscypliny kolarstwo torowe, kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy

Mark Cavendish MBE (ur. 21 maja 1985 w Laxey na Wyspie Man) – brytyjski kolarz szosowy i torowy, zawodnik profesjonalnej grupy Omega Pharma-Quick Step.

Jest dwukrotnym mistrzem świata w madisonie (2005, 2008) oraz mistrzem świata wyścigu elity ze startu wspólnego (2011). Tytuł wywalczył 25 września 2011 na mistrzostwach świata w Kopenhadze.

Zanotował również wiele zwycięstw etapowych: m.in. w wyścigach dookoła Berlina, Turyngii, Katalonii, Danii, w Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków, KBC Driedaagse van De Panne-Koksijde, Ster Elektrotoer, Circuit Franco-Belge i Tour of Britain, a w 2008 również w Giro d'Italia i Tour de France. W 2009 zanotował sześć zwycięstw etapowych w Tour de France 2009, najszybciej w peletonie finiszując na etapach płaskich. 11 czerwca 2011 został powołany na członka Orderu Imperium Brytyjskiego[1].

W Wielkiej Pętli Marka Cavendisha możemy oglądać od 2007. Do tej pory w sześciu występach na Tour de France wywalczył 25 zwycięstw etapowych (2008 – cztery, 2009 – sześć, 2010 – pięć, 2011 – pięć, 2012 – trzy, 2013 – dwa), w tym cztery razy z rzędu zwyciężył na mecie finałowego etapu na Polach Elizejskich (w latach 2009-2012). 25 września 2011 Mark Cavendish został mistrzem świata ze startu wspólnego.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Cavendish urodził się w Douglas na Wyspie Man. Jest synem Davida Cavendisha (który pochodzi z Wyspy Man) i Adele z Yorkshire w Wielkiej Brytanii. Jak pisze w swojej książce "Boy Racer" zaczynał w młodym wieku od jazdy na BMX w Narodowym Centrum Sportu w Douglas. W wieku 12 lat zaczął się ścigać w kolarstwie górskim. Jego mama na 13 urodziny kupiła mu rower górski. Mark spotkał na jednym z wyścigów na Wyspie Man Davida Millara, co zainspirowało go bardzo. Po skończeniu szkoły przez 2 lata pracował w banku, by zdobyć pieniądze na karierę zawodowca.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Cavendish zaczynał swoją karierę w kolarstwie torowym. Pierwszy raz dał się poznać, gdy zajął 2 miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii w kolarstwie szosowym juniorów. Często stawał na podium w wyścigach torowych m.in. na mistrzostwach Europy juniorów.

2005[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszym poważnym sukcesem było mistrzostwo świata w madisonie w mistrzostwach świata UCI w kolarstwie torowym w Los Angeles razem z Robertem Haylesem. Wyprzedzili zespoły Belgii i Holandii zdobywając czwarty złoty medal dla Wielkiej Brytanii na tych mistrzostwach. Następnie w scratchu zajął czwarte miejsce, a zwycięzcą został reprezentant Danii Alex Rasmussen. Mark wygrał także Mistrzostwa Europy w wyścigu punktowym, a w scratchu znowu był czwarty. Następnie wystartował w wyścigach szosowych z zespołem Team Sparkasse w Tour of Berlin i wygrał jeden etap, a w Tour of Britain był trzeci na 2. etapie.

2006[edytuj | edytuj kod]

Cavendish, reprezentując Wyspę Man w Igrzyskach Wspólnoty Narodów, zdobył złoty medal w scratchu, a wyścigu szosowym był siódmy. W mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym do lat 23 zajął jedenastą pozycję. Wystartował także w mistrzostwach świata w kolarstwie torowym, gdzie zajął czwarte miejsce w madisonie, a na pucharze świata w Sydney w tej samej konkurencji był trzeci. Mark wystartował w Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków, gdzie zwyciężył na 3. etapie z metą w Kielcach. Wygrał także 5. etap Thuringen Rhundfahrt. W Tour of Berlin pokazał się z dobrej strony wygrywając 2., 4. i 5. etap, a także klasyfikację punktową i sprinterską, kończąc cały wyścig na drugiej pozycji. Jego świetna postawa w tym wyścigu przyczyniła się do przejścia do bardzo znanej drużyny T-Mobile Team. Podczas Tour of Britain był na podium podczas trzech etapów, a także wygrał klasyfikację punktową.

2007[edytuj | edytuj kod]

Cavendish wygrał prestiżowe Grote Scheldeprijs. W wyścigu Cztery Dni Dunkierki wygrał 3. i 6. etap oraz klasyfikację punktową. Następnie w wyścigu Dookoła Katalonii wygrał również dwa etapy. Przyczyniło się to do jego startu w Tour de France, jednak już w pierwszych dwóch etapach miał kraksy i wycofał się na ósmym etapie. Cavendish wygrał także prolog i pierwszy etap w Tour of Britain, jadąc w żółtej koszulce przez dwa etapy, potem etap w Ster Elektrotoer, etap i klasyfikację punktową w Danmark Rundt oraz etap i klasyfikację punktową w Eneco Tour. W październiku wygrał etap na Circuit Franco-Belge i wyrównał rekord Alessandro Petacchiego – jedenaście zwycięstw w debiutanckim sezonie.

2008[edytuj | edytuj kod]

Na początku sezonu Mark wrócił na tor i wystartował w Mistrzostwach świata w kolarstwie torowym w Manchesterze, na których wspólnie z Bradleyem Wigginsem zdobyli złoty medal. Na szosie odniósł swoje pierwsze sukcesy w Wielkich Tourach: najpierw wygrał dwa etapy Giro d'Italia, a następnie cztery etapy w Tour de France. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Châteauroux, a potem wygrał 8., 12. i 13. etap, zostając pierwszym Brytyjczykiem, który wygrał cztery etapy w jednym wyścigu zaliczanym do Wielkich Tourów. Po 13. etapie Mark skupił się na starcie w Igrzyskach Olimpijskich[2] w Pekinie i nie wystartował w Alpach. Jednak duetowi Wiggins-Cavendish tym razem nie udało się zdobyć medalu – zmagania zakończyli na dziewiątej pozycji. Mark był jedynym brytyjskim kolarzem torowym, który nie przywiózł z tej imprezy medalu. Mark i Bradley pokłócili się i nie rozmawiali ze sobą przez następny miesiąc. Cavendish miał także pretensje do Brytyjskiej Federacji Kolarskiej o to, że za mało czasu poświęcała na madison. Dalsza część sezonu była bardzo udana, Mark odniósł jeszcze 11 zwycięstw.

2009[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2009 Cavendish rozpoczął od startu w Tour of Qatar. Cały wyścig wygrał Tom Boonen, jednak dwa etapy padły łupem Brytyjczyka. Następnie wygrał dwa etapy w Tour of California, ponownie pokonując Belga na finiszu[3].

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

tor

  • 2004
    • MaillotReinoUnido.PNG 1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2005
    • Jersey rainbow.svg 1. miejsce w mistrzostwach świata (madison - z Robert Hayles)
    • MaillotReinoUnido.PNG 1. miejsce w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (wyścig druż. na dochodzenie)
  • 2008

szosa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Manx cyclist Mark Cavendish honoured by Queen (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-23].
  2. Mark Cavendish Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 18 maja 2012].
  3. California double for Cavendish (ang.). BBC Sport. [dostęp 22 luty 2012].