| Francesco Moser |
| Narodowość |
 Włochy |
| Poprzednie drużyny |
- 1973-1975 Filotex
- 1976-1977 Sanson
- 1977-1978 Sanson-Columbus-Campagnolo
- 1979 Sanson-Luxor TV-Campagnolo
- 1980 Sanson-Campagnolo
- 1981-1982 Famcucine-Campagnolo
- 1983 Gis Gelati
- 1984 Gis Gelati-Tuc-Lu
- 1985 Gis Gelati-Trentino Vacanze
- 1986 Supermercati Brianzoli
- 1987 Brianzoli-Château d'Ax
- 1988 Saloti-Château d'Ax
- 1989-1993 brak
- 1994 Barilla
|
| Największy sukces |
Mistrzostwo Świata na szosie
Giro d'Italia
|
| Strona WWW |
www.mosercycles.com |
Francesco Moser (ur. 19 czerwca 1951 w Giovo) - włoski kolarz torowy i szosowy, torowy mistrz świata oraz czterokrotny medalista szosowych mistrzostw świata.
Moser został zawodowcem w 1973 r. Ten specjalista w jeździe indywidualnej na czas był zdolny do wygrywania wszystkich ważniejszych jednodniowych wyścigów (klasyków), takich jak Mediolan-San Remo (1984) czy Giro di Lombardia (1975, 1978). Równocześnie Moser dominował w tzw. "Piekle Północy", czyli wyścigu Paryż-Roubaix, który wygrał 3 razy pod rząd w latach 1978–1980. W kolejnych czterech startach w tym wyścigu Moser zawsze stał na podium. W 1978 roku zdobył złoty medal na szosowych mistrzostwach świata w San Cristóbal. Rok wcześniej wywalczył złoto także na torowych mistrzostwach świata w Lecce, gdzie był najlepszy w indywidualnym wyścigu na dochodzenie zawodowców.
W 1984 roku wygrał również Giro d'Italia, mimo że z racji swojej budowy ciała nie był urodzonym "wspinaczem" i swoją przewagę musiał budować na etapach indywidualnej jazdy na czas. Łącznie zdobył 19 zwycięstw etapowych w Giro d'Italia, jak również 2 zwycięstwa etapowe w swoim jedynym starcie w Tour de France w 1975 roku, kiedy to zajął 7. miejsce w generalnej klasyfikacji tego wyścigu wieloetapowego. W Giro d'Italia brał udział 12 razy: jeden raz był zwycięzcą, 2 razy był drugi, 2 razy trzeci, trzy kolejne razy plasował się w pierwszej 10.
W 1984 roku Moser na specjalnie skonstruowanym rowerze do jazdy na czas, na Wyżynie Meksykańskiej, pobił rekord w jeździe godzinnej, ustanowiony 12 lat wcześniej przez Eddy'ego Merckxa. Zakończył karierę w roku 1987. Do dziś legendarną jest rywalizacja między Moserem a jego rodakiem Giuseppe Saronnim. Obaj światowej klasy kolarze podzielili na przełomie lat 70. i 80. włoskich kibiców na dwie konkurujące ze sobą grupy fanów. Zjawisko to porównywano do starszej o ponad 30 lat rywalizacji między Coppistami (zwolennicy Fausto Coppiego) i Bartalistami (fani Gino Bartaliego).
Ważniejsze zwycięstwa [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
Mistrzowie świata w kolarstwie szosowym – wyścig ze startu wspólnego |
|
Alfredo Binda (1927, 1930, 1932) • Georges Ronsse (1928, 1929) • Learco Guerra (1931) • Georges Speicher (1933) • Karel Kaers (1934) • Jean Aerts (1935) • Antonin Magne (1936) • Eloi Meulenberg (1937) • Marcel Kint (1938) • Hans Knecht (1946) • Theofiel Middelkamp (1947) • Albéric Schotte (1948, 1950) • Rik Van Steenbergen (1949, 1956, 1957) • Ferdi Kübler (1951) • Heinz Müller (1952) • Fausto Coppi (1953) • Louison Bobet (1954) • Stan Ockers (1955) • Ercole Baldini (1958) • André Darrigade (1959) • Rik Van Looy (1960, 1961) • Jean Stablinski (1962) • Benoni Beheyt (1963) • Jan Janssen (1964) • Tom Simpson (1965) • Rudi Altig (1966) • Eddy Merckx (1967, 1971, 1974) • Vittorio Adorni (1968) • Harm Ottenbros (1969) • Jean-Pierre Monseré (1970) • Marino Basso (1972) • Felice Gimondi (1973) • Hennie Kuiper (1975) • Freddy Maertens (1976, 1981) • Francesco Moser (1977) • Gerrie Knetemann (1978) • Jan Raas (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giuseppe Saronni (1982) • Greg LeMond (1983, 1989) • Claude Criquielion (1984) • Joop Zoetemelk (1985) • Moreno Argentin (1986) • Stephen Roche (1987) • Maurizio Fondriest (1988) • Rudy Dhaenens (1990) • Gianni Bugno (1991, 1992) • Lance Armstrong (1993) • Luc Leblanc (1994) • Abraham Olano (1995) • Johan Museeuw (1996) • Laurent Brochard (1997) • Oscar Camenzind (1998) • Óscar Freire (1999, 2001, 2004) • Romāns Vainšteins (2000) • Mario Cipollini (2002) • Igor Astarloa (2003) • Tom Boonen (2005) • Paolo Bettini (2006, 2007) • Alessandro Ballan (2008) • Cadel Evans (2009) • Thor Hushovd (2010) • Mark Cavendish (2011) • Philippe Gilbert (2012)
|
 |
|
Giovo, Włochy
