No Jacket Required

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
No Jacket Required
Album studyjny Phila Collinsa
Wydany 25 stycznia 1985
Nagrywany maj - grudzień 1984
Gatunek rock
Długość 50:27
Wytwórnia Warner Bros. Records
Producent Phil Collins i Hugh Padgham
Płyta po płycie

No Jacket Required – trzeci album solowy Phila Collinsa wydany w styczniu 1985.

No Jacket Required jest o wiele bardziej popowym albumem od dwóch pierwszych płyt Collinsa Face Value i Hello, I Must Be Going! i nie ma nim żadnych tekstów politycznych jak w następnym ...But Seriously. Płyta zdobyła Nagrodę Grammy w kategorii Album roku.

Gościnnie na albumie wystąpili Sting (w piosenkach "Long Long Way To Go" i "Take Me Home) i Peter Gabriel ("Take me Home").

Cztery piosenki z płyty znalazły się w top 10 amerykańskiej listy przebojów, z tego dwie ("Sussudio" i "One More Night") na pierwszym miejscu.

No Jacket Required stał się najlepiej sprzedawaną płytą roku 1985 w Stanach Zjednoczonych, uzyskując status diamentowej płyty.

Nazwa płyty powstała po tym, jak Collins został wyrzucony z restauracji w Chicago za nieodpowiedni strój.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Sussudio" (4:23)
  2. "Only You Know and I Know" (Phil Collins/Daryl Stuermer) (4:21)
  3. "Long Long Way To Go" (4:22)
  4. "I Don't Wanna Know" (Phil Collins/Daryl Stuermer) (4:14)
  5. "One More Night" (4:48)
  6. "Don't Lose My Number" (4:48)
  7. "Who Said I Would?" (4:01)
  8. "Doesn't Anybody Stay Together Anymore?" (Phil Collins/Daryl Stuermer) (4:18)
  9. "Inside Out" (5:15)
  10. "Take Me Home" (5:52)
  11. "We Said Hello Goodbye" (4:15) (nieobecna na pierwszym wydaniu na płycie winylowej, dołączona do wersji na kasetach i płytach kompaktowych)