Poli(octan winylu)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Poli(octan winylu) | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
dwa mery w układzie "głowa do głowy" |
|||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Monomery | octan winylu | ||||||||||||||||
| Struktura meru | -[-CH2CH(OC(O)CH3)-]- | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||
Poli(octan winylu) (PVA, PVAC) – polimer winylowy, pochodna poli(alkoholu winylowego).
Otrzymywany jest w wyniku polimeryzacji octanu winylu.
Zależnie od stopnia polimeryzacji jest miękki, żywicowaty lub kruchy. Poli(octan winylu) był niegdyś stosowany do produkcji płyt gramofonowych. Obecnie jest głównie stosowany jak składnik klejów i farb emulsyjnych oraz mas szpachlowych.