Murawa kserotermiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Murawa kserotermiczna w starym kamieniołomie na Grojcu koło Żywca

Murawa kserotermiczna – nieleśne zbiorowisko roślinne o charakterze murawowym lub murawowo-ziołoroślowym. Murawy kserotermiczne rozpowszechnione są w południowej i południowo-wschodniej Europie, w obszarach o suchym i ciepłym lecie. W Europie Zachodniej i Środkowej, w tym w Polsce, murawy kserotermiczne rozwijają się na nasłonecznionych zboczach na suchym podłożu wapiennym. W związku z tym gatunki budujące tego typu fitocenozy to głównie rośliny światłolubne i wapieniolubne. W Polsce murawy kserotermiczne to w zdecydowanej przewadze zbiorowiska seminaturalne, dla stabilności których konieczna jest ingerencja w postaci np. ekstensywnego wypasu.

W Polsce występowanie muraw kserotermicznych stwierdzono m.in. w następujących regionach:

W fitosocjologii murawy kserotermiczne rozwijające się w Polsce zaliczane są do klasy Festuco-Brometea.

Za gatunki charakterystyczne tej klasy w Polsce uznawane są m.in.:

Przykładowe stanowiska muraw kserotermicznych: