Zenon Jaskuła
| Zenon Jaskuła | |
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 4 czerwca 1962 |
| Wzrost | 1.83 m |
| Waga | 77 kg |
| Drużyna | zakończył karierę |
| Największy sukces | 2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (1988) 3. miejsce w Tour de France (1993) 1. miejsce na 4. (druż.) i 16. etapie Tour de France (1993) |
| Drużyny | |
| 1990 1991 1992 - 1993 1994 1995 1996 1997 |
Diana-Colnago Del Tongo-MG Boys GB-MG Maglificio Jolly Componibili-Cage Aki-Gipiemme Brescialat Mapei-GB |
| Dyscypliny | kolarstwo szosowe | |||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
Zenon Jaskuła (ur. 4 czerwca 1962 w Śremie) – polski kolarz szosowy, początkowo amatorski (do 1989), następnie zawodowy (od 1990 do 1997), wicemistrz olimpijski z Seulu w 1988 w wyścigu drużynowym i wicemistrz świata w 1989 w wyścigu drużynowym; trzeci kolarz Tour de France (1993), wielokrotny mistrz Polski.
Spis treści |
Kariera sportowa [edytuj]
Kariera amatorska [edytuj]
Kolarstwo zaczął uprawiać w 1977 w LZS Piast Śrem. W 1982 występował w zespole LZS Wielkopolska, w latach 1983-1984 w Gwardii Katowice, w latach 1984-1989 w Orlętach Gorzów. W peletonie amatorskim zdobył wicemistrzostwo olimpijskie (1988 - razem z Joachimem Halupczokiem, Markiem Leśniewskim i Andrzejem Sypytkowskim) i wicemistrzostwo świata (1989) w drużynowym wyścigu szosowym na 100 km (w tym samym składzie). Ponadto reprezentował Polskę w indywidualnym wyścigu szosowym mistrzostw świata (1985 - 60 m., 1987 - 72 m., 1989 - 45 m.) oraz wyścigu drużynowym na 100 km w 1985 (5 m.) i 1987 (7 m.). Był trzykrotnym mistrzem Polski w jeździe indywidualnej na czas (1986, 1987, 1988) oraz mistrzem Polski w jeździe parami (1985 - z Lechem Piaseckim). Pięciokrotnie sięgał po wicemistrzostwo Polski (1985 w jeździe indywidualnej na czas, 1987 - w jeździe parami z Romanem Jaskułą, 1989 - w jeździe parami z Robertem Chełstowskim, 1983 i 1984 w wyścigu drużynowym na 100 km). Trzykrotnie sięgał po brązowy medal mistrzostw Polski (1989 - w jeździe indywidualnej na czas, 1984 - w jeździe parami z Dariuszem Zakrzewskim, 1988 - w - w jeździe parami z Robertem Chełstowskim).
W 1986 wygrał wyścig Settimana Ciclistica Bergamasca. Czterokrotnie startował w Wyścigu Pokoju (1986 - 27 m., 1987 - 5 m., 1988 - 13 m., 1989 - 3 m.). W 1985 wygrał prolog i dwa etapy Tour de Pologne, a w klasyfikacji końcowej wyścigu był szósty.
Kariera zawodowa [edytuj]
W 1990 został jednym z pierwszych polskich kolarzy zawodowych. W tym samym roku wygrał pierwsze mistrzostwa Polski w indywidualnym wyścigu szosowym zawodowców. Jego największymi sukcesami były wygrany etap oraz trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej Tour de France w 1993 (był również ze swoim zespołem zwycięzcą etapu drużynowego). Sukces ten przyniósł mu drugie miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski. W 1997 wygrał wyścig dookoła Portugalii, a w klasyfikacji końcowej Tour de Pologne był drugi.
Startował także siedmiokrotnie w Giro d'Italia (1990 - 20 m., 1991 - 9 m., 1992 - 17 m., 1993 - 10 m., 1994 - nie ukończył, 1995 - 38 m., 1996 - 20 m.), dwukrotnie w Vuelta a España (1990 i 1994 - nie ukończył) a w Tour de France poza udanym 1993 rokiem jeszcze czterokrotnie (1992 - nie ukończył, 1995 - 46 m., 1996 - nie ukończył, 1997 - 59 m.)
Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata - w indywidualnym wyścigu szosowym startował w 1990 (24 m.), 1991 (nie ukończył), 1993 (nie ukończył), 1994 (39 m.), 1995 (18 m.), 1997 (62 m.), w jeździe indywidualnej na czas - w 1994 (9 m.), 1995 (7 m.), 1997 (9 m.). Nieszczęśliwy wypadek bezpośrednio przez zawodami (kolizja z samochodem w czasie treningu) uniemożliwił mu start na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie (1996).
Prywatnie [edytuj]
Po zakończeniu kariery sportowej został przedsiębiorcą w branży budownictwa i wykończenia wnętrz.
Jego bratem jest kolarz Roman Jaskuła, natomiast inny kolarz Andrzej Jaskuła nie jest z nim spokrewniony.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000)[1].
Najważniejsze osiągnięcia [edytuj]
- 1981
- 1. miejsce na 9. etapie Tour de Pologne
- 1985
- 1. miejsce na 1. etapie Circuit de la Sarthe
- 2. miejsce w mistrzostwach Polski (start wspólny)
- 1. miejsce na prologu, 3. i 9. etapie Tour de Pologne
- 1986
- 1. miejsce w Settimana Ciclistica Lombarda
1. miejsce w mistrzostwach Polski (jazda ind. na czas)
- 1987
- 1988
- 2. miejsce w Niedersachsen Rundfahrt
- 1. miejsce na 1a i 9. etapie
2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (jazda druż. na czas)1. miejsce w mistrzostwach Polski (jazda ind. na czas)
- 2. miejsce w Niedersachsen Rundfahrt
- 1989
2. miejsce w mistrzostwach świata (jazda druż. na czas)- 3. miejsce w mistrzostwach Polski (start wspólny)
- 2. miejsce w Niedersachsen Rundfahrt
- 3. miejsce w Wyścigu Pokoju
- 1990
- 2. miejsce w Tirreno-Adriático
1. miejsce w mistrzostwach Polski elite (start wspólny)
- 1991
- 9. miejsce w Giro d'Italia
- 1992
- 3. miejsce w GP Industria & Commercio di Prato
- 1. miejsce na 8. i 9. etapie Herald Sun Tour
- 1993
- 1. miejsce na 6. etapie Tour de Suisse
- 10. miejsce w Giro d'Italia
- 3. miejsce w Tour de France
- 1. miejsce na 4. (druż.) i 16. etapie
- 1994
- 1. miejsce w Trofeo dello Scalatore
- 3. miejsce w Mediolan-Turyn
- 1995
- 3. miejsce w Tour de Suisse
- 1997
- 2. miejsce w Tour de Pologne
- 1. miejsce w Volta a Portugal
- 1. miejsce na 6. i 12. etapie
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Zenon Jaskuła na stronie www.cyclingarchives.com
- Zenon Jaskuła na stronie www.sports-reference.com
- B. Tuszyński, H. Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 285, ISBN 978-83-86320-01-1
- Zenon Jaskuła na stronie biciclopedia.com
- Zenon Jaskuła – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego
|
|||||||||||||||||||||||