Planete Doc Review

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Planete Doc Review – festiwal filmowy, odbywa się w maju w Warszawie. Jest jednym z nielicznych festiwali w Europie poświęconych w całości długometrażowym filmom dokumentalnym. Pierwsza edycja, o charakterze przeglądu i pod nazwą Warsaw Doc Review, miała miejsce w 2004 r. Od 2005 r. festiwal nosi obecną nazwę, a od 2006 ma charakter konkursowy. Główną nagrodą festiwalu jest Millenium Award.

Filmy z festiwalu dystrybuowane są na DVD w ramach "Magazynu Sztuki Dokumentu", ukazującego się co dwa miesiące. Organizatorem festiwalu jest firma Against Gravity.

W 2006 główną nagrodę otrzymał holenderski film Liczby i marzenia (Dreaming by numbers) w reżyserii Anny Marii Bucchetti. Na festiwalu pokazano m.in. Śmierć człowieka pracy w reżyserii Michaela Glawoggera.

W 2007 zwyciężył Klasztor. Pan Vig i Zakonnica (The Monastery: Mr. Vig and the Nun) w reżyserii Pernille Rose Grønkjær.

W 2008 nagrodę główną zdobył film W górę Jangcy (Up the Yangtze) w reżyserii Yunga Changa, zaś nagrodę publiczności Rozbitkowie (Naufragés des Andes) Gonzalo Arijóna. Po raz pierwszy zaprezentowano również filmy 60-minutowe, które walczyły o "The Magic Hour Award".

W 2009 nagrodę główną zdobył film Odgłosy robaków - zapiski mumii (The Sound of Insects – The Record of a Mummy) szwajcarskiego reżysera Petera Liechti, zaś nagrodę publiczności Yes Meni naprawiają świat (The Yes Men Fix the World) Andy'ego Bichlbauma i Mike'a Bonanno o grupie Yes Men. Poza tym na festiwalu pokazano m.in. takie filmy jak Wiek głupoty (reż. Franny Armstrong), Zaróbmy jeszcze więcej (reż. Erwin Wagenhofer), Chleb nasz powszedni (reż. Nikolaus Geyrhalter) czy Królik po berlińsku (reż. Bartek Konopka).

W 2010 nagrodę główną zdobył film Para do życia w reżyserii Miki Hotakainena i Joonasa Berghalla, zaś nagrodę publiczności La machina w reżyserii Thierry'ego Paladino.

W 2011 nagrodę główną zdobył film Po zachodzie w reżyserii Nikolausa Geyrhaltera, a nagrodę publiczności Armadillo - wojna jest w nas Janusa Metza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]