Skrzela (lotnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schematyczny przekrój poprzeczny skrzydła samolotu z otwartymi (u góry) i zamkniętymi (u dołu) skrzelami
Elementy mechanizacji skrzydła dużego samolotu
1. Winglet
2. Lotki małych prędkości
3. Lotki dużych prędkości
4. Owiewka
5. Klapa noskowa Krügera
6. Skrzela (sloty)
7. Klapy wewnętrzne trójszczelinowe
8. Klapy zewnętrzne trójszczelinowe
9. Spojler
10. Hamulce areodynamiczne
Skrzela (sloty) widoczne wzdłuż krawędzi natarcia skrzydła

Skrzela (inaczej sloty) – elementy mechanizacji skrzydła samolotu umieszczone wzdłuż krawędzi natarcia samolotu lub (wyjątkowo) szybowca, stałe lub ruchome. Sloty mają za zadanie poprawienie własności aerodynamicznych statku powietrznego przy locie z małymi prędkościami i na dużych kątach natarcia poprzez zwiększenie siły nośnej lub opóźnienie oderwania się strug.

Zastosowanie skrzeli skraca drogę startu i lądowania samolotu, zmniejsza ryzyko wpadnięcia w korkociąg, polepsza pracę lotek.

Zasada działania slotów opiera się o zmianę geometrii profilu poprzez zwiększenie długości cięciwy lub zwiększenie strzałki ugięcia szkieletowej, oraz w przypadku slotów szczelinowych przez zwiększenie energii warstwy przyściennej na górnej powierzchni skrzydła poprzez zasilenie jej elementami powietrza pochodzącymi z dolnej powierzchni.

Po raz pierwszy urządzenie to zastosowano w samolotach produkowanych przez brytyjską wytwórnię lotniczą Handley Page.

Stałe sloty są np. w samolotach:

  1. PZL-101 Gawron
  2. PZL-104 Wilga
  3. PZL-106 Kruk

Ruchome sloty były np. w samolotach:

  1. RWD-6
  2. RWD-9
  3. RWD-13
  4. RWD-14
  5. RWD-15
  6. An-2

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]