Panspermia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Panspermia

Panspermiahipoteza postawiona przez Svante Arrheniusa mówiąca o tym, że życie na Ziemi jest pochodzenia kosmicznego i dostało się tu przez znajdujące się w kosmosie przetrwalniki bakterii, np. za pośrednictwem meteoroidu, planetoidy lub komety. W szerszym znaczeniu dotyczy możliwości rozprzestrzeniania się życia w obrębie układu planetarnego, a także poza jego obszar.

Koncepcja panspermii nie wyjaśnia powstania życia, a przenosi jedynie problem na inną planetę czy też inny obiekt kosmiczny.

Do uczonych propagujących hipotezę panspermii należą m.in. Neil deGrasse Tyson, Francis Crick i Fred Hoyle.

Problematyka[edytuj | edytuj kod]

Największą trudnością hipotezy panspermii jest kwestia przetrwania organizmów żywych w przestrzeni kosmicznej, bez ochronnego wpływu atmosfery. W 1970 roku członkowie wyprawy Apollo 12 przywieźli na Ziemię elementy lądownika Surveyor 3, które znajdowały się na powierzchni Księżyca, w warunkach próżni kosmicznej, przez 2,5 roku. W jednej z kamer odkryto bakterie Streptococcus mitis, które po czterech dniach na pożywce wznowiły funkcje życiowe[1]. Późniejsza analiza sugeruje jednak, że mogło dojść do skażenia w laboratorium[2]. Niezależnie od tego, eksperyment z 2014 roku pokazał, że plazmidy na powierzchni rakiety są w stanie przetrwać lot kosmiczny, a także najbardziej krytyczny moment: wejście w atmosferę. Cząsteczki DNA w dużej części były w stanie funkcjonować, przekazując informację genetyczną[3].

Udowodniono, że przetrwalniki bakterii potrafią przetrwać w bardzo rozrzedzonej atmosferze na wysokości kilkudziesięciu kilometrów, ponadto że dość niewielkie ilości skały (np. meteoroid) w bardzo dużym stopniu ograniczają negatywne skutki promieniowania występującego w przestrzeni kosmicznej na ich materiał genetyczny. Tak więc mogłyby one teoretycznie przenosić się w meteoroidach i ożywić w korzystnych warunkach na innej planecie.

Badacze z Uniwersytetu Nicejskiego zasugerowali, że przewaga aminokwasów lewoskrętnych w organizmach może być spowodowana kołową polaryzacją światła nowo tworzących się gwiazd, co miałoby potwierdzać hipotezę panspermii[4].

Warianty hipotezy[edytuj | edytuj kod]

Przypadkowa panspermia[edytuj | edytuj kod]

Przypadkowa panspermia zwana też „teorią śmietnika” to hipoteza postawiona przez Thomasa Golda zakładająca, że życie powstało z odpadów cywilizacji pozaziemskiej[5][6].

Ukierunkowana panspermia[edytuj | edytuj kod]

Ukierunkowana panspermia (sterowana panspermia) zakłada, że inteligentne formy życia wysłały celowo bakterie na Ziemię. Zrobiły to w specjalnych statkach-tarczach chroniących życie przed promieniowaniem kosmicznym. Ta modyfikacja hipotezy omija argument, że życie zostałoby zabite przez promieniowanie[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. F.J. Mitchell, W.L Ellis. Surveyor III: Bacterium isolated from lunar-retrieved TV camera. „Proceedings of the Lunar Science Conference”. 2. s. 2721-2733. Bibcode1971LPSC....2.2721M. 
  2. Leonard David: Moon Microbe Mystery Finally Solved. SPACE.com, 2011-05-02. [dostęp 2014-11-27].
  3. DNA survives critical entry into Earth’s atmosphere (ang.). Uniwersytet w Zurychu, 2014-11-26. [dostęp 2014-11-27].
  4. Katarzyna Inngram: Życie nie z tej Ziemi. 27 stycznia 2011. [dostęp 2012-02-15].
  5. Gold, T. "Cosmic Garbage," Air Force and Space Digest, 65 (May 1960).
  6. Życie na Ziemi pochodzi od... obcej cywilizacji?

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Svante Arrhenius, Worlds in the Making, Harper, London (1908)
  • Francis Crick, Leslie Orgel, Directed Panspermia, Icarus, 19, 341 (1973)
  • Francis Crick, Life Itself: Its Origin and Nature, Simon and Schuster, 1981, ISBN 0-7088-2235-5 (ang.)
  • Fred Hoyle, The Intelligent Universe, Michael Joseph Limited, London 1983, ISBN 0-7181-2298-4 (ang.)
  • Mileikowsky, C. et. al., Natural transfer of viable microbes in space, Icarus 145, 391–427 (2000)
  • Paul Davies, How bio-friendly is the universe, Conference Report 2004, arXiv:astro-ph/0403050 (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]