Uniwersytet Kazimierza Wielkiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Universitas Casimiri Magni
Kazimierz Wielki University in Bydgoszcz
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Data założenia 28 czerwca 1969 (WSN), 1 września 2005 (UKW)
Typ uczelni publiczna
Patron uczelni Kazimierz III Wielki
Państwo  Polska
Adres ul. Jana Karola Chodkiewicza 30
85-064 Bydgoszcz
Liczba pracowników
• naukowych
1100
665[1]
Liczba studentów 13 272[2]
Rektor prof. dr hab. Janusz Ostoja-Zagórski (od roku akademickiego 2012/13)
Członkostwo Socrates-Erasmus, Leonardo da Vinci
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Ziemia 53°07′51″N 18°01′11″E/53,130833 18,019722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Kazimierz III Wielki – patron bydgoskiego uniwersytetu (na zdjęciu jego pomnik w Bydgoszczy). Król - urodzony na Kujawach - był założycielem Akademii Krakowskiej w 1364, dawcą praw miejskich Bydgoszczy w 1346 r. oraz budowniczym zamku bydgoskiego (1343-1360)
Budynek dawnych Instytutów Rolniczych (zał. 1906), mieszczący niektóre jednostki Wydziału Matematyki, Fizyki i Techniki UKW
Copernicanum - siedziba Instytutu Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej przy Placu Kościeleckich
Budynek Wydziału Humanistycznego, Instytutu Filologii Polskiej i Kulturoznawstwa przy ul. Jagiellońskiej
Centrum Kultury Fizycznej i Sportu
Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski na uroczystej inauguracji roku akademickiego 2005/2006
Logo Uniwersytetu na budynku Copernicanum

Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (UKW) – publiczna szkoła wyższa (uniwersytet pełnoprofilowy) w Bydgoszczy, której geneza sięga 1969 roku. Jej struktura organizacyjna oraz nazwa była zmieniana trzykrotnie:

Pierwszym rektorem został prof. dr hab. Adam Marcinkowski.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy to uczelnia o sześciu wydziałach, największa w mieście i druga w regionie kujawsko-pomorskim pod względem liczby profesorów, studentów i absolwentów, jak również liczby oferowanych kierunków studiów i form kształcenia. Proces dydaktyczny realizowany jest na studiach licencjackich i inżynierskich (I stopnia), magisterskich uzupełniających (II stopnia) oraz doktoranckich (III stopnia). Uniwersytet prowadzi również studia podyplomowe o kilkudziesięciu specjalnościach. Ofertę edukacyjną tworzy ok. 100 kierunków studiów i specjalności. W 2010 roku na UKW studiowało 14 tysięcy studentów, z czego ok. 33% stanowiły osoby spoza regionu kujawsko-pomorskiego. W tym roku na uczelni pracowało ok. 1100 osób, w tym 665 nauczycieli akademickich, 150 profesorów (w tym 60 tytularnych)[3].

W 2010 wydziały Uniwersytetu posiadały dziewięć uprawnień nadawania stopnia naukowego doktora (literaturoznawstwo, językoznawstwo, pedagogika, psychologia, historia, nauka o polityce, dyrygentura, biologia, mechanika) oraz dwa uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego (pedagogika, historia)[3].

Uczelnia bierze udział w wielu projektach badawczych oraz współpracuje z jednostkami polskimi i zagranicznymi (w 2010 41 umów z uczelniami z 18 krajów). UKW prowadzi od 1999 bydgoski Ogród Botaniczny (arboretum) oraz liczne inicjatywy ukierunkowane na lokalną społeczność, m.in. Bydgoski Festiwal Nauki, Uniwersytet Trzeciego Wieku, Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego, Szkołę NATO, Stowarzyszenie Etyki Słowa, Szlaki Pamięci oraz liczne konkursy i imprezy plenerowe[3]. Osada wioślarska UKW co roku uczestniczy w regatach Wielka Wioślarska o Puchar Brdy, gdzie rywalizuje z osadami uczelni europejskich, w tym Oxfordu i Cambridge. Od 2008 uczestniczy również w prestiżowych regatach w Henley-on-Thames na Tamizie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstanie Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego nawiązuje do wieloletnich starań ulokowania w Bydgoszczy uczelni wyższej typu uniwersyteckiego. W okresie zaboru pruskiego tę niezrealizowaną wizję motywowano głównie przyspieszeniem w regionie nadnoteckim i na Pomorzu procesów germanizacyjnych. Starania podejmowane od 1872 zostały uwieńczone w 1902 ulokowaniem w Bydgoszczy Instytutów Rolniczych, a w 1916 powstała Akademia Przemysłu Artystycznego, w zamyśle zalążek przyszłej uczelni artystycznej. W 1920 polskie władze, w związku z sytuacją na terenach wschodnich, zaproponowały przeniesienie Uniwersytetu Stefana Batorego z Wilna do Bydgoszczy. Idea ta okazała się wkrótce bezprzedmiotowa. Przejściowo w Bydgoszczy funkcjonowała natomiast Wyższa Szkoła Gospodarstwa Wiejskiego[4] (1920-23). Po zakończeniu II wojny światowej sprawa ulokowania w województwie pomorskim (bydgoskim) uniwersytetu była jedną z zasadniczych kwestii nurtujących ówczesne władze i społeczeństwo. Prace przygotowawcze przebiegały z wielkimi trudnościami; przede wszystkim wielokrotnie zmieniały się koncepcje co do miejsca powołania i struktury uniwersytetu. Jedna z koncepcji - wysunięta m.in. przez prof. Ludwika Kolankowskiego proponowała utworzenie na bazie przeniesionego do Polski Uniwersytetu Wileńskiego – uczelni sześciowydziałowej mieszczącej się w trzech miastach: Toruniu, Gdańsku i Bydgoszczy. Ostatecznie 24 sierpnia 1946 dekretem KRN powołano do życia Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, natomiast w Bydgoszczy w 1951 otwarto uczelnię techniczną, której rozwój po trudnym okresie w latach 50., nabrał dynamiki w latach 60. i 70. XX wieku[5].

Wyższa Szkoła Nauczycielska 1969-1974[edytuj | edytuj kod]

Dynamiczny rozwój szkolnictwa wyższego i środowiska naukowego w Bydgoszczy w latach 60. XX w., którego reprezentantem i wyrazicielem stało się od 1959 Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, stworzył podstawy do ukształtowania się w Bydgoszczy obok istniejącego już ośrodka nauk technicznych i przyrodniczych, także ośrodka nauk humanistycznych i społecznych[6]. W konsekwencji tego procesu w roku akademickim 1968/1969 rozpoczęto prace nad powołaniem Wyższej Szkoły Nauczycielskiej. Wśród organizatorów uczelni, która należała do czterech pierwszych w Polsce samodzielnych szkół powstałych dla kształcenia nauczycieli szkół podstawowych na poziomie wyższym, byli ówcześni kierownicy Studium Nauczycielskiego: dr Edmund Trempała, dr Jerzy Konieczny, a od czerwca 1969 r. przybyły z WSP w Gdańsku doc. dr Jerzy Danielewicz[5]. Uczelnię kreowano Zarządzeniem Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego 28 czerwca 1969. Pierwszym rektorem został doc. dr Jerzy Danielewicz (do 1971), zaś kolejnym prof. dr hab. Bogdan Głębowicz.

Początkowo szkoła posiadała dwa wydziały:

Zorganizowano 8 zakładów naukowych oraz 6 pracowni specjalistycznych. Większość pracowników stanowili byli wykładowcy Stadium Nauczycielskiego. Część kadry pochodziła także z UMK w Toruniu i Uniwersytetu Gdańskiego[5].

Siedzibą uczelni był od początku budynek przy ul. Chodkiewicza 30, dotychczas użytkowany przez bydgoskie Studium Nauczycielskie[7]. W 1971 uczelnia stała się szkołą trójwydziałową, a w 1972 kształciła 2,4 tys. studentów. Działalność kulturalna studentów ogniskowała się w otwartym w 1970 klubie „Beanus” w podziemiach budynku uczelni.

Wyższa Szkoła Pedagogiczna 1974-2000[edytuj | edytuj kod]

W dniu października 1974 uczelnia otrzymała status akademicki poprzez przekształcenie w Wyższą Szkołę Pedagogiczną z uruchomieniem pełnego programu studiów magisterskich. W 1976 osiągnęła pełny czteroletni cykl kształcenia w ramach trzech wydziałów: humanistycznego z 5 kierunkami, pedagogicznego z 6 specjalnościami i matematyczno-przyrodniczego z 2 kierunkami. Ilościowemu rozwojowi uczelni towarzyszył wzrost bazy lokalowej, zaplecza naukowo-badawczego i kadry. W 1977 uczelnia zatrudniała 20 docentów i 56 doktorów. W 1979 na uczelni studiowało 4,4 tys. studentów, a kadra naukowa liczyła 254 osoby, w tym 5 profesorów, 30 docentów i 67 doktorów[6]. W latach 1973-75 zrealizowano program inwestycyjny, obejmujący budowę domu studenckiego ze stołówką przy ul. Ogińskiego, podobnego domu przy ul. Łużyckiej oraz stołówki przy ul. Jana Karola Chodkiewicza. Plan na lata 1975-80 przewidywał budowę gmachu biblioteki głównej oraz 11-kondygnacyjnego budynku dydaktycznego z aulą na terenie między ul. Chodkiewicza i Powstańców Wlkp[7]. W 1980 uczelnia dysponowała 4 domami studenckimi o 988 miejscach[8].

W latach 80. XX w. mimo dramatycznych wydarzeń politycznych i kryzysu gospodarczego, nastąpił dalszy rozwój uczelni. Próbowano wówczas zrealizować dwa pomysły: integracji uczelni z UMK w Toruniu lub przekształcenia jej w uniwersytet. Obie koncepcje nie znalazły uznania: pierwsza w toruńskim środowisku naukowym, a drugiej - mimo wstępnej decyzji Ministerstwa Oświaty, nie wprowadzono w życie[9]. W 1986 uczelnia uzyskała pierwsze uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora (pedagogika). W 1990 na WSP studiowało 5 tys. studentów na 12 kierunkach nauczania. Kadrę stanowiło m.in. 46 profesorów, 18 doktorów habilitowanych oraz 125 adiunktów. Bazę materialną powiększono o nowy budynek dla uczelnianej biblioteki[9].

W latach 90. XX w. uczelnia uzyskała znaczną dynamikę rozwojową, wyrażającą się m.in. w znaczącym przyroście liczby studentów i kadry naukowej. Od 1990 do 2000 r. liczba studentów wzrosła z 5 do 18 tys., a nauczycieli akademickich z 400 do 700[9]. WSP kształciła w różnych formach i cyklach kształcenia. Oprócz pięcioletnich studiów magisterskich, oferowała również studia zawodowe (licencjackie), magisterskie uzupełniające w trybie dziennym i zaocznym oraz podyplomowe. Oprócz specjalności typowo pedagogicznych, istniały także kierunki uniwersyteckie, m.in. psychologia, obecna na bydgoskiej uczelni jako jedynej z wyższych szkół pedagogicznych w kraju. Uczelnia wyróżniała się także w kraju pod względem prowadzonych na niej badań naukowych. Słabą jej stroną była natomiast skromna baza lokalowa, gdyż WSP ominął boom inwestycyjny, jaki inne uczelnie przeżywały w latach 70. Baza noclegowa dla studentów obejmowała 5 akademików z ponad 1000 miejsc[9].

W 1994 pojawiła się koncepcja utworzenia Uniwersytetu Bydgoskiego z połączenia wszystkich istniejących w mieście uczelni publicznych. W świetle ówczesnych przepisów prawa, nowa federacyjna uczelnia spełniałaby z nawiązką kryteria uniwersyteckie. Gdy ta koncepcja nie zyskała uznania w bydgoskim środowisku naukowym, zaczęto forsować pomysł samodzielnego przekształcenia WSP w uniwersytet, poprzez stopniowy wzrost potencjału naukowego uczelni, popierany usilnie przez władze miejskie (darowizny budynków, mieszkań dla naukowców sprowadzanych z innych ośrodków itd.)[10]. Rada Miejska Bydgoszczy ustanowiła 1996 rokiem Uniwersytetu Bydgoskiego, a koncepcja powołania uniwersytetu stała się jednym ze strategicznych celów miasta i społeczeństwa regionu[11]. Dzięki przychylności władz WSP poszerzyła bazę lokalową. Pozyskano budynki przy ul. Przemysłowej, Staffa, Chodkiewicza, Baczyńskiego, a w willi przy ul. Berwińskiego w 1998 umieszczono jedyne w kraju Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego. Wzrastał także poziom naukowy kadry. Kolejne wydziały uzyskiwały uprawnienia do nadawania stopni naukowych: doktora – Wydział Humanistyczny (1997) i doktora habilitowanego – Wydział Pedagogiki i Psychologii (1998) i Humanistyczny (1999)[9]. W maju 1999 grupa posłów złożyła w kancelarii Sejmu RP wniosek o przekształcenie WSP w Akademię. Został on pozytywnie zaopiniowany przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego oraz komisję sejmową[9].

Akademia Bydgoska 2000-2005[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2000 na mocy uchwały sejmowej Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Bydgoszczy została przekształcona w Akademię Bydgoską im. Kazimierza Wielkiego. Był to jedynie etap przejściowy w staraniach, których uwieńczeniem miało być przekształcenie uczelni w uniwersytet[12]. Oferta edukacyjna Akademii w 2000 obejmowała 16 kierunków i 20 specjalności nauczania, z czego 12 uruchomiono w latach 90. XX w. Wśród nowych kierunków znalazły się filologie obce (angielska i niemiecka), lingwistyka, administracja, politologia, wychowanie fizyczne, biologia, geografia, fizyka i wiele innych[9]. Uczelnia funkcjonowała nadal w strukturze trójwydziałowej; posiadała 5 uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora (pedagogika, psychologia, historia, literaturoznawstwo, językoznawstwo) i dwa - doktora habilitowanego[13].

W 2003 rektor AB prof. Adam Marcinkowski podjął ostatnią próbę fuzji uczelni z bydgoską Akademią Techniczno-Rolniczą, co przesądziłoby o utworzeniu Uniwersytetu Bydgoskiego. W 2004 władze Akademii Medycznej w Bydgoszczy nie zdecydowały się na jej włączenie do mającego powstać uniwersytetu, w zamian decydując się na fuzję z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. W obliczu fiaska tych inicjatyw, Akademia Bydgoska skoncentrowała się na samodzielnym spełnieniu kryteriów uniwersyteckich. Działania podejmowane w tym kierunku, które wspierały władze i społeczeństwo miasta zostały uwieńczone powodzeniem w 2005 roku.

Uniwersytet Kazimierza Wielkiego[edytuj | edytuj kod]

W 2004 grupa ponad 100 posłów złożyła w kancelarii Sejmu RP wniosek o przekształcenie Akademii Bydgoskiej w Uniwersytet. 21 kwietnia 2005 Sejm RP przyjął ustawę o powołaniu Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (Dz.U. z 2005 nr 90 poz. 755). 13 maja 2005 swój podpis pod ustawą złożył prezydent RP[14].

W okresie 2005-10 uczelnia uzyskała kolejne cztery uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora. W 2009 powołano nowy Wydział Administracji i Nauk Społecznych. Listę kierunków studiów wzbogacono m.in. o: filozofię, socjologię, kulturoznawstwo, dziennikarstwo i komunikację społeczną. Wśród nauk przyrodniczych pojawiły się: biotechnologia, ochrona środowiska, turystyka i rekreacja, mechatronika i inne. Poza tym uczelnia nadal jest głównym ośrodkiem kształcenia kadr pedagogicznych i psychologicznych w regionie kujawsko-pomorskim. Po 2005 podjęto remonty zabytkowych budynków w gestii uczelni (Copernicanum, budynki Instytutów Rolniczych, główny kampus przy ul. Chodkiewicza) oraz domów studenta[15].

Od 2009 UKW realizowała dwa europejskie projekty inwestycyjne poszerzające bazę materialną uczelni: budowę gmachu Biblioteki Głównej przy ul. Michała Kleofasa Ogińskiego, ukończoną w październiku 2013 (dofinansowanie z UE 42 mln zł) oraz oddane do użytku w lutym 2013 Uczelniane Centrum Edukacji Kultury Fizycznej i Sportu przy kompleksie „Polonii” (dofinansowanie z UE 21 mln zł)[16]. Ze środków UE zrealizowano również rozbudowę Laboratorium Mikotoksyn.

Władze (od roku akademickiego 2012/13)[edytuj | edytuj kod]

  • Rektor: prof. dr hab. Janusz Ostoja-Zagórski
  • Prorektor ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą: prof. dr hab. Sławomir Kaczmarek
  • Prorektor ds. Dydaktycznych i Jakości Kształcenia: dr hab. Mariusz Zawodniak, prof. UKW
  • Prorektor ds. Finansów i Rozwoju: dr hab. Piotr Malinowski, prof. UKW

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Wydział Administracji i Nauk Społecznych (ul. M.K. Ogińskiego 16)
    • Instytut Filozofii
    • Instytut Prawa, Administracji i Zarządzania
    • Katedra Informacji Naukowej i Bibliologii
    • Katedra Socjologii
  • Wydział Humanistyczny (ul. Jagiellońska 11)
    • Instytut Filologii Polskiej i Kulturoznawstwa
    • Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych
    • Instytut Nauk Politycznych
    • Instytut Neofilologii i Lingwistyki Stosowanej
    • Katedra Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej
    • Katedra Germanistyki
  • Wydział Nauk Przyrodniczych[17] (ul. M.K. Ogińskiego 16)
    • Instytut Biologii Eksperymentalnej
    • Instytut Biologii Środowiska
  • Wydział Pedagogiki i Psychologii (ul. J.K. Chodkiewicza 30)
    • Instytut Pedagogiki
    • Instytut Psychologii
  • Wydział Matematyki, Fizyki i Techniki (ul. J.K. Chodkiewicza 30)
    • Instytut Techniki
    • Instytut Fizyki
    • Instytut Matematyki
    • Instytut Mechaniki i Informatyki Stosowanej
  • Wydział Kultury Fizycznej, Zdrowia i Turystyki[18]
    • Instytut Geografii (ul. Mińska 15)
    • Instytut Kultury Fizycznej (ul. M.K. Ogińskiego 16)
  • Instytut Edukacji Muzycznej[19] (od 1 października 2012 instytut na prawach wydziału[20])
    • Katedra Dyrygentury
    • Katedra Dydaktyki Fortepianu
    • Katedra Edukacji i Animacji Kultury Muzycznej
    • Katedra Kształcenia Wokalnego
    • Katedra Teorii Muzyki
    • Zakład Muzyki Instrumentalnej i Estradowej
  • Jednostki międzywydziałowe
    • Studium Języków Obcych
    • Studium Pedagogiczne
    • Studium Praktyk Zawodowych
    • Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
  • Jednostki ogólnouczelniane
    • Biblioteka Główna Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego - zawiera ponad 730 tys. woluminów;
    • Alliance française (od 2002) - zajmuje się nauczaniem języka francuskiego, włoskiego i hiszpańskiego oraz organizowaniem imprez kulturalnych;
    • Centrum Badań Psychologicznych im. Kurta Lewina (od 2005 r.) - jedyny ośrodek w Europie Środkowo-Wschodniej promujący teorię Lewina;
    • Centrum Nauczania Języka Polskiego dla Obcokrajowców;
    • Kazimierzowski Uniwersytet Trzeciego Wieku (od 1996);
    • Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego (od 1998) - gromadzi materiały dotyczące dziejów polskiej dyplomacji i emigracji; przy muzeum powstał w 2008 Ośrodek Badań i Dokumentacji Polskich Służb Konsularnych (jedyna w kraju placówka tego typu), nad którym patronat sprawuje Ministerstwo Spraw Zagranicznych;
    • Wydawnictwo

Wydziały i kierunki[edytuj | edytuj kod]

W 2010 UKW posiadał 6 wydziałów, 30 kierunków i ok. 100 specjalności nauczania[21].

Baza lokalowa[edytuj | edytuj kod]

Niektóre budynki w gestii uczelni:

Obiekt Rok wzniesienia budynku Dzielnica Bydgoszczy Uwagi Zdjęcie
Budynek przy ul. J.K. Chodkiewicza 30 – kampus główny 1938 Śródmieście Mieści Rektorat, Biuro Rekrutacji, Dział Dydaktyki, Dział Spraw Studenckich, Biblioteka Główna, Studium WF i Sportu, Studium Praktyk Zawodowych, Studium Języków Obcych, Wydział Pedagogiki i Psychologii (dziekanat, Instytut Pedagogiki, Instytut Edukacji Muzycznej), Wydział Matematyki, Fizyki i Techniki (dziekanat, Instytut Techniki), Wydział Nauk Przyrodniczych (Instytut Biologii i Ochrony Środowiska, Laboratorium Mitotoksyn).
UKW kampus Chodkiewicza 2.JPG
ul. M. Kopernika 1 - Copernicanum 1907 Śródmieście Instytut Mechaniki i Informatyki Stosowanej
Copernicanum 2010 2.jpg
pl. J. Weyssenhoffa 1 – dawny budynek główny Instytutów Rolniczych w Bydgoszczy 1906 Śródmieście Mieści Instytut Matematyki, Katedrę Fizyki oraz Instytut Mechaniki Środowiska i Informatyki Stosowanej Wydziału Matematyki, Fizyki i Techniki oraz Filię Biblioteki Głównej
Bdg Instytuty Rolnicze panorama 2.jpg
al. Ossolińskich 12 – dawny budynek Instytutów Rolniczych w Bydgoszczy 1906 Śródmieście Mieści Zakład Zoologii, Ekologii i Botaniki Wydziału Nauk Przyrodniczych
Bdg Instytuty Rolnicze 4.jpg
ul. Powstańców Wlkp. 2 – dawny budynek Instytutów Rolniczych w Bydgoszczy 1906 Śródmieście Mieści Instytut Pedagogiki Wydziału Pedagogiki i Psychologii
Instytuty Rolnicze Bydgoszcz Powst Wlkp 2.jpg
pl. Kościeleckich 8 1890 Stare Miasto Budynek w gestii uczelni od 2010 r.
Bdg UKWKościeleckich 05-2013.jpg
ul. M.K. Ogińskiego 2013 Śródmieście Biblioteka Główna UKW
Bdg UKW bibl a 05-2013.jpg
ul. M.K. Ogińskiego 1 Śródmieście Mieści Katedrę Filozofii i Socjologii Wydziału Humanistycznego
ul. L. Staffa 1 Mieści Instytut Psychologii Wydziału Pedagogiki i Psychologii oraz Filię Biblioteki Głównej
UKW Staffa 1 Collegium Psychologicum.jpg
ul. Grabowa 2 Osiedle Leśne Mieści Instytut Filologii Rosyjskiej i Lingwistyki Stosowanej, Katedrę Filologii Germańskiej, Katedrę Anglistyki i Językoznawstwa Ogólnego Wydziału Humanistycznego oraz Filię Biblioteki Głównej
UKW Grabowa 2 a.jpg
ul. Mińska 15 Flisy Mieści Katedrę Geografii Wydziału Nauk Przyrodniczych
UKW Mińska 15.jpg
ul. Jagiellońska 11 1958 Śródmieście Mieści dziekanat Wydziału Humanistycznego, Instytut Filologii Polskiej i Kulturoznawstwa oraz Bibliotekę Polonistyczną (filię Biblioteki Głównej)
Bdg Jagiellońska UKW 05-2013.jpg
ul. Przemysłowa 34 Siernieczek Mieści Instytut Nauk Politycznych, Instytut Prawa i Administracji oraz Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych Wydziału Humanistycznego oraz Filię Biblioteki Głównej
UKW Przemysłowa 34.jpg
ul. J.K. Chodkiewicza 51 Bielawy Mieści Zakład Ochrony Środowiska Wydziału Nauk Przyrodniczych
UKW Chodkiewicza 51.jpg
ul. R. Berwińskiego 4 Śródmieście Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego
Muzeum Dyplomacji Bydgoszcz.jpg
ul. M.K. Ogińskiego 16 1975 Śródmieście Do 2008 r. Dom Studenta nr 1; obecnie mieści Wydział Administracji i Nauk Społecznych oraz Wydział Przyrodniczy
Ogińskiego 16 Bydgoszcz.jpg
ul. Łużycka 21 1975 Skrzetusko Dom Studenta
Akademik UKW Łużycka 21 bis.jpg
ul. Łużycka 24 1975 Skrzetusko Dom Studenta
Akademik UKW Łużycka bis.jpg
ul. Sportowa 2 Skrzetusko Centrum Kultury Fizycznej i Sportu (pływalnia i hala sportowa dawnego BKS Polonia przebudowane w latach 2010-2012)
Centrum Sportu UKW.JPG

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Medale Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego[edytuj | edytuj kod]

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://www.perspektywy.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=8&Itemid=24&uczelniaId=83 dostęp
  2. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 108, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 http://www.ukw.edu.pl/strona/uczelnia dostęp 8-06-2011
  4. na bazie tej uczelni przeniesionej w 1923 do Cieszyna w 1950 powołano Akademię Rolniczą w Olsztynie
  5. 5,0 5,1 5,2 Rulka Janusz: Szkolnictwo wyższe w Bydgoszczy. [w.] Bydgoszcz w latach 1920-1970. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Popularnonaukowe nr 6. Bydgoszcz 1972
  6. 6,0 6,1 Bednarski Henryk: Szkolnictwo wyższe i środowisko naukowe. [w.] Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Praca zbiorowa pod red. Stanisława Michalskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1988, s. 215-224
  7. 7,0 7,1 Rulka Janusz: Wyższa Szkoła Nauczycielska w Bydgoszczy w latach 1969-1972. [w.] Kronika Bydgoska IV. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe
  8. Kwaśniewska Krystyna: Szkolnictwo wyższe w służbie miasta i regionu. [w.] Kronika Bydgoska VI. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 Zieliński Tomasz: W kierunku uniwersytetu. [w.] Kalendarz Bydgoski 2001
  10. Pastuszewski Stefan: Nowy uniwersytet ?. [w.] Kalendarz Bydgoski 1994
  11. Pastuszewski Stefan: Jednak bliżej uniwersytetu. [w.] Kalendarz Bydgoski 1997
  12. Historia szkolnictwa wyższego w Bydgoszczy. Praca zbiorowa pod red. Zygmunta Mackiewicza. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Bydgoszcz 2004. ISBN 83-917322-7-4
  13. Romeyko-Baciarelli Krystyna: Miasto studentów. [w.] Kalendarz Bydgoski 2004
  14. Bujakiewicz Joanna: Mamy uniwersytet. [w.] Kalendarz Bydgoski 2006
  15. Zieliński Tomasz: Diamenty Kazimierza Wielkiego. [w.] Kalendarz Bydgoski 2010
  16. Fundusze Europejskie - portal o dotacjach - Ponad 42 mln zł na bibliotekę w Bydgoszczy - Artykuł
  17. Wydział Nauk Przyrodniczych. W: Struktura [on-line]. www.ukw.edu.pl. [dostęp 2013-02-16].
  18. Wydział Kultury Fizycznej, Zdrowia i Turystyki. W: Struktura [on-line]. www.ukw.edu.pl. [dostęp 2013-02-16].
  19. Instytut Edukacji Muzycznej. W: Struktura [on-line]. www.ukw.edu.pl. [dostęp 2013-02-16].
  20. O Instytucie Edukacji Muzycznej. W: Struktura [on-line]. www.ukw.edu.pl. [dostęp 2013-02-16].
  21. http://www.ukw.edu.pl/strona/uczelnia dostęp 8-10-2012
  22. Uniwersytet uhonorował prezydenta Komorowskiego. www.gazeta.pl, 25 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bednarski Henryk. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe (1959-1979). Studium historyczno-socjologiczne. Prace Wydziału Nauk Humanistycznych. Seria F, nr 12. Bydgoszcz 1979. ISBN 83-917322-7-4
  • Bednarski Henryk: Szkolnictwo wyższe i środowisko naukowe. [w.] Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Praca zbiorowa pod red. Stanisława Michalskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1988, s. 215-224
  • Bujakiewicz Joanna: Mamy uniwersytet. [w.] Kalendarz Bydgoski 2006
  • Historia szkolnictwa wyższego w Bydgoszczy. Praca zbiorowa pod red. Zygmunta Mackiewicza. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Bydgoszcz 2004. ISBN 83-917322-7-4
  • Kwaśniewska Krystyna: Szkolnictwo wyższe w służbie miasta i regionu. [w.] Kronika Bydgoska VI. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe
  • Kwaśniewska Krystyna, Rak Mieczysław: Naukowcy Bydgoszczy – słownik biograficzny 1997. Instytut Wydawniczy „Świadectwo”, Bydgoszcz 1997. ISBN 83-85860-48-7, s. 357-381
  • Pastuszewski Stefan: Nowy uniwersytet?. [w.] Kalendarz Bydgoski 1994
  • Pastuszewski Stefan: Jednak bliżej uniwersytetu. [w.] Kalendarz Bydgoski 1997
  • Romeyko-Baciarelli Krystyna: Miasto studentów. [w.] Kalendarz Bydgoski 2004
  • Rulka Janusz: Szkolnictwo wyższe w Bydgoszczy. [w.] Bydgoszcz w latach 1920-1970. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Popularnonaukowe nr 6. Bydgoszcz 1972
  • Rulka Janusz: Wyższa Szkoła Nauczycielska w Bydgoszczy w latach 1969-1972. [w.] Kronika Bydgoska IV. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe
  • Zieliński Tomasz: W kierunku uniwersytetu. [w.] Kalendarz Bydgoski 2001
Kampus przy ul. J.K. Chodkiewicza
Kampus przy ul. J.K. Chodkiewicza