Plac Józefa Weyssenhoffa w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Bydgoszcz flag.svg Bydgoszcz
plac
Weyssenhoffa
Śródmieście (Bydgoszcz)
Fragment pierzei północnej
Fragment pierzei północnej
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
plac Weyssenhoffa
plac Weyssenhoffa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Weyssenhoffa
plac Weyssenhoffa
Ziemia 53°07′48,2160″N 18°00′52,4704″E/53,130060 18,014575
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Plac Weyssenhoffaplac położony w Śródmieściu Bydgoszczy.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Plac Weyssenhoffa znajduje się u zbiegu ulic: al. Mickiewicza, al. Ossolińskich i ul. Powstańców Wielkopolskich.

Nazwy[edytuj | edytuj kod]

Patronem placu jest Józef Weyssenhoff – pisarz i krytyk literacki, związany z Bydgoszczą, w latach 1924-1928 mieszkający w kamienicy Plac Weyssenhoffa 1. W 1960 r. na murze kamienicy umieszczono tablicę pamiątkową ku czci pisarza wg projektu art. plast. Bronisława Z. Nowickiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plac założono w 1903 r. w ramach zabudowy urbanistycznej terenu zwanego Hempelscher Felde. W latach 1903-1908 przy al. Ossolińskich powstał kompleks zabudowań Instytutu Rolniczego im. cesarza Wilhelma (niem. Kaiser-Wilhelm-Insitut für Landwirtschaft). Główny budynek tego kompleksu powstał u zbiegu alei: Mickiewicza i Ossolińskich. Przed budynkiem głównym zakładu utworzono trójkątny plac z promieniście rozchodzącymi się dwujezdniowymi alejami[2]:

W tym samym czasie do placu dociągnięto również wytyczoną od wschodu ul. Powstańców Wielkopolskich i Niemcewicza (niem. Lessingstrasse).

Plac miał formę obszernego skrzyżowania, z trójkątnym zieleńcem pośrodku[3] Zieleniec posiadał powierzchnię 0,26 ha i był oddzielony krawężnikami od jezdni. Pośrodku wykonano kwietniki, zasadzono krzewy i trzy drzewa. W 1926 r. zmieniono kompozycję roślin oraz nasadzono drzewa iglaste i liściaste[4].

W latach 1905-1911 powstała północna pierzeja placu złożona z pięciokondygnacyjnych kamienic zbudowanych w stylu secesji i historyzmu malowniczego.

Obecnie Plac Weyssenhoffa stanowi nietypowe skrzyżowanie dróg równorzędnych, oznaczone znakami A-5 Znak A-5.svg.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekt Lata budowy Styl arch. Nr rej. zab. Uwagi Zdjęcie
Kamienica pl. Weyssenhoffa 1 1905-1906 secesja Kamienica wzniesiona według projektu architekta Rudolfa Kerna
Bdg plWeyssenhoffa 3 07-2013.jpg
Kamienica pl. Weyssenhoffa 3 1905-1907 secesja Kamienica wzniesiona według projektu architekta Ericha Lindenburgera.
Bdg plWeyssenhoffa 3 01-2014.jpg
Kamienica pl. Weyssenhoffa 5 1908-1909 secesja Kamienica wzniesiona według projektu architekta Paula Böhma.
Bdg plWeyssenhoffa5i 2 01-2014.jpg
Kamienica pl. Weyssenhoffa 7 1909-1910 secesja
Bdg plWeyssenhoffa7 2 01-2014.jpg
Kamienica pl. Weyssenhoffa 9 1910-1911 secesja A/1522 Kamienica wzniesiona według projektu architekta Georga Baeslera.
Plac Weyssenhoffa 7 - kamienica.jpg
Budynek UKW pl. Weyssenhoffa 11 1903-1906 Historyzm A/709 Budynek dawnych Instytutów Rolniczych, mieszczący niektóre jednostki Wydziału Matematyki, Fizyki i Techniki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.
Bdg UKW alOssolinskich 5 07-2013.jpg

Przypisy

  1. Umiński, Janusz: Bydgoszcz. Przewodnik, Regionalny Oddział PTTK „Szlak Brdy” Bydgoszcz 1996. str. 115
  2. Okoń Emanuel, Tandecki Janusz. Bydgoszcz - historia i rozwój przestrzenny. [w.] Czachorowski Antoni red.: Atlas historyczny miast polskich. Tom II Kujawy. Zeszyt I Bydgoszcz. Uniwersytet Mikołaja Kopernika. Toruń 1997
  3. na podstawie mapy Bydgoszczy z 1915 r.
  4. Kuczma Rajmund: Zieleń w dawnej Bydgoszczy. Instytut Wydawniczy „Świadectwo”. Bydgoszcz 1995

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czachorowski Antoni red. Atlas historyczny miast polskich. Tom II Kujawy. Zeszyt 1. Bydgoszcz. Toruń: Uniwersytet Mikołaja Kopernika, 1997
  • Kuczma Rajmund: Zieleń w dawnej Bydgoszczy. Instytut Wydawniczy „Świadectwo”. Bydgoszcz 1995
Plac Weyssenhoffa - widok od al. Ossolińskich
Plac Weyssenhoffa - widok od al. Ossolińskich