Omar al-Baszir

Omar al-Baszir عمر حسن احمد البشير
Data i miejsce urodzenia	1 stycznia 1944 Husz Bannaka
7. Prezydent Sudanu
Przynależność polityczna	Kongres Narodowy
Okres urzędowania	od 30 czerwca 1989
Poprzednik	Ahmed al-Mirghani
15. Premier Sudanu
Przynależność polityczna	Kongres Narodowy
Okres urzędowania	od 30 czerwca 1989 do 16 października 1993
Poprzednik	Sadiq al-Mahdi
Następca	urząd zniesiony
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Omar Hasan Ahmad al-Baszir (arab. عمر حسن احمد البشير = `Umar Ḥasan Aḥmad al-Bašīr, ur. 1 stycznia 1944 w Husz Bannaka) – prezydent Sudanu od 1989.

Kariera wojskowa

Urodził się w 1944 na północy Sudanu. W 1960 wstąpił w szeregi wojsk sudańskich, natomiast w 1966 ukończył Sudańską Akademię Wojskową w Chartumie. Walczył wraz z siłami egipskimi w konflikcie z Izraelem w 1973. W 1975-1979 pełnił obowiązki attaché wojskowego w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, następnie jako dowódca garnizonu w 1979-1981. Od 1981 do 1987 stał na czele brygady spadochronowej w Chartumie.

Zamach stanu

30 czerwca 1989 wraz z grupą oficerów przeprowadził zamach stanu przeciwko premierowi Sadiq al-Mahdiemu Zamach ten miał na celu zapobiec ugodzie z Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu (SPLA). Generał Baszir sprzeciwił się realizacji porozumienia, które umożliwiało wprowadzenie prawa świeckiego na południu kraju. Baszir ogłosił się szefem Rady Rewolucyjnej składającej się z 15 członków. Wydał dekret konstytucyjny rozwiązujący rząd. W kolejnych dekretach doprowadził do rozwiązania partii politycznych oraz unii handlowych.

W obawie przed niezadowoleniem społeczeństwa i próbami zdetronizowania wprowadził stan wyjątkowy oraz zakaz demonstracji antyrewolucyjnych.

W kwietniu 1990 został straconych 31 oficerów policyjnych i wojskowych po domniemanej próbie zamachu stanu. Dziennikarze i dyplomacja oskarżała Baszira, że był to jedynie pretekst dla usunięcia podejrzanych oficerów.

W marcu 1991 uchwalono ustawę wprowadzającą prawo szariatu we wszystkich prowincjach kraju z wyjątkiem południa.

Prezydencja

Baszir rozwiązał Radę Rewolucyjną w październiku 1993 zapowiadając powrót rządu cywilnego. W 1996 odbyły się bezpartyjne wybory prezydenckie oraz do Zgromadzenia Narodowego. Baszir zwyciężył z 75.7% głosów.

W styczniu 1999 rozpoczęła się legalizacja partii politycznych. Prezydent Baszir założył wraz z Hassanem al-Turabi partię Kongresu Narodowego.

Turabi został zawieszony z przewodnictwa w partii po tym jak zdołał wprowadzić ustawę ograniczającą władze prezydenta i nawoływał do bojkotu jego reelekcji. W grudniu 2000 Baszir wygrywa ponownie wybory z 86.5% głosów.

W grudniu 2001 Baszir zarządził aresztować Hassana al-Turabiego pod zarzutem próby przejęcia władzy, po tym jak jego nowa partia Ludowego Kongresu Narodowego (PNC) podpisała porozumienie z SPLA. Uwolniony został dopiero w październiku 2003 w trakcie rozmów pokojowych mających na celu zakończenie wieloletniej wojny domowej na południu kraju.

Oskarżenie Międzynarodowego Trybunału Karnego

14 lipca 2008, główny prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego, Luis Moreno-Ocampo oskarżył Omara al-Baszira o współodpowiedzialność za zbrodnie ludobójstwa podczas toczącego się na południu kraju konfliktu zbrojnego i inspirowanie masakr w zachodniosudańskiej prowincji Darfur oraz złożył wniosek o wysłanie za nim listu gończego. Trybunał wydał nakaz aresztowania 3 marca 2009. 23 marca 2012 roku Generał Al-Bashir został ciężko ranny. Jego Transporter Opancerzony ostrzelano z wyrzutni RPG. Ewakuowano go śmigłowcem. Ogłosił iż to Amerykanie chcieli go zabić. Powiedział także że nie ugnie sie przed nikim..

Przypisy

Poprzednik Ahmed al-Mirghani

Prezydent Sudanu 1989 do dziś

Następca –