Pillnitz
|
|||
| Miasto | Drezno | ||
| Status | dzielnica | ||
| Zespół dzielnic | Pillnitz i Hosterwitz z Niederpoyritz, Oberpoyritz i Söbrigen | ||
| Założono | 1950 | ||
| Powierzchnia | 9,08 km² | ||
| Ludność (2004) • liczba ludności • gęstość |
3 332 367 os./km² |
||
Położenie na planie Drezna |
|||
|
Położenie na mapie świata
  Pillnitz i Hosterwitz
|
|||
 51°00′32″N 13°52′27″E / 51.008888888889, 13.874166666667Na mapach: 51°00′32″N 13°52′27″E / 51.008888888889, 13.874166666667 |
|||
Pillnitz - obecnie jedna z dzielnic niemieckiego Drezna, położona we wschodniej części miasta nad Łabą. Można się tu dostać autobusem, statkiem rzecznym komunikacji miejskiej i Drezdeńskiej Białej Floty, pieszo bądź rowerem po nadrzecznym bulwarze. Atrakcją turystyczną Pillnitz jest pałac w stylu japońskim.
Park wokół pałacu założono w 1539, podczas budowy kościoła. Budynki były później przebudowywane na styl barokowy i japoński, a pierwszy kościół zburzono. Następnie posiadłość otrzymała w darze hrabina Cosel, jedna z wielu kobiet Augusta Mocnego. Około 1724 część budynków odnowiono w stylu francuskim.
Obecnie w parku znajduje się między innymi oranżeria oraz kilkusetletnie drzewo kameliowe. Jest tu także wiele cennych roślin, nie należy jednak mylić parku w Pillnitz z ogrodem botanicznym, który w Dreźnie mieści się gdzie indziej. W obiektach pałacowych urządzono obecnie muzea.
W 1791 Pillnitz zapisało się w historii Europy deklaracją z Pillnitz, w której Leopold II i Fryderyk Wilhelm II wezwali pozostałych europejskich władców do przywrócenia ładu w ogarniętej rewolucją Francji, co we Francji potraktowano jak wypowiedzenie wojny.
W latach 1920–1939 w jednym ze skrzydeł pałacu w Pillnitz działała pracownia tkacka Wandy Bibrowicz, wykonująca prace tkackie, m.in. gobeliny dla reprezentacyjnych obiektów, jak ratusze czy sale konferencyjne[1].
Pillnitz to tradycyjne miejsce wyrobu wina. Było także jednym z miejsc najbardziej poszkodowanych podczas powodzi tysiąclecia w 2002.
