Radiowysokościomierz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Radiowysokościomierz - rodzaj lotniczego przyrządu pokładowego, który wskazuje rzeczywistą wysokość lotu nad powierzchnią ziemi.
Radiowysokościomierz składa się z nadajnika, odbiornika, ich anten oraz układu przeliczeniowego.
Radiowysokościomierz mierzy czas powrotu do statku powietrznego sygnału odbitego od powierzchni ziemi.
