Nicolas Rossolimo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nicolas Rossolimo
Państwo  Francja
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1910
Kijów
Data i miejsce śmierci 24 czerwca 1975
Nowy Jork
Tytuł szachowy arcymistrz (1953)
Gnome-go-next.svg Francuscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi

Nicolas Rossolimo (ur. 28 lutego 1910 w Kijowie, zm. 24 czerwca 1975 w Nowym Jorku) – francuski szachista, od roku 1953 również reprezentant Stanów Zjednoczonych, arcymistrz od 1953 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Z pochodzenia był Grekiem. Urodził się na Ukrainie jako Nikołaj Spiridonowicz Rossolimo (Николай Спиридонович Россолимо). W roku 1929 wraz z matką wyemigrował do Francji. Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł w roku 1938, zajmując w Paryżu II miejsce (za Jose Raulem Capablanką). W 1948 zwyciężył w mistrzostwach Francji rozegranych w Paryżu[1]. Pomiędzy 1934 a 1949 rokiem siedmiokrotnie zdobył mistrzostwo francuskiej stolicy[2], natomiast w 1948 i 1949 rozegrał dwa mecze z Ksawerym Tartakowerem, oba zakończone remisem. Poza tym sukcesy osiągnął w Bad Gastein (1948, dz. II m. wraz z Palem Benko, za Erikiem Lundinem), Hastings (1948/49, I m.; 1949/50, II m. za Laszlo Szabo, przed Maxem Euwe; 1950/51, dz. II m. za Wolfgangiem Unzickerem, wraz z Albericem O'Kelly de Galwayem), Wenecji (1949, II m. za Laszlo Szabo; 1950, III m. za Aleksandrem Kotowem i Wasilijem Smysłowem), Southsea (1949, I m. przed Ludkiem Pachmanem i Ksawerym Tartakowerem; 1951, dz. I m.), Heidelbergu (1949, II m. za Wolfgangiem Unzickerem), Gijón (1950, I m.) oraz w Beverwijk (1950, dz. II m. za Janem Donnerem, wraz z Maxem Euwe; 1953, I m.).

Pięciokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach (w latach 1950 i 1972 w barwach Francji, a w 1958, 1960 i 1966 - w zespole Stanów Zjednoczonych). Zdobył cztery olimpijskie medale: dwa srebrne wraz z drużyną (1960, 1966) oraz indywidualnie srebrny (1950, na II szachownicy) oraz brązowy (1958, na V szachwnicy)[3].

Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Wariant Rossolimo w obronie sycylijskiej

W roku 1953 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i przyjął, jako drugie, obywatelstwo tego kraju. W 1955 wygrał otwarte mistrzostwa USA (przed Samuelem Reshevskim). W następnych latach wielokrotnie uczestniczył w międzynarodowych turniejach, nie osiągając jednak tak znaczących rezultatów jak przed swoim przyjazdem do Stanów Zjednoczonych. Poza grą turniejową prowadził w Nowym Jorku sklep ze sprzętem i szachową literaturą. Był osobą wyjątkowo utalentowaną, grał na akordeonie, śpiewał, uprawiał judo, znał również 5 języków. Zmarł w wyniku odniesionych obrażeń po upadku ze schodów[4].

Do teorii debiutów wprowadził wariant obrony sycylijskiej, nazwany później jego nazwiskiem: 1. e4 c5 2. Sf3 Sc6 3.Gb5.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]