Ministerstwo Magii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jednym z wejść do Ministerstwa Magii była budka telefoniczna.

Ministerstwo Magii – fikcyjny resort z cyklu powieści autorstwa J. K. Rowling Harry Potter. Podobnie jak mugole (obywatele pozamagiczni), świat czarodziejów również wykształcił administrację. Ministerstwo Magii podzielone jest na na kilka departamentów. W Ministerstwie znajdują się m.in. Urząd Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, Urząd Transportu Magicznego czy Biuro Aurorów. Chociaż Ministerstwo Magii współpracuje z brytyjskim premierem, jest ono całkowicie niezależnym organem władzy i nie ingeruje w mugolską politykę. Liczba urzędników nieznana, wiadomo jednak, że w ochronie pracuje co najmniej 500 osób.

Minister Magii[edytuj | edytuj kod]

Wiadomo, że pierwszą minister magii była Artemizja Lufkin (1754–1825). W Fantastycznych zwierzętach wspomniany jest również Grogan Kikut, mianowany na początku XIX wieku, specjalizujący się w magicznych stworzeniach. Z jego polecenia w Urzędzie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami utworzono trzy wydziały: Wydział Zwierząt, Wydział Istot i Wydział Duchów[1].

Znanymi z powieści ministrami są:

  • Milicenta Bagnold do 1990 (przeszła na emeryturę):
    • sprawowała swą funkcję podczas I wojny z Voldemortem,
    • zrezygnowała z urzędu.
  • Korneliusz Oswald Knot od 1990 do 1996,
    • za jego urzędowania wybuchła (przez większość niezauważona) II wojna z Voldemortem,
    • zmuszony do rezygnacji przez społeczność czarodziejów po tym, jak ignorował oznaki powrotu Voldemorta napływające od Harry'ego Pottera i Albusa Dumbledore'a,
    • został doradcą Scrimgeoura.
  • Rufus Scrimgeour od 1996 do 1997,
    • szef Biura Aurorów - torturowany i zamordowany przed upadkiem ministerstwa.
  • Pius Thicknesse od 1997 do 1998:
    • szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów po śmierci Amelii Bones,
    • Yaxley, śmierciożerca, rzucił na niego latem 1997 zaklęcie niewybaczalne Imperius,
    • zginął podczas drugiej bitwy o Hogwart.
  • Kingsley Shacklebolt od 1998:
    • tymczasowy minister magii.

Siedziba Ministerstwa Magii[edytuj | edytuj kod]

Ministerstwo Magii znajdowało się pod ziemią. Wejście dla interesantów znajdowało się w jednej z londyńskich budek telefonicznych (była ona bardzo zniszczona). Po wejściu do budki należało wykręcić numer 62442 na tarczy telefonu (numerologicznym odpowiednikiem kodu jest słowo "magic" - ang. magia). Należało też podać nazwisko i cel przybycia. Otrzymywało się wówczas plakietkę, po czym budka-winda zjeżdżała na poziom B8, gdzie znajdował się hol główny Ministerstwa Magii. Innym sposobem dostania się do Ministerstwa była sieć Fiuu. W Ministerstwie można było się też aportować.

W centrum holu głównego stała Fontanna Magicznego Braterstwa, przedstawiająca parę czarodziejów, centaura, skrzata i goblina. Podłogą holu była wypolerowana, lśniąca posadzką z ciemnego drewna. W ścianach znajdowały się kominki, służące do podróży siecią Fiuu. Na granatowym suficie znajdowały się złote symbole, zmieniające się jak tablica ogłoszeń. Biura i pokoje Ministerstwa posiadały zaczarowane okna, za którymi pogoda była dowolnie modyfikowana przez pracowników. Siedziba Ministerstwa składała się z kilku pięter, między którymi kursowały złote windy. Przesyłki wewnętrzne pracowników wysyłane były przez zaczarowane papierowe samolociki, zaopatrzone odpowiednią pieczątką. Dawniej używano sów, jednak ze względu na bałagan związany z nimi, zrezygnowano z nich.

Wydziały Ministerstwa Magii[edytuj | edytuj kod]

Departament Magicznych Gier i Sportów[edytuj | edytuj kod]

Pracowali tam Ludo Bagman i Berta Jorkins. Znajdowały się tam Siedziba Główna Brytyjskiej i Irlandzkiej Ligi Quidditcha, Zarząd Klubu Gargulkowego, Urząd Patentów Absurdalnych.

Departament Transportu Magicznego[edytuj | edytuj kod]

Pracowała tam Edgecombe. Znajdowały się tam Biuro Główne Sieci Fiuu, Zarząd Nadzoru Miotlarskiego, Komisja Kwalifikacyjna Teleportacji, Urząd Świstoklików.

Departament Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów[edytuj | edytuj kod]

Znajdowały się tam Międzynarodowa Komisja Handlu Magicznego, Międzynarodowy Urząd Prawa Czarodziejów, Biuro Brytyjskiego Przedstawicielstwa Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów. Głównym zadaniem tego wydziału było podtrzymywanie lub zaczynanie dobrego kontaktu i współpracy z innymi czarodziejami z różnych krajów świata.

W IV tomie przygód Harry'ego Pottera dyrektorem owego departamentu był Barty Crouch, a po skończeniu Hogwartu (IV tom) pracę tam podjął Percy Weasley.

Departament Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami[edytuj | edytuj kod]

Pracowali tam Amos Diggory, Cuthbert Mockridge i Dirk Cresswell. Znajdowały się tam Wydział Zwierząt, Istot i Duchów, Urząd Łączności z Goblinami, Biuro Doradztwa w Zwalczaniu Szkodników.

Departament Magicznych Wypadków i Katastrof[edytuj | edytuj kod]

Pracował tam Arnold Peasegood. Znajdowały się tam Czarodziejskie Pogotowie Ratunkowe, Kwatera Główna Amnezjatorów, Komitet Łagodzenia Mugoli.

Departament Przestrzegania Prawa Czarodziejów[edytuj | edytuj kod]

Zajmował się ściganiem i wymierzaniem kary czarodziejom, którzy wbrew prawu użyli czarów. W większości jego pracownicy łapali Śmierciożerców. Dawniej dyrektorem był Barty Crouch Senior, później Amelia Bones, a po jej śmierci - Pius Thicknesse. Pracowali tam Mafalda Hopkirk, John Dawlish, Nimfadora Tonks, Alastor Moody, Kingsley Shacklebolt, Rufus Scrimgeour, Williamson, Savage, Proudfoot, a także Frank i Alicja Longbottom. Znajdowały się tam Urząd Niewłaściwego Użycia Czarów, Kwatera Główna Aurorów, Służby Administracyjne Wizengamotu, Biuro Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, 20-osobowa Brygada Uderzeniowa zwalczająca najbardziej niebezpiecznych kryminalistów.

Biuro Aurorów[edytuj | edytuj kod]

Aurorzy byli wyszkolonymi przez Ministerstwo Magii czarodziejami specjalizującymi się w walce z czarnoksiężnikami. W szczególnych przypadkach mogli używać Zaklęć Niewybaczalnych.

Kandydaci na aurorów musieli zaliczyć owutemy z obrony przed czarną magią, transmutacji, zaklęć, eliksirów i zielarstwa na ocenę przynajmniej P (Powyżej oczekiwań). Następnie uczęszczali na trzyletni Uniwersytet Aurorów, gdzie sprawdzano ich pod kątem charakteru i umiejętności. W Ministerstwie Magii testowano ich odporność na presję z zewnątrz, wytrwałość i poświęcenie. Ministerstwo Magii nie przyjmowało kandydatów z przeszłością kryminalną.

Znanymi z powieści aurorami byli Alastor Moody, Alicja i Frank Longbottomowie, Nimfadora Tonks, Kingsley Shacklebolt, ponadto nieopisani dokładnie: Dawlish, Wiliamson i Savage.

Szefem Biura Aurorów był Rufus Scrimgeour, a następnie Gawain Robards.

Wizengamot[edytuj | edytuj kod]

Swoją siedzibę miał tam również sąd czarodziejów, Wizengamot. Jego sędziowie na rozprawach ubrani byli we fioletowe szaty z wyhaftowaną literą W na piersiach po lewej stronie. Funkcję Głównego Maga Wizengamotu (z roczną przerwą) sprawował do 1996 roku Albus Dumbledore. Nazwa Wizengamotu powstała jako złożenie słów "Wizard" (czarodziej) i "Witenagemot", staroangielskiego słowa, oznaczającego spotkanie mędrców.

Departament Tajemnic[edytuj | edytuj kod]

Pracowali tam Broderyk Bode, Croaker, Augustus Rookwood. Ludzie pracujący w Departamencie Tajemnic to tzw. Niewymowni, nikt nie wiedział, czym się zajmowali. Departament składał się z kilku sal, m.in. Sali Przepowiedni i Sali Śmierci. Znajdował się tam również zawsze zamknięty pokój.

Sala Śmierci - prostokątne pomieszczenie, w którym zginął Syriusz Black. Pośrodku znajdowało się duże zagłębienie z podium i kamiennym łukiem, na którym powiewała postrzępiona kurtyna zza której dochodziły stłumione szepty. Wokół podium wznosiły się kamienne ławki na kształt amfiteatru.

Przypisy

  1. Newt Skamander: Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Londyn: Książnica Obskurus, 1918; Poznań: Media rodzina, 2002, s. XII-XIII