Millennium Plaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Millennium Plaza
Millenium Plaza
Millenium Plaza
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Al. Jerozolimskie 123a, Ochota
Architekt Vahap Toy
Inwestor Reform Company
Wysokość całkowita 116 m
Wysokość do dachu 112 m
Kondygnacje 28
Rozpoczęcie budowy 1996
Ukończenie budowy 1999
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Millennium Plaza
Millennium Plaza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Millennium Plaza
Millennium Plaza
Ziemia 52°13′28″N 20°59′30″E/52,224444 20,991667Na mapach: 52°13′28″N 20°59′30″E/52,224444 20,991667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Millennium Plaza (do 2003 r. Reform Plaza[1]) – wieżowiec przy warszawskim placu Artura Zawiszy w zachodniej części Alej Jerozolimskich, zbudowany pod koniec 1999 roku. Zaprojektowany i wzniesiony przez kontrowersyjnego tureckiego architekta i biznesmena Vahapa Toya.

Budowę ukończono w 1999 r. Po wydaleniu Toya z Polski i zakończeniu jego interesów w tym kraju, budynek zmienił właściciela i nazwę. Obiekt liczy 116 metrów wysokości, ma 31 kondygnacji, z czego trzy pod powierzchnią ziemi. Dwa najniższe poziomy zajmuje parking, cztery następne sklepy, zaś piąty przeznaczony jest na działalność restauracyjną. Szóste piętro ma charakter konferencyjny i może być połączone w jedną wielką salę konferencyjną. Powierzchnia ta wynajmowana bywała m.in. na potrzeby egzaminów językowych organizowanych przez British Council. Wyżej znajdują się biura klasy A. Cały budynek jest wyposażony w system BMS.

Do marca 2008 Millenium Plaza pełnił rolę głównej siedziby Banku Millennium, od którego czerpie swą aktualną nazwę. Innym bardzo znanym lokatorem była Agencja Wydawniczo-Reklamowa Wprost, wydawca m.in. tygodnika Wprost, Dell, oraz giełdowa spółka informatyczna Asseco. Tutaj mieści się też Ambasada Meksyku. Budynek był też tymczasową siedzibą ambasad – Izraela (od 2009 na XX p.) i Kanady (X p.).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Budynek jest znany wśród mieszkańców Warszawy jako Toi-Toi. Nazwa ta nawiązuje do nazwiska głównego architekta oraz biało-niebieskiej elewacji upodabniającej budynek do przenośnych toalet[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Anna Zbytniewska. Fontanna niezgody?. „Informator Ochoty i Włoch”. 12 (667), s. 1, 2014-07-04 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]