Ogórek kiwano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ogórek kiwano
Liście i młode owoce
Liście i młode owoce
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd dyniowce
Rodzina dyniowate
Rodzaj ogórek
Gatunek ogórek kiwano
Nazwa systematyczna
Cucumis metulifer E. Mey. ex Naudin
Ann. Sci. Nat., Bot. sér. 4, 11:10. 1859 "metuliferus"[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ogórek kiwano, kiwano, ogórek afrykański (Cucumis metulifer[3] E. Mey. ex Naud.) – gatunek ogórka. W naturze występuje w Afryce od Kraju Przylądkowego po Senegal i Sudan na północy, także Jemen na Półwyspie Arabskim[2].

Kiwano

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Długa, płożąca się.
Kwiaty
Żółtopomarańczowe, nieco mniejsze niż u krajowego ogórka. Są to kwiaty rozdzielnopłciowe, ale na jednej roślinie występują zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie (roślina jednopienna).
Owoce
Owalne, długości 10-15 cm o wadze 200-300 g. Skórka kiwano ma barwę początkowo zieloną, a następnie jaskrawo-pomarańczową z jasnymi plamami. Wnętrze owocu wypełnia zielonożółty miąższ, zawierający ok. 500 nasion.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina uprawna. Jest uprawiane w niektórych krajach jako warzywo. Jak przystało na roślinę pochodzącą z tropików jest gatunkiem wybitnie ciepłolubnym. Jego wzrost ustaje przy temperaturze poniżej +15° C, a gdy utrzymuje się temperatura poniżej +5° C zamiera. W Polsce może być uprawiane pod folią lub w szklarniach z nasion otrzymanych z dojrzałych owoców. W optymalnych warunkach rośnie bardzo szybko - nawet 20 cm na dzień. Z jednej rośliny można otrzymać kilka-kilkanaście owoców[4].

Sztuka kulinarna : Miąższ o orzeźwiającym smaku, wraz ze znajdującymi się w środku nasionami spożywa się na surowo. Jego smak jest zbliżony do kiwi, melona i ogórka, a zapach do banana. Kiwano można dodawać do sałatek owocowych, deserów, ryb i owoców morza. Doskonale nadaje się do przyrządzania sałatek owocowych, deserów, a ponadto jest niskokaloryczny. Owoce bardzo dobrze przechowują się w mieszkaniu (do 6 miesięcy), stanowiąc oryginalny element zdobniczy i zachowując przez cały czas przydatność do spożycia.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Nazwę kiwano nadano mu w Nowej Zelandii, pochodzi ona od słów kiwi i banan, gdyż przypomina pod względem smaku i aromatu te owoce. W anglojęzycznych krajach nazywany jest też rogatym ogórkiem, lub rogatym afrykańskim melonem[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-03].
  2. 2,0 2,1 Cucumis metulifer (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-03].
  3. Według Germplasm Resources Information Network (GRIN) prawidłowa nazwa to C. metulifer, mimo że gatunek opisany został przez autorów jako C. metuliferus. Korekta nazwy wynika z korekty gramatycznej wymaganej zgodnie z art. 32.7 Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Botanicznej.
  4. 4,0 4,1 dr Konstanty Grudzień. Kiwano. [dostęp 2007-11-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]