Lotki (lotnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Działanie lotek (zaznaczonych ciemnobrązowym kolorem) w samolocie

Lotki - powierzchnie sterowe statku powietrznego, służące do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej. Lotki są najczęściej zamocowane zawiasowo na krawędzi spływu skrzydeł (płata) w pobliżu końcówek, ale mogą zajmować nawet połowę długości skrzydła np. w samolotach akrobacyjnych (skuteczność lotek zależy od ich rozmiaru). Uczestniczą w zakręcaniu samolotu.

Spis treści

Działanie lotek [edytuj]

Wychylenie lotki danego skrzydła w dół powoduje wysklepienie profilu i wzrost siły nośnej na tym skrzydle. Wychylenie lotki do góry natomiast, powoduje zmniejszenie wysklepienia profilu, a zarazem, zmniejszenie siły nośnej skrzydła.

Sterowanie przechyleniem samolotu osiąga się przez wychylenie lotek na lewym i prawym skrzydle w przeciwnych kierunkach (zobacz animację) - np. wychylenie drążka sterowego w prawo powoduje wychylenie prawej lotki ku górze, a lewej ku dołowi - i odwrotnie. Powstała w ten sposób asymetria siły nośnej skrzydeł powoduje powstanie momentu przechylającego statek powietrzny w tym samym kierunku, w którym został wychylony drążek.

W locie normalnym, lotki, wraz ze sterem kierunku, używane są do wykonywania zakrętów - w tym przypadku, drążek wychylany jest w tym samym kierunku, co orczyk - tzw. zgodne działanie sterów. Możliwe jest również przeciwne użycie lotek i steru kierunku - np. w celu wykonania ześlizgu lub likwidacji trawersowania na niskiej wysokości.

Moment oporowy lotek [edytuj]

Poza zmianą siły nośnej, wychylenie lotek powoduje wzrost oporu aerodynamicznego skrzydeł. Jeśli lotki wychylają się symetrycznie, opór ten jest większy na tym skrzydle, na którym lotka wychylona jest w dół. Jest to zjawisko niekorzystne.

Różnica oporów powoduje powstanie momentu oporowego lotek, która to siła powoduje obrót statku powietrznego wokół osi pionowej, w kierunku przeciwnym do przechylenia. Aby zapobiec powstawaniu tego momentu, stosuje się jedno z dwóch rozwiązań:

  • różnicowe wychylenie lotek - lotka jest wychylana w dół w mniejszym stopniu niż lotka wychylana w górę - stawia większy opór - co jest korzystne podczas zakrętu,
  • odpowiedni kształt lotek - lotkę projektuje się w taki sposób, aby jej dolna powierzchnia była wysunięta do przodu w stosunku do osi obrotu - wtedy, w momencie wychylenia lotki do góry, jej nosek wysuwa się do dołu, powodując zwiększenie oporu na tym skrzydle[1].

Inne/Ciekawostki [edytuj]

Często w statkach powietrznych można spotkać połączenie lotek z klapami (tzw. klapolotki), które charakteryzują się większą sprawnością przy mniejszych prędkościach.

Zazwyczaj lotki zawierające wyważenie masowe, które polega na odpowiednim dociążeniu ich nosków wyliczoną masą co z kolei ma zlikwidować możliwość wystąpienia drgań samowzbudnych (zjawisko flatteru) w użytkowanym zakresie prędkości lotu.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło lotka w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Pierwszą lotką o takiej konstrukcji była lotka typu Friese zastosowana na seryjnym samolocie RWD-8.